ΟΥΤΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΟΥΣ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΠΙΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Aναδημοσίευση από το www.blind.gr

Ερευνα: Ούτε τα φάρμακα τους δεν μπορούν να αγοράσουν οι Έλληνες

Σοκάρουν τα στοιχεία της έρευνας που πραγματοποίησε το τμήμα Οικογενειακής

Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών με θέμα την επίπτωση της οικονομικής

κρίσης στην συμπεριφορά των ασθενών καθώς τα στοιχεία αναφέρουν ότι εννέα

στους δέκα Έλληνες δυσκολεύονται να αγοράσουν τα φάρμακά τους και συχνά

εξαναγκάζονται να διακόψουν τη αγωγή που τους συνέστησε ο γιατρός.

Σύμφωνα με την έρευνα το 70% των ασθενών δηλώνει ότι το μηνιαίο εισόδημά

του δεν επαρκεί για να πληρώσει τα φάρμακά του ή για να κάνει τις

απαιτούμενες διαγνωστικές εξετάσεις ενώ το 59,5% των ασθενών δεν

πραγματοποίησε τις παρακλινικές εξετάσεις(αίματος, υπερήχους,αξονικές

κ.τ.λ.) που συνέστησε ο γιατρός του ενώ το 55,4% είτε δεν αγόρασε καθόλου

τα φάρμακά του είτε παράλειψε κάποια δόση.

«Οι ασθενείς βρίσκονται πλέον σε αδιέξοδο», επισημαίνει ο υπεύθυνος της

έρευνας οικογενειακός γιατρός Γιώργος Ματζουράνης και εξηγεί: «Ένα μεγάλο

ποσοστό των ασθενών δεν έχουν πλέον χρήματα για να πληρώσουν τη θεραπεία

τους ή να κάνουν τις εξετάσεις τους. Μεγαλύτερο πρόβλημα έχουν οι

ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι και οι χρόνιοι πάσχοντες. Πολλοί ασθενείς που

έπασχαν από χρόνια νοσήματα όπως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης,η υπέρταση

και η χοληστερίνη δήλωσαν ότι εξαναγκάστηκαν να διακόψουν τη θεραπεία

γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν την συμμετοχή».

Σύμφωνα με τον κ. Ματζουράνη τις περισσότερες φορές οι ασθενείς νιώθουν

ντροπή ν αποκαλύψουν στο γιατρό ότι δεν έχουν χρήματα ν ακολουθήσουν την

αγωγή που τους έχει συστήσει.

Παίρνουν μόνοι τους το ρίσκο και σηκώνουν το ψυχολογικό βάρος με

αποτέλεσμα σε ποσοστό που ξεπερνά το 80% να παρουσιάζουν άγχος και

κατάθλιψη.

Από την πλευρά του ο προϊστάμενος του ΙΚΑ Υμητού κ. Χρονόπουλος

επισημαίνει ότι βλέπουν καθημερινά ασθενείς που παραλείπουν δόσεις ή δεν

έρχονται σε τακτικά χρονικά διαστήματα να γράψουν τα φάρμακά τους .

«Πολλές φορές οι ασθενείς μας λένε ότι δεν έχουν αρκετά χρήματα για να

παίρνουν καθημερινά την ενδεδειγμένη αγωγή τους και παραλείπουν δόσεις. Σε

πολλές περιπτώσεις τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η υγεία και η ζωή τους. Για

παράδειγμα ένας υπερτασικός που δεν παίρνει τα χάπια του μπορεί ανά πάσα

στιγμή να πάθει σοβαρή επιπλοκή που θα του στοιχίσει τη ζωή του ή θα τον

οδηγήσει σε αναπηρία»,εξηγεί.

Σύμφωνα με το real.gr σε αδιέξοδο βρίσκονται οι ασθενείς που πάσχουν από

σοβαρές παθήσεις όπως είναι ο καρκίνος. Οι καρκινοπαθείς για να ξεκινήσουν

ακτινοβολίες θα πρέπει να πληρώσουν ένα σημαντικό ποσό για μία σειρά

απαραίτητων εξετάσεων που δεν καλύπτονται εξ ολόκληρου από το νοσοκομείο.

«Όλο και περισσότεροι ασθενείς δεν έχουν τα χρήματα να κάνουν τη θεραπεία

τους», εξηγεί η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καρκινοπαθών Περσεφόνη Μήττα.

«Η πολιτεία καταδικάζει σε θάνατο όσους καρκινοπαθείς δεν έχουν να

πληρώσουν. Πρόσφατα μία 40χρονη γυναίκα απειλούσε ότι θα πηδήξει από το

μπαλκόνι στα γραφεία του Συλλόγου μας εάν δεν της δίναμε χρήματα να κάνει

τη θεραπεία της. Είναι ντροπή αλλά τα νοσοκομεία διώχνουν τους

απελπισμένους αυτούς ασθενείς», καταλήγει η κ.Μήττα.

     

Πηγή Πληροφοριών: www.cna.gr

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

Ο Πάμπλο Πινέδα είναι για πολλούς ένας σταρ του σινεμά. Το ταλέντο του

στην υποκριτική έγινε γνωστό από την ταινία «Εμείς οι Δύο», ένα δράμα που

απέσπασε πολλές διακρίσεις φωτίζοντας τη ζωή των ανθρώπων που

αντιμετωπίζουν νοητική υστέρηση.

Ο Πάμπλο απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ του Σαν

Σεμπαστιάν. Η «Espresso της Κυριακής» επικοινώνησε μαζί του και έμαθε

πτυχές από τη ζωή του αλλά και τις απόψεις του πάνω σε θέματα που αφορούν

τα παιδιά με σύνδρομο Down.

«Στο σχολείο διασκέδαζα πολύ, περνούσα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι με τους

φίλους μου στα παιγνίδια μας. Είχα υπέροχες, ενδιαφέρουσες αλλά και πολύ

σκληρές εμπειρίες. Συνολικά, ήταν μια απίστευτα πλούσια φάση της ζωής μου.

Ιδιαίτερα η εφηβεία ήταν σκληρή. Αλλά αυτή είναι πάντα μια δύσκολη

περίοδος. Δεν μπορούσα μερικές φορές να ζήσω με το σώμα μου και μέσα σε

αυτό» λέει αναπολώντας τα σχολικά του χρόνια ο Πάμπλο Πινέδα, ο οποίος

έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος δάσκαλος με σύνδρομο Down. Ο Πάμπλο τότε ήταν

ένας ξεχωριστός μαθητής για τη μαθητική κοινότητα των Ισπανών:

«Παλαιότερα, δεν υπήρχε η ένταξη. Εγώ ήμουν ο πρώτος μαθητής με σύνδρομο

Down που πήγα σε ένα δημόσιο σχολείο. Σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει

ριζικά στην Ισπανία» λέει.

ΤΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ

Ο 36χρονος σήμερα Πάμπλο Πινέδα τελείωσε τις σπουδές τού παιδαγωγού και

τον Μάρτιο του 2011 έκανε την πρακτική εξάσκηση του στην Κόρδοβα. Φέτος

πήρε και το μεταπτυχιακό του στην παιδοψυχολογία. Η ζωή του έγινε ταινία

με τίτλο «Εμείς οι Δύο» («Yο, Tambien»), όπου μάλιστα κρατά τον

πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία έχει πολλές ρομαντικές στιγμές από τη

γνωριμία δύο ανθρώπων που ο ένας από τους δύο είναι τόσο διαφορετικός.

Ο Πάμπλο εξηγεί ότι έφθασε έως εδώ γιατί είχε την τύχη να μεγγαλώσει σε

μια οικογένεια με πνευματικά ενδιαφέροντα. Οι γονείς του διάβαζαν

εφημερίδες και είχαν μια τεράστια βιβλιοθήκη με αμέτρητα βιβλία. Γι’ αυτό

από πολύ νωρίς ανέπτυξε πολλά ενδιαφέροντα. «Οταν απαγορεύεις σε κάποιον

την καλλιέργεια, κατά έναν τρόπο τον σκοτώνεις» δηλώνει.

ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΓΑΜΟ

Στην πραγματική ζωή του ο Πάμπλο δεν ονειρεύεται να κάνει δική του

οικογένεια, επειδή «είναι δύσκολο. Η βιβλιογραφία για το σύνδρομο Down

στρέφεται κυρίως γύρω από τη γενετική, την αντίληψη ή τη συμπεριφορά. Ποτέ

δεν συζητιέται η συμπάθεια μεταξύ ανθρώπων. Σε αυτό ακριβώς φαίνεται η

μεγάλη δύναμη της ηθικής. Στην Ισπανία, έπειτα από σαράντα χρόνια

δικτατορίας του Φράνκο και με μια σταθερά διαμαρτυρόμενη καθολική

εκκλησία, αυτό αποτελεί θέμα ταμπού. Είναι δύσκολο να μιλήσεις για σεξ.

Πρέπει τελικά κανείς να διαχωρίσει την ηθική από την πράξη. Μερικά ΜΜΕ

έχουν μια σχεδόν άρρωστη απληστία να προκαλούν εντυπώσεις. Εξαιτίας αυτού

αρνήθηκα μια πρόσκληση για συμμετοχή σε ένα talk show που ονομάζεται “La

Noria”, όπου το θέμα θα ήταν σχετικό με το σεξ και την αναπηρία. Μου ήταν

αδύνατον να πάω, το θεώρησα πολύ προκλητικό και ότι γινόταν μόνο για

δημιουργία εντυπώσεων. Και οι άνθρωποι της τηλεόρασης έμειναν άναυδοι με

την άρνησή μου» λέει.

«Είμαι χαζός;»

Ο Πάμπλο δεν έμαθε από τους γονείς του ότι είχε το σύνδρομο αλλά από τον

δάσκαλό του, ο οποίος βάλθηκε να του εξηγήσει το πρόβλημά του: «Για μένα

αυτό ακουγόταν σαν αραμαϊκά. Ηταν πολύ βαρύ. Του έθεσα μόνο δύο ερωτήσεις:

“Είμαι χαζός;”. Απάντησε “όχι”. “Μπορώ να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο

με τους φίλους μου;” Απάντησε “κανένα πρόβλημα”. Τα υπόλοιπα μου ήταν

παντελώς αδιάφορα».

«Να συμπεριφέρεστε όπως σε ένα παιδί, όχι όπως σε έναν ανάπηρο»

Απευθυνόμενος στους γονείς που έχουν παιδιά με σύνδρομο Down τους

προτρέπει: «Πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όπως σε ένα παιδί και

όχι όπως σε έναν ανάπηρο. Πρέπει να μιλάτε μαζί του, γιατί ο χειρότερος

εχθρός για τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι η σιωπή. Δεν πρέπει να έχετε

κανένα κόμπλεξ. Βγείτε μαζί τους έξω στον κόσμο. Πρέπει να δείξετε στους

άλλους ότι αυτό είναι το παιδί σας. Δεν πρέπει ποτέ να είστε

υπερπροστατευτικοί, ποτέ. Πρέπει να του δίνετε φυσικά και πνευματικά

ερεθίσματα και έτσι να το διδάξετε να είναι αυτόνομο. Γιατί σκεφθείτε τι

θα συμβεί, όταν κάποτε δεν θα είστε πια κοντά του ως γονείς;».

Ο Πάμπλο υπερασπίζεται τη διαφορετικότητα και αγωνίζεται ενάντια στην

προκατάληψη: «Το μεγαλύτερο έλλειμμα της κοινωνίας είναι ότι δεν μπορεί να

κατανοήσει τη διαφορετικότητα.

Λόγω της έλλειψης κατανόησης, κολλά ταμπέλες. “Οι ομοφυλόφιλοι”, “οι

ξένοι-μετανάστες” και φτάνει μέχρι του σημείου “οι γυναίκες”. Χωρίζουν σε

ομάδες, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν το “διαφορετικό”. Το απομονώνουν,

το απλοποιούν ή το αποφεύγουν με κάθε τρόπο. Δημιουργούνται στερεότυπα,

προκαταλήψεις μέχρι και λέξεις, όπως “discapacidad” (ανικανότητα) για να

δηλωθεί η έννοια της υστέρησης ή καθυστέρησης».

Πηγή: www.madata.gr