meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΟ ΒΙΟΚΛΙΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΟΜΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΙΛΙΟΥ

 
 
 
Ένα από τα μεγαλύτερα έργα κοινωνικών υποδομών και όραμα της Δημοτικής Αρχής, γίνεται πραγματικότητα με την υπερψήφιση των όρων προγραμματικής σύμβασης μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Ιλίου για το έργο «Πολυδύναμο Βιοκλιματικό Κέντρο για την ανάπτυξη δομών κοινωνικής φροντίδας στο Δήμο Ιλίου», στο Περιφερειακό Συμβούλιο την Πέμπτη 18 Ιουλίου 2013, αποδεικνύοντας έμπρακτα πως ο Δήμος Ιλίου και η Περιφέρεια Αττικής ενεργούν προς όφελος των πολιτών και των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.
 
Το έργο, συνολικού προϋπολογισμού 9.950.000,00 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.), κατακτήθηκε με τις ώριμες μελέτες της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Ιλίου και τον πλήρη φάκελο που κατέθεσε, με αποτέλεσμα να ενταχθεί στο Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων της Περιφέρειας.

Πρόκειται για την κατασκευή ενός σύγχρονου και πλήρως οργανωμένου κτηρίου κοινωνικού χαρακτήρα, συνολικής επιφάνειας περίπου 6.500 τ.μ., που θα ανεγερθεί σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του Δήμου επιφάνειας 2 στρεμμάτων και το οποίο περικλείεται από τις οδούς Φλέβας (Ρουβίκωνος) – Ταβουλάρη – Πολέμη – Πλαστήρα. Το κτήριο έχει τη δυνατότητα να στεγάσει τις κοινωνικές δομές που λειτουργούν σήμερα στην πόλη, όπως τα Δημοτικά Ιατρεία, το πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι, το Κέντρο ΑμεΑ, το Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο, το Κοινωνικό Παντοπωλείο και το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (Κ.Η.Φ.Η.), ενώ το πιο σημαντικό είναι ότι θα στεγάσει τη Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων - Μ.Φ.Η. (Γηροκομείο), η οποία θα λειτουργήσει σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως.
 

Ο Δήμος Ιλίου με προτεραιότητα τον άνθρωπο και με όραμα τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, κατάφερε να συνδυάσει τον κοινωνικό χαρακτήρα του έργου με τον βιοκλιματικό σχεδιασμό του κτηρίου, προς την κατεύθυνση εκσυγχρονισμού του κοινωνικού κράτους. Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική του κτηρίου θα έχει ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση ενέργειας συμβάλλοντας έτσι, στην προστασία του περιβάλλοντος.

Ο Δήμαρχος Ιλίου κ. Νίκος Ζενέτος ευχαρίστησε θερμά τον Περιφερειάρχη κ. Γιάννη Σγουρό και το Περιφερειακό Συμβούλιο για την έγκριση της χρηματοδότησης αυτού του πολύ σημαντικού έργου για τον Δήμο Ιλίου.
 

ΝΕΥΡΙΑΖΩ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΩ ΟΤΙ Ο ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ ΕΠΙΑΣΕ ΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Λέει πολλά ο Σπύρος Καρατζαφέρης. Και πόσα άλλα ακόμα έχει να πει;


Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Τρείς σύντομες απαντήσεις, υπό τον τύπο "δηλώσεων" με εντυπωσίασαν περισσότερο από όσα συζητούσαμε επί 3-4 ώρες με τον Σπύρο Καρατζαφέρη για μια συνέντευξη που του είχε ζητήσει πριν δύο μηνών το περιοδικό CRASH την οποία ωστόσο, άγνωστο γιατί, δεν την δημοσίευσε: 1. Το δράμα της Ελλάδας είναι ότι δεν έχει πολιτικές ηγεσίες. Και γι' αυτό, πάμε κατά διαόλου. Έχουμε πολιτικούς...νάνους και ανάμεσα σε αυτούς τους νάνους, είναι και προδότες. 2. Ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου μας οδήγησε στο Δ.Ν.Τ. κατ εντολή των Αμερικανών. Στο χωριό μου αυτό λέγεται πολιτική προδοσία και 3. Στην Ελλάδα 100 είναι οι αιτίες του κακού. Πολιτικοί και επιχειρηματίες που είναι με όλες τις καταστάσεις και τις κυβερνήσεις και τις εκαμεταλλεύονται. Είναι πολύ καλοί μεσίτες. Ο καλός μεσίτης πουλάει ό, τι θέλεις.
 
Ήξερα ότι τα πρώτα που θα του έλεγα, θα τον νευρίαζαν. Και δεν ήθελα να μιλήσει νευριασμένος. Ωστόσο έπρεπε να του πω ότι από διάφορες πλευρές πολιτικές, διπλωματικές, δημοσιογραφικές κυρίως, ακούγονταν τους τελευταίους μήνες, μετά την εντυπωσιακή επιτυχία του "Εκκεντρικού Δελτίου" στο ART Chanel, διάφορα σχόλια του τύπου "Τώρα τι θέλει ο Καρατζαφέρης και ξανα-ανακατεύεται και βγάζει σοβαρά θέματα και ξαναμπλέκει με έρευνες και υποθέσεις; Μεγάλωσε πια, τα 'χει πει όλα όσα είχε να πει, πήγε στο κανάλι του αδερφού του ο οποίος βρίσκεται αλλού πολιτικά, τι έχει τέλος πάντων και θέλει να το ανακαλύψει; Και γιατί; Τι ψάχνει; Να τον ξανα-εξορίσουνε; Να τον κυνηγήσουνε;" Άλλα απ' τα σχόλια ήταν απλώς δηκτικά, από δημοσιογράφους, βουλευτές, δικηγόρους, ανθρώπους που ίσως τον ζηλεύουν ή τον εχθρεύονται και δεν βλέπουν με καλό μάτι την τηλεοπτική του επαναδραστηριοποίηση, αλλά προέρχονται από διαφορετικές "περιοχές", από διαφορετικούς "ανθρώπους", με διαφορετικό ειδικό βάρος. Πιο...επικίνδυνους.
 
Όντως με κοίταξε νευριασμένος. Αλλά ηρέμησε. Και χαμογέλασε. Και απάντησε.
 
"Ναι. Ωραία. Με κυνηγάνε χρόνια. Προσπάθησαν να με βάλουν φυλακή τώρα. Τέλος πάντων. Αυτά τα λένε αυτοί που θέλουνε να φύγω από την αγορά για να μη θίγονται τα συμφέροντά τους. Ας λένε ότι θέλουνε."
 
Μου έδειξε ένα έγγραφο.
 
"Αυτή είναι μια επιστολή του Τόνι Μπλέρ, το Νοέμβρη του 1999 πια, στο Σημίτη για συνεργασία στον τομέα των ενόπλων δυνάμεων."
 
Η επιστολή, που ξεκινά με την χειρόγραφη προσφώνηση "Dear Kostas" αναφέρεται σε άρματα μάχης.
 
"Μιλάει για τα 260 άρματα που τέλικα, δεν τα πήραμε γαιτί πήραμε τα Λέοπαρντ. Εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία που γεννά ερωτηματικά. Ο Μπλέρ τα γράφει, τα στέλνει στο Σημίτη, αυτός τα στέλνει στον Άκη. Ο Μπλέρ ενδιαφερόταν για ένα φίλο του, βιομήχανο με την Vickers Defence Systems, που κατασκεύαζε τα  Challenger 2Ε. Ο φίλος του αυτός - και χρηματοδότης του- αν δεν "έπαιρνε τη δουλειά", θα πτώχευε. Πίεζε αφόρητα ο Μπλέρ. Ήρθε στην Ελλάδα ο Σόντερς, ως σταρτιωτικός ακόλουθος. Κι αυτός την προχωρούσε τη δουλειά και έφτασαν τη συμφωνία στην ημέρα της υπογραφής. Ιούνιος 2000. Στις 9 το πρωί ξεκινάει ο Σόντερς και πηγαίνει να υπογράψει για να τελειώνει η ιστορία. Και στο δρόμο, τον δολοφονεί ο Κουφοντίνας με τον Ξηρό. Δολοφονήθηκε ο Σόντερς, δεν έγινε η υπογραφή της συμφωνίας και δεν πήραμε τα Βρετανικά άρματα. Πήραμε τα Λέοπαρντ, τα γερμανικά, όταν πλέον έγινε Υπουργός ο Παπαντωνίου."
 
Μιλάει ήρεμα, απλά, λες και "δεν συμβαίνει τίποτα". Έχουν δει τα μάτια μου και έχουν ακούσει τ' αυτιά μου...Και ολοκληρώνει:
 
"Πτώχευσε ο φίλος του, "τρελάθηκε ο Μπλέρ και έστειλε, τέλη του 2000, τη δική του αντιτρομοκρατική εδώ για να βρει το δολοφόνο του Σόντερς. Τους προσφέρθηκε βοήθεια αλλά ξεκίνησε από μηδενική βάση. Και είπαν ότι θα την "βγάλουν" μόνοι τους την υπόθεση"
 
-Και την "έβγαλαν" την υπόθεση της 17 Νοέμβρη οι Άγγλοι; Και οι δικοί μας οι πανηγυρισμοί; Και οι δηλώσεις και η χαρά του κυρίου Χρυσοχοίδη;
 
"Καλά εντάξει. Οι Άγγλοι είχαν βρει 104. Εμείς, 17 και τον Κουφοντίνα και τον Γιωτόπουλο 19".
 
-Και άλλα οι υπόλοιποι. Είναι γνωστό φαντάζομαι ποιοι ήταν οι υπόλοιποι.
 
"Μα φυσικά. Είναι γραμμένα όλα αυτλα. Την ξέρω καλά την υπόθεση. Και την...κρατάω, να την "βγάλω" όταν πρέπει. Νευριάζω τώρα όταν ακξούω ότι ο Χρυσοχοίδης έπιασε τη 17 Νοέμβρη. Έπιασε...άντε τώρα να μην πω τι έπιασε".
 
Πηγή:  www.konstandaras.gr
 
 

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

69Η ΕΠΑΙΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ


Με περίσσια τιμή πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 21 Ιουλίου 2013, οι εκδηλώσεις για την 69η θλιβερή επαίτειο του ολοκαυτώματος της Βλαχέρνας στην Αρκαδία από τα Γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις 19 Ιουλίου 1944.

 
Στη Δοξολογία και στην κατάθεση στεφάνων στο Μνημίο των πεσόντων παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης, ο Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας κ. Βαγγέλης Γιαννακούρας, ο βουλευτής Αρκαδίας κ. Ανδρέας Λικουρέτζος ως εκπρόσωπος της Βουλής, ο Αντιδήμαροχς Ιλίου και Επικεφαλής της Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου τυφλών κ. Βαγγέλης Αυγουλάς, ο Επικεφαλής της Μείζονος Αντιπολίτευσης του Δήμου Τρίπολης κ. Δημήτρης Παυλής, Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Τρίπολης, συγγενείς των θυμάτων, καθώς και εκπρόσωποι της στρατιωτικής ηγεσίας, τοπικών συλλόγων, αλλά και εκπρόσωποι πόλεων και χωριών από το Εθνικό Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων.
 


 
 
Συγκλονιστικές ήταν οι περιγραφές που μετέφερε στους παρευρισκομένους ο τελευταίος επιζών πολεμιστής από τη Μάχη της Βλαχέρνας κ. Κάβουρας.

 
Τον πανηγυρικό λόγο της ημέρας εκφώνησε ο συγγενής του δολοφονημένου ηρωικού δασκάλου Γιάννη Πανούση κ. Παναγιώτης Παπαχρόνης, ο οποίος συγκλόνισε κάνοντας ουσιαστικές διαπιστώσεις για το πώς έφτασε η Ελλάδα μας σήμερα στο χείλος του γκρεμού και κάνοντας έκκληση στη νέα γενιά να αποκωδικοποιήση τα επίκαιρα μηνύματα που στέλνει το Μημίο των πεσόντων Ηρώων της Βλαχέρνας για να σώσει τη ζωή της και τη χώρα μας όσο είναι ακόμα καιρός!
(ολόκληρος ο Πανηγυρικός Λόγος στο τέλος του άρθρου)

 
Ο Περιφερειάρχης Πελοπονήσου κ. Πέτρος Τατούλης, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων δήλωσε αποκλειστικά στο «Με Άλλα Μάτια»: «Η νέα γενιά πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της εξόδου της χώρας μας από την κρίση. Εμείς οι παλιοί δε μπορούμε να προσφέρουμε πια τίποτε άλλο. Ως χθες φοβόμασταν μέχρι και να μιλήσουμε για την πατρίδα, και εσείς οι νέοι την πονάτε αυτήν την Πατρίδα από όταν γεννηθήκατε»!


 
«Οι φλόγες από το Ολοκαύτωμα της Βλαχέρνας σχηματίζουν στον Ελληνικό Αρκαδικό Ουρανό την ανάγκη για μια νέα Επανάσταση της Ψυχής μας και της Κοινωνίας μας σήμερα», δήλωσε μεταξύ άλλων ο Αντιδήμαρχος Ιλίου και Εκπρόσωπος της Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών κ. Βαγγέλης Αυγουλάς, ο οποίος στην περσινή εκδήλωση σε ηλικία 24 ετών είχε τιμηθεί για την κοινωνική του δράσης με το Λαύαρο της πόλης της Βλαχέρνας!
 
 
 
Μετά το πέρας των εκδηλώσεων οι κύριοι Αυγουλάς και Τατούλης, συνοδευόμενοι από Βλαχερναίους φίλους και συνεργάτες τους, επισκέφθηκαν τα έργα της αναστήλωσης του Αρχαίου Θεάτρου, της Αρχαίας Αγοράς και του Βουλευτηρίου του Ορχομενού, τα οποία συγχρηματοδοτούνται από την Περιφέρεια Πελλοποννήσου και το ΕΣΠΑ.


Οι κ. Τατούλης και Παπαχρόνης περιέγραψαν επί ώρα εκτενώς στον κ. Αυγουλά τον χώρο και την πορεία των έργων, ενώ συζήτησαν αρκετά και πολλές αξιόπιστες ιστορικές αναφορές για την αξία των Αρκάδων πολεμιστών!

 
Ο πανηγυρικός λόγος που εκφώνησε ο κ. Παναγιώτης Παπαχρόνης στην 69η επαιτειακή εκδήλωση για το ολοκαύτωμα της Βλαχέρνας από τους Γερμανούς:



«Έρχεται κάποτε η ώρα όπου ο καθένας μας ατομικά, αλλά και ως λαός συλλογικά, όλοι μαζί, καλούμαστε να πούμε το μεγάλο ΝΑΙ, ή το μεγάλο ΟΧΙ…Το ΝΑΙ που θα μας ανακουφίσει προσώρας, αλλά θα μας στοιχειώνει ισοβίως, ή το μεγάλο ΟΧΙ που θα μας εξουθενώσει ή και θα μας εξοντώσει, δικαιώνοντάς μας ωστόσο στην μελλοντική ιστορική μνήμη.
 
Το ΝΑΙ  που θα μας επιτρέψει να περπατάμε στους δρόμους, αλλά χωρίς να μας αφήνει  να σηκώσουμε το κεφάλι , ή  το ΟΧΙ που θα μας λυγίσει τα γόνατα πρόσκαιρα, αλλά θα μας επιτρέψει  να κρατάμε το βλέμμα μας ελεύθερο, κοιτώντας περήφανα ψηλά.


Ετούτο το δίλημμα είχαν οι πατριώτες μας, όταν αποφάσισαν να αντισταθούν στον κατακτητή… νέα παιδιά…γεμάτα νιάτα, ζωή και όνειρα…Όνειρα που όμως ήθελαν ελεύθερα τα χωράφια της ζωής τους για να τα καλλιεργήσουν και να  καρποφορήσουν,  χωρίς κοτζαμπάσηδες και επιστάτες!!…Και χωρίς δισταγμό διάλεξαν το ΟΧΙ…Το ΟΧΙ ενάντια στην Ναζιστική–φασιστική νοοτροπία  των γερμανών  κατακτητών, που θέλησαν να θεωρήσουν εαυτόν ανώτερο από τους άλλους, και με την βία να απαιτήσουν  να συμφωνήσουν  οι υπόλοιποι μαζί τους…

 
Θα μου επιτρέψετε να μην αναφερθώ εκτενώς  στα γεγονότα της μάχης. Είναι άλλωστε πολλές και λεπτομερείς οι αναφορές που έχουν εντυπωθεί ανεξίτηλα στις μνήμες και στις καρδιές όλων όσων είμαστε εδώ σήμερα …Νιώθω υποχρέωση στην μνήμη των νεκρών ηρώων της Βλαχέρνας, να σταθώ στην κληρονομιά που μας άφησαν με τις πράξεις τους και την θυσία τους... Για   έναν  και μόνο σκοπό: για μια κοινωνία με ελευθερία ισότητα και δικαιοσύνη, για μια Ελλάδα με ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη.


Έννοιες που στο πέρασμα των  69 αυτών χρόνων έγιναν απλές λέξεις, λέξεις που  κάποιοι,  στα χρόνια που πέρασαν, τις  έχουν χρησιμοποιήσει κάνοντας ένα απλό, μικρό μα και τραγικό συνάμα λάθος...Τις έβαψαν…Τις έβαψαν  μπλε ,πράσινες, κόκκινες, ροζ,μαύρες,κίτρινες…Τις έβαψαν   υποσχόμενοι όλοι, περισσότερη ελευθερία , περισσότερη ισότητα , περισσότερη  δικαιοσύνη από τους άλλους, ανάλογα με την ιδεολογία και τα συμφέροντά τους.
 
Λέξεις  που νομίζουν ακόμα και  σήμερα κάποιοι άνθρωποι, ότι απλά  λέγοντας τες, τους κάνουν περισσότερο αγωνιστές από τους υπόλοιπους, και κάποιοι(και είναι της μόδας σήμερα)…πως τους κάνουν περισσότερο Έλληνες  περισσότερο πατριώτες  από τους άλλους… Αλλά από αυτό εδώ το ηρωικό σημείο της Βλαχέρνας, όπως οι πατριώτες μας το '44,έτσι και εμείς τώρα, τους θυμίζουμε  ένα πράγμα: Αυτά τα ιδανικά δεν είναι  μόνο δικά τους  για να τα βάφουν και να τα διαχειρίζονται όπως θέλουν… είναι ολονών μας!!!


Και πάνω απ' όλα είναι  Εθνική κληρονομιά... Είναι η κληρονομιά που μας άφησαν όλοι όσοι έδωσαν την ζωή τους, εδώ στην Βλαχέρνα, αλλά και σ' ολόκληρη την πατρίδα μας , όχι απλά για μια Ελλάδα, αλλά για μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ  ΕΛΛΑΔΑ...για  την ΔΙΚΗ μας Ελλάδα!!…Για αυτό, και ο καθένας απ' όλους όσους αγωνίστηκαν, κοστολόγησε τα ιδανικά αυτά, καταβάλλοντας  ένα και μόνο τίμημα...ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ...!!


Τούτοι  οι άνθρωποι που πέθαναν στον αγώνα για την ελευθερία, όπως οι  άμαχοι Kουτσούγερας Θεόδωρος, Κουτσούγερας  Βασίλειος, Κουτσούγερας Τάσος, Κουτσούγερας Γιώργος, Λολωνης Δημήτρης,  Αποστολόπουλος Αρ, Κατσούλης Τρύφωνας, Κουνέλης Φώτης, Τζιώλας Αναστάσιος, οι μαχητές  Κολλίτζας Ντίνος, Καρούτζος Γιώργης, Λολωνης Βαγγέλης και ο δάσκαλος που εκτελέστηκε στην Τρίπολη  Πανούσης Γιάννης , οι άνθρωποι που έβλεπαν τα σπίτια τους να καίγονται, κρυμμένοι στα βουνά, δεν τα ήθελαν με χρώματα αυτά τα ιδανικά!! Το μόνο που ζητούσαν ήταν εμείς, οι επόμενες γενιές, απλά να τα καταλάβουμε..…Το μόνο που ήθελαν, ήταν με την στάση της ζωής μας  εμείς, οι επόμενες γενιές, με σημαία τη θυσία τους και τους αγώνες  τους να μην αφήσουμε κανέναν  ποτέ ξανά  και με κανένα τρόπο, να προσπαθήσει να τα στερήσει πάλι από την  κοινωνία μας, από την  πατρίδα μας!!


Δίνοντας  έτσι εμεις, αντί για αυτούς , μια απάντηση στο επαναλαμβανόμενο ''ΓΙΑΤΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;;;'' ''ΓΙΑΤΙ ΠΗΓΕΣ  ΕΚΕΙ;;;'' που ρωτούσαν και ρωτάνε ακόμη οι μανάδες, οι πατεράδες τους, τα αδερφια, οι συγγενείς τους, οι δικοί τους άνθρωποι όταν είχαν τα άψυχα κορμιά τους στα χέρια τους, δολοφονημένα από τις σφαίρες των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής, όταν τα έβγαζαν λιωμένα και παραμορφωμένα μέσα από τις φλόγες των σπιτιών,  όταν τα ξεκρέμαγαν από την αγχόνη…

 
Όλοι όσοι έδωσαν την ζωή τους στους  αγώνες που έγιναν τότε, όπως η μάχη της Βλαχέρνας, όλοι όσοι πήραν μέρος στους αγώνες αυτούς, το έκαναν χωρίς κανείς τους να σκεφτεί  το μετά…Αν θα ζουν, αν θα πεθάνουν…Τι θα κερδίσει ο καθένας τους προσωπικά… Αγωνίστηκαν  και έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα μας, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ  ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ, ΔΕΞΙΟΙ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΩΟΙ…Γιατί οι  αγώνες δεν κερδίζονται με το μετά…ούτε με το εγώ…αλλά με το τώρα … Δεν κερδίζονται με το εμείς και οι άλλοι, όπως οι επόμενες γενιές καταντήσαμε την χώρα μας,  αλλά με το όλοι μαζί… Γιατί πίστευαν ότι η  Ελλάδα, η πατρίδα μας, πρέπει και μπορεί να πορεύεται ελεύθερη!!!

 
Κοιτάζω αυτό το μνημείο και αναρωτιέμαι…άραγε σήμερα, μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο ύπαρξης του, πέρα από την ανάμνηση μιας μάχης;


Μπορούμε να διαβάσουμε τα επίκαιρα μηνύματα που κρύβει τούτο το  κρύο κομμάτι μάρμαρο; Μηνύματα ψυχής, μηνύματα ελευθερίας, μηνύματα Εθνικής Αντίστασης… Μπορούμε να νοηματοδοτήσουμε και να φωτίσουμε τη σκέψη και τη δράση μας, στη σημερινή εποχή, μέσα από τα διδάγματα και τον απόηχο της Εθνικής Αντίστασης εμείς... οι βολεμένοι νεο-Έλληνες του 2013, όπου οι μισοί έχουμε ξεχάσει την λέξη «Αντίσταση» και οι άλλοι μισοί έχουμε μάθει να παραποιούμε να τη λέξη  «Εθνική»;

           
Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, ας  αναλογιστούμε όλοι μας, πόσοι από μας ξεχάσαμε, πόσοι από μας δεν θέλουμε να βλέπουμε αυτά τα μηνύματα, γιατί είμαστε υπόλογοι για την κακή  διαχείρισή τους όλα αυτά τα χρόνια, υπόλογοι γιατί  τα αφήσαμε να ξεθωριάσουν...

 
Ήρθε όμως η ίδια η ζωή, με την σημερινή κατάσταση  στη χώρα μας, να μας θυμίσει πως μπορούμε να αντισταθούμε σε όσους νομίζουν πως με το ζόρι θα μας υποτάξουν στην θέλησή τους, είτε  αυτοί είναι εντός, είτε εκτός  Ελλάδος. Ήρθε η ώρα να φωνάξει ξανά τούτο εδώ το μάρμαρο πως έχει ψυχή!! Έχει ψυχή από τις ψυχές των σκοτωμένων, έχει φωνή από τις φωνές της μάχης, έχει φλόγα από τις φλόγες των σπιτιών που κάηκαν… και σιγά σιγά…, θα την ακούν όλο και περισσότεροι τούτη τη φωνή, θα' ναι ολο και περισσότεροι αυτοί,  που  παίρνοντας τα δοκάρια των σπιτιών του χωριού μας, που ακόμα καίνε στα χέρια τους, θα βάλουν φωτιά  σε  όσους νομίζουν πως ο έλληνας  μπορεί  με τον οποιοδήποτε τρόπο, να υποδουλωθεί…

 
Κάνω έκκληση σε όλους μας,  αλλά κυρίως στα νέα παιδιά  που είναι εδώ σήμερα, να κάνουμε πράξη στην ζωή σας τις ιδέες  και τα ιδανικά για τα οποία πολέμησαν ΟΛΟΙ οι Έλληνες τότε... ΟΛΟΙ οι Βλαχερναίοι τότε... Να πάρουμε  τις φλόγες από τα σπίτια του χωριού μας που κάηκαν  το '44  και καίγονται ακόμη, και να τα  κάνουμε φως στην καθημερινότητά μας. Να ακούσουμε αυτά τα μηνύματα που φωνάζει τούτη η πλάκα και να ζητήσουμε απ' όλους – όπως έκαναν τότε οι ήρωες της  Βλαχέρνας -  να σεβαστούν πως η ελευθερία,  η ισότητα και η δικαιοσύνη είναι ολονών μας και κανείς δε μπορεί να μας τις στερήσει.

 
Αγωνιστές της Ελευθερίας μας, σας ζητάμε συγνώμη για όσα έχουμε ξεχάσει… Σας ζητάμε συγνώμη για όσα δεν έχουμε πρεσβεύσει στην καθημερινότητα μας…σας ζητάμε συγγνώμη για όσες από τις πράξεις μας έχουν  μειώσει σήμερα τις θυσίες σας για μια ελεύθερη ισότιμη και δίκαιη κοινωνία, για μια ελεύθερη, ισότιμη και δίκαιη Ελλάδα».


 

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙ


Του Δημήτρη Κωνσταντάρα
 
Ζούμε σ΄ένα νέο κόσμο. Καλύτερο…χειρότερο…αυτό θα το διαπιστώσει και θα το καταγράψει ο ιστορικός του μέλλοντος. Αυτός που θα καθίσει να προσθέσει στην Ελληνική Ιστορία το κεφάλαιο «Η Μεγάλη Ελληνική Κρίση του 21ου αιώνα». Αλλά εμείς, δεν θα είμαστε εκεί για να το διαπιστώσουμε. Γιατί μη νομίζετε ότι το κεφάλαιο θα γραφτεί σε 5-10-20-50 έστω χρόνια . Πολύ αργότερα θα γραφτεί. Και δεν θα βασίζεται βέβαια σ΄ αυτή τη λίστα «με 87 επαγγέλματα που προβλέπεται ότι θα έχουν αυξημένη ζήτηση στην αγορά εργασίας ώς το 2020» που έδωσε στη δημοσιότητα ο ΣΕΒ. Η λίστα αυτή θα αναθεωρηθεί και θα ξανα-αναθεωρηθεί κατά το δοκούν σε σημείο ώστε σε 15-20 χρόνια να έχει ήδη αλλάξει, μετατραπεί, «εκσυγχρονιστεί».
 
Τα επαγγέλματα
 
Τι λέει η λίστα; Αρχικά θεωρείται ότι 8 Επιχειρηματικοί Τομείς παρουσιάζουν σημαντικό ενδιαφέρον για την ελληνική οικονομία και είναι :
 
Τρόφιμα, Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών, Ενέργεια, Δομικά Προϊόντα, Εφοδιαστική Αλυσίδα, Περιβάλλον, Μέταλλο, Υγεία.
 
Και ποια είναι τα επαγγέλματα που συνδέονται με την ανάπτυξη των κλάδων αυτών, όπως προέκυψαν από τη μελέτη:
 
Τομέας της Ενέργειας
 
Ενεργειακός Μελετητής, Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Τεχνολογίες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Συστήματα Ηλεκτρικής Ενέργειας
 
Τεχνικός Αυτοματισμών, Τεχνικός Φωτοβολταϊκών Συστημάτων, Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Αυτοματισμών, Σύμβουλος Ενεργειακών Επενδύσεων
 
Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Προστασίας Περιβάλλοντος, Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Εξοικονόμησης Ενέργειας, Εξειδικευμένο Στέλεχος στο Βιοκλιματικό Σχεδιασμό & Κτιριακές Εφαρμογές
 
Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Συστήματα-Δίκτυα Aερίων, Τεχνικός Αιολικών Συστημάτων.
 
Τομέας των Τεχνολογιών της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών
 
Ειδικός Ανάπτυξης Εφαρμογών Κινητής Τηλεφωνία, Ειδικός Ανάπτυξης Λογισμικού ή Προγραμματιστής , Αναλυτής Συστημάτων/ Σχεδιαστής Δικτύων ,
 
Αναλυτής Επιχειρησιακών Αναγκών και Διαδικασιών, , Υπεύθυνος Διαδικτύου , Μηχανικός Δικτύων , Σχεδιαστής Ενοποιημένων Συστημάτων
 
Υπεύθυνος Τεχνικής Ανάπτυξης και Ανάπτυξης Δικτύων, Υπεύθυνος Ποιότητας Πληροφοριακών Συστημάτων/ Δικτύων ,Υπεύθυνος Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων/ Δικτύων , Μηχανικός Υλικού , Ειδικός Εφαρμογής Eλέγχων στην Aνάπτυξη Λογισμικού και στην Eγκατάσταση Υλικού , Yπεύθυνος Σχεδιασμού Προϊόντων ή/και Υπεύθυνος Έργων ΤΠΕ , Διαχειριστής Βάσεων Δεδομένων και Κέντρων Δεδομένων , Υπεύθυνος Πληροφοριακού Συστήματος/ Λειτουργίας
 
Τομέας των Τροφίμων
 
Στέλεχος Διαχείρισης Ασφάλειας & Ποιότητας Τροφίμων
 
Υπεύθυνος Μarketing Τροφίμων
 
Επιστημονικός Σύμβουλος Εταιρειών Τροφίμων
 
Επιστήμονας R&D
 
Στέλεχος Εργαστηρίων Ελέγχου Ποιότητας
 
Υπεύθυνος Νομοθεσίας και Επικοινωνίας
 
Υπεύθυνος Προμηθειών Α” Υλών
 
Εξειδικευμένο Στέλεχος Παραγωγής Τροφίμων
 
Μηχανικός Υποδομών & Συντήρησης.
 
Τομέας Δομικών Προϊόντων
 
Εξειδικευμένο Στέλεχος Περιβαλλοντικής Προστασίας – Ανακύκλωσης Δομικών Προϊόντων, Εξειδικευμένο Στέλεχος Διαχείρισης Ποιότητας Δομικών Προϊόντων
 
Μηχανικός Κατασκευών με έμφαση στη Διαχείριση Ενέργειας
 
Εξειδικευμένο Στέλεχος Παραγωγής Δομικών Προϊόντων
 
Στέλεχος Προώθησης και Πώλησης Ενεργειακά Οικονομικών Δομικών Προϊόντων
 
Αρχιτέκτονας Βιοκλιματικής Δόμησης, Στέλεχος Έρευνας και Ανάπτυξης Δομικών Προϊόντων, Εξειδικευμένο Στέλεχος Οικονομίας Δομικών Προϊόντων
 
Τομέας του Περιβάλλοντος
 
Ειδικός Αντιρρύπανσης, Εξειδικευμένο Στέλεχος Διαχείρισης και Ανακύκλωσης Ειδικών Αποβλήτων (βιομηχανικά κτλ), Υπεύθυνος Παρακολούθησης Υδάτινων Αποδεκτών και Ποιότητας Πόσιμου Νερού, Σύμβουλος Βιομηχανικής Συμβίωσης σε θέματα Περιβάλλοντος, Οικονομολόγος του Περιβάλλοντος, Ειδικός στον Περιβαλλοντικό Έλεγχο και Πιστοποίηση, Επαγγέλματα Εφαρμογών στον Τομέα του Περιβάλλοντος, Νομικός Περιβαλλοντικών Θεμάτων.
 
Τομέας της Εφοδιαστικής Αλυσίδας
 
Υπεύθυνος Εφοδιαστικής Αλυσίδας ,Υπεύθυνος Μεταφορών ,Υπεύθυνος Logistics Υπάλληλος Logistics, Υπεύθυνος Διανομής , Υπεύθυνος Εξαγωγών , Υπεύθυνος Αποθηκών , Μηχανικός Logistics , Υπεύθυνος Σχεδιασμού Ζήτησης ,
 
Υπεύθυνος Αγορών/Προμηθειών ,Υπάλληλος Αποθηκών, Υπεύθυνος Εξυπηρέτησης Πελατών.
 
Τομέας του Μετάλλου
 
Εξειδικευμένο Στέλεχος Περιβαλλοντικής Προστασίας – Ανακύκλωσης Προϊόντων Μετάλλου, Μηχανικός Εκμετάλλευσης Μεταλλείων και Ορυκτών Πόρων
 
Μηχανικός Τεχνολογίας Μεταλλικών Υλικών, Τεχνίτης Κατασκευών Αλουμινίου
 
Γομωτής, Χειριστής Μηχανημάτων Έργου, Εφαρμοστής, Τεχνίτης – Εφαρμοστής Μηχανημάτων, Ηλεκτρολόγος – Ηλεκτρονικός – Ειδικός Αυτοματισμών
 
Τεχνίτης Μεταλλικών Κατασκευών, Συγκολλητής και Κόπτης Μετάλλων-Ηλεκτροσυγκολλητής- Οξυγονοκολλητής, Χειριστής Εργαλειομηχανών Κοπής/Μορφοποίησης Μετάλλων.
 
Τομέας της Υγείας
 
Χημικός Μηχανικός ή Χημικός -στην Έρευνα και Παραγωγή Φαρμακευτικών και Παραφαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατρός Κλινικός Γενετιστής
 
Κλινικός Παθολόγoανατόμος , Φαρμακοποιός- Φαρμακολόγος
 
Υπεύθυνος Διασφάλισης Ποιότητας (Ιατρικός έλεγχος- Αξιολόγηση, Μοριακός Βιολόγος, Κλινικός Φαρμακοποιός, Ιατρός Επείγουσας Ιατρικής , Ψυχολόγος με ειδίκευση στην Κοινωνική Κλινική Ψυχολογία των Εξαρτήσεων
 
Νοσηλευτής Γηριατρικής, Πληροφορικός της Υγείας .
 
Δεν είμαι εναντίον της προόδου και δεν θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω στην «εξέλιξη» της επαγγελμάτων και των επαγγελματικών προδιαγραφών. Μελετώντας βέβαια τη λίστα που έκανε τον κόπο και τα έξοδα να μας παρουσιάσει ο ΣΕΒ, αλλά δεν μπορώ να μην αντιμετωπίσω με σκεπτικισμό-τουλάχιστον- την ευκολία, την βιασύνη, την με αρκετή δόση επιπολαιότητας «προφητεία» του προέδρου του Ινστιτούτου Βιομηχανικής και Επιχειρησιακής Επιμόρφωσης και Κατάρτισης του ΣΕΒ Δ. Νικολάου που επισήμανε:
 
«Οι σύγχρονες ελληνικές επιχειρήσεις αναζητούν ανθρώπινο δυναμικό με ευρύτερες επαγγελματικές δεξιότητες και ικανότητες, τις οποίες όμως το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα δεν παρέχει επαρκώς. Στη σύγχρονη οικονομία η γνώση σε συνδυασμό με την καινοτομία και τη δια βίου εκπαίδευση, αποτελούν το νέο συντελεστή παραγωγής».
 
Μια πολύ μονοσήμαντη, εξειδικευμένη, ασαφής, αβάσιμη απεικόνιση μιας πλευράς της πραγματικότητας η οποία χωρίς να λάβει καν υπ΄ όψη της την πλευρά «Παιδεία- Σπουδές – Εκπαίδευση- Πιστοποίηση» παρά μόνο για να την καυτηριάσει λέγοντας ότι το εκπαιδευτικό σύστημα ΔΕΝ καλύπτει αυτές τις ανάγκες επαγγελματικού «εκσυγχρονισμού, ενώ θα έπρεπε να ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ από εκεί.
 
Έκρινε εγωιστικά ΜΟΝΟ με βάση τις υποτιθέμενες «ανάγκες» των επιχειρήσεων και απέδωσε τον χαρακτηρισμό της «πιο ζητούμενης επαγγελματικής εξειδίκευσης» σε «αμερικανιές» των σύγχρονων επαγγελματικών αναγκών και «αγορών».
 
Μ αρέσει που ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών προβληματίζεται αλλά εκπλήττομαι βαρύτατα που αναγορεύει εαυτόν ως «βασικό παράγοντα» αλλά και «κήνσορα» της υπόθεσης ενώ ο ρόλος του θα ήταν πολύ ουσιαστικότερος στον συμβουλευτικό και ενημερωτικό τομέα.
 
Και στο κάτω-κάτω της γραφής, τι θέλει να μας πει ο ΣΕΒ; Ότι το 2020 ( και πολύ μετά) η Ελλάδα δεν θα έχει ιδιαίτερη ανάγκη καλών γεωπόνων, σχεδιαστών, νομικών, ιατρικών ερευνητών, χειρουργών, οφθαλμιάτρων, οδοντογιατρών, λογιστών, οικονομολόγων, μηχανικών, πιλότων, σκηνοθετών, συνθετών, ηθοποιών, δημοσιογράφων, τραγουδιστών, συγγραφέων, φοροτεχνικών, καθηγητών, καπετάνιων αλλά θα πεθαίνει για την …παραγωγή συγκολλητών και Κοπτών Μετάλλων-Ηλεκτροσυγκολλητών- Οξυγονοκολλητών, Χειριστών Εργαλειομηχανών Κοπής/Μορφοποίησης Μετάλλων, Αρχιτεκτόνων Βιοκλιματικής Δόμησης, Στελεχών Έρευνας και Ανάπτυξης Δομικών Προϊόντων , Νοσηλευτών Γηριατρικής, Πληροφορικών της Υγείας και Κλινικών Γενετιστών;
 
Φυσικά, ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του. Αλλά να ξέρει και πως τη διατυπώνει έτσι;
 
 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΥΦΛΩΝ: "ΟΧΙ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ"

 
 
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών: «Όχι δεν μπορεί να είναι λάθος και αυτήν τη φορά!»
 
Επιστολή τού Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών τής 22ας Ιουλίου 2013, προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας κύριο Ιωάννη Βρούτση,με θέμα: «Όχι δεν μπορεί να είναι λάθος και αυτήν τη φορά!»
 
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΥΦΛΩΝ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ. ΑΡΙΘΜ. 9977/12-12-1932 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΟΠΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΤΥΦΛΩΝ
ΕΠΙΤΙΜΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΥΦΛΩΝ & ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΥΦΛΩΝ
ΕΔΡΑ ΑΘΗΝΑ
ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ 31 - 104 32 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ: .2105245001, 2105228333, 2105228365, 2105245578  FAX : 210 5222112
e-mail: pab@otenet.gr
http:// www.pst.gr
 
Αθήνα, 22 Ιουλίου 2013
      ΑΡ. ΠΡΩΤ.: 650
 
ΤΟΜΕΑΣ: Γραμματείας
ΠΛΗΡ.: Ελευθέριος Ακρίτας
 
 Προς:
Υπουργό Εργασίας,
Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας
Κύριο Ιωάννη Βρούτση
Κοιν.:
      - Υφυπουργό Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης
και Πρόνοιας Κύριο Βασίλη
Κεγκέρογλου
- Διοικητή ΙΚΑ κ. Ροβέρτο Σπυρόπουλο
- Υποδιοικητή ΙΚΑ κ. Διονύσιο Πατσούρη
- Γ.Γ. Πρόνοιας κυρία Έφη Μπέκου
- Ε.Σ.Α.με.Α.
- Ε.Ο.Τ.
- Περιφερειακές Ενώσεις Π.Σ.Τ.
 
ΘΕΜΑ: «Όχι δεν μπορεί να είναι λάθος και αυτήν τη φορά!»
 
Όχι δεν μπορεί να είναι λάθος… Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά, δεν είναι για εμάς μια οδυνηρή έκπληξη, είναι μια επαίσχυντη συνέχεια! Από ποιους και για ποιους άραγε;
 
Η ανακοίνωση δεν ήταν στα ψηλά κάποιας τοπικής εφημερίδας. Είναι μια επίσημη ανακοίνωση της διεύθυνσης του ΙΚΑ. Την μετέδωσαν ταχύτατα όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ακόμα και αυτός ο μακρινός Spiegel. Οι ανάπηροι στην Ελλάδα και ιδιαίτερα οι προσφιλείς των σφαγείων τυφλοί, πάλι στη χλεύη, την καχυποψία και την απαξίωση όλης της κοινωνίας (όλων των νόμιμων πολιτών)! Οι τυφλοί σε ποσοστό 65,79% βλέπουν καλύτερα και από το γεράκι, τουλάχιστον της Καλύμνου. Και ναι, αυτά παρουσιάζονται σε επίσημα στοιχεία από την επιτροπή του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ) και τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου και του ΙΚΑ, που ενσυνείδητα έσπευσαν άμεσα να ανακοινώσουν το τρομερό αποτέλεσμα, ώστε ακόμη μια φορά να ξεσκεπαστούν οι παράνομοι και τα τρωκτικά του Ελληνικού κράτους.
 
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών ΔΕΝ εκφράζει απορία, γιατί ΔΕΝ έχει! ΔΕΝ εκφράζει διαμαρτυρία, γιατί ΔΕΝ αρκεί. Εκφράζει αγανάκτηση και ρωτά ακόμα μία φορά όπως επανειλημμένως τα τελευταία χρόνια : πότε λοιπόν θα βρεθούν οι πραγματικοί ένοχοι; Πότε θα τιμωρηθούν όσοι παρέβησαν το Νόμο; Πότε θα αποδοθεί επιτέλους δικαιοσύνη; Πότε θα πάψει η κατασυκοφάντηση της αναπηρίας και της μεγάλης πλειοψηφίας των αναπήρων;
 
υγ.: Να σημειωθεί ότι τα νεότερα στοιχεία που βγήκαν στο φως από το Δήμο Καλύμνου και το ΙΚΑ αναστρέφουν εντελώς την πρώτη συκοφαντική εικόνα. Δεν εκλήθησαν λοιπόν 156 τυφλοί, αλλά 89. προσήλθαν 80 από τους οποίους 52 ευρέθησαν κανονικά τυφλοί και 28 άτομα δεν δικαιούνται το προνοιακό επίδομα, ποσοστό δηλαδή 35% και το βάρος της επιστημονικής απόδειξης για τα προηγούμενα αποτελέσματα και για τα τωρινά, φέρει μόνο η επιτροπή του ΚΕΠΑ και ουδείς άλλος, ευθύνη όμως φέρουν παράλληλα όλοι οι εκούσια ή ακούσια εθελοτυφλούντες!
 
υγ.2: Περιμένουμε επίσημη τοποθέτηση των υπευθύνων για την ολοκληρωτική εκκαθάριση της μαύρης λίστας.
 
Με εκτίμηση
 
Για το Δ.Σ. του Π.Σ.Τ.
 
Ο Πρόεδρος
Ηλίας Μαργιόλας
 
Ο Γενικός Γραμματέας
Παναγιώτης Μαρκοστάμος
 

Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΥΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: "ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΖΕΙ"


Στέλιος Κυμπουρόπουλος: «Άνθρωπος χωρίς αύριο δεν ζει»


Στέλιος Κυμπουρόπουλος (τετραπληγικός, ειδικευόμενος ψυχίατρος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν»): Ανατρέποντας το κοινωνικό «καθεστώς» περί «κανονικού» και «μη κανονικού», ακύρωσε το νόμο ο οποίος απαγόρευε σε μη αρτιμελή μαθητή να γίνει σημαιοφόρος και σήμερα αρθρώνει λόγο κοφτερό για την κρίση που έρχεται από το... μέλλον.
 
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ

 
Σε μία γιορτή ακόμη μιας Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία, πήρε το μικρόφωνο και ξεκίνησε: «Γεννήθηκα, μεγάλωσα, μεγαλώνω κι ελπίζω να μεγαλώνω, όσο μου κρατάει το καντηλάκι»... Χαμηλώνω τον ήχο του εξαιρετικού ντοκιμαντέρ των Γ. Κασπίρη και Γ. Βλατάκη για τον τετραπληγικό Στέλιο Κυμπουρόπουλο με τον τίτλο «Με λένε Στέλιο», το οποίο προβλήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο -πού αλλού;- στην πρόωρα χαμένη ΕΤ1 ( πλέον μπορώ να το παρακολουθώ μόνο μέσω youtube: http://www.youtube. com /watch? v=yWtoRFX0YgY ) και ξεκινώ να γράψω.

 
Περασμένα μεσάνυχτα. Αφορμή γι΄ αυτή την «Ανθρώπινη Ιστορία» ήταν το κάλεσμα μέσω social media του Κυμπουρόπουλου, ώστε να πραγματοποιήσουμε όσοι μπορούμε μια ειρηνική διαμαρτυρία μπροστά από το άγαλμα του Άγνωστου Στρατιώτη στην πλατεία Συντάγματος, την ερχόμενη Τρίτη, στις 8 το βράδυ.
 
«Σαν άνθρωπος δεν μπορώ να βλέπω άλλο την Ελλάδα να καταστρέφεται και να χάνεται. Δεν μπορώ να βλέπω πως κάθε ημέρα πίνεται το αίμα των ανθρώπων μας. ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ!!! Δεν ξέρω αν η ώρα μηδέν έφτασε, εγώ όμως ορίζω το δικό μου σημείο μηδέν. Την Τρίτη 16 Ιουλίου θα είναι σαν να έχω γενέθλια...»

 
Τα λόγια ήταν η αφορμή. Όμως, η αιτία προϋπήρχε: ένα διαολεμένο ανθρώπινο γρύλισμα για έναν προβληματισμό ζωής περί «κανονικού» και «μη κανονικού».
 
Σημαιοφόρος με αμαξίδιο

 
Ο Στέλιος πρωτομπήκε στη δημοσιογραφική ζωή το 1998 όταν σε μία μαθητική παρέλαση ήταν σημαιοφόρος με το αναπηρικό του αμαξίδιο. Πολλοί από εμάς τους δημοσιογράφους τον αντιμετωπίσαμε -έστω και sic- ως «αξιοθέατο δημοσιότητας» (απ΄ αυτά που ξεχνιούνται στο τριήμερο). Εμείς οι δημοσιογράφοι, ενίοτε και δημοσιο-κάφροι, δεν γνωρίζαμε ή και αν γνωρίζαμε δεν είχαμε κάνει κάτι μέχρι τότε, ώστε να πάψει να υφίσταται νόμος ο οποίος απαγόρευε σε έναν μη αρτιμελή μαθητή να γίνει σημαιοφόρος! Ο νόμος δεν υφίσταται πια και γι΄ αυτό δεν ευθύνεται η δημοσιότητα, αλλά το γεγονός ότι ο Στέλιος είχε τα κότσια με την αριστεία και την προσπάθεια που έκανε, υποστηριζόμενος από την οικογένειά του, να βαδίσει πάνω σε όνειρα και στόχους (ο πρώτος Έλληνας με αναπηρία σημαιοφόρος).
 
Πώς τελείωσε το Λύκειο με άριστα; Η μάνα του και ο πατέρας του κρατούσαν ανοιχτά τα βιβλία μπροστά του για να μπορεί να διαβάζει. Για μερόνυχτα...

 
Μετά, τα πράγματα άλλαξαν. Ο Στέλιος σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πλέον είναι ειδικευόμενος ψυχίατρος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν».
 
Πόδια και χέρια δεν τον υποστηρίζουν. Στις κινήσεις του κεφαλιού του υπακούει το «ποντίκι» του ηλεκτρονικού υπολογιστή (μία στρογγυλή κουκκίδα αυτοκόλλητη στο μέτωπο, ένα τσιπ, το επιτρέπει) κι έτσι μπορεί να είναι σε άμεση επικοινωνία με το Διαδίκτυο. Μπορεί να κάνει όσα μπορεί ο καθένας μας σε έναν υπολογιστή μόνο με το μυαλό του...

 
«Κανείς δεν ξέρει, όμως, τα πόσα θέλω να γίνω, τα πόσα μπορώ να φτάσω, τα πόσα αξίζει να κάνω. Ούτε εγώ έχω κάποια απάντηση! Το μόνο που γνωρίζω είναι πως σε σύντομο χρονικό διάστημα δεν θα μπορώ να είμαι τίποτα. Ένας άνθρωπος χωρίς όνειρα δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς στόχους δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς ελπίδα δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς αύριο δεν ζει! Θέλω να ζω όμως σε μια Ελλάδα που έχει αξίες, που μπορεί να βασίζεται στις δικές της δυνάμεις».
 
Η μητέρα του λέει: «Μέσω του Στέλιου ζούμε πάρα πολλά πράγματα, που εγώ τουλάχιστον δεν θα μπορούσα να τα ζήσω αν δεν ήταν ο Στέλιος». Η μάνα του, ο πατέρας του, η οικογένεια είναι μαζί, δεμένη τριγύρω από την ανακάλυψη ενός αλλιώτικου κόσμου, τόσο... σπουδαίου.

 
Αν στη ζωή αυτού του ανθρώπου δεν υπήρχαν οι γονείς του ή η οικογένειά του τι θα απογίνονταν; Ένα Ίδρυμα θα «περίμενε» γι΄ αυτόν ή μήπως όχι, αγαπημένοι μου συνάδελφοι δημοσιογράφοι και αξιολάτρευτη πολιτεία μου;
 
Κοινωνία και παιδεία

 
Στη Σουηδία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στη Στοκχόλμη, όπως διαβάζω στο http://www.disabled.gr, έχει ιδιαίτερα αναπτυχθεί το Κίνημα Ανεξάρτητης Διαβίωσης (Independent Living). Ανεξάρτητη διαβίωση = ίσες ευκαιρίες, αυτοεκτίμηση και αυτοκαθορισμός... Σ΄ αυτό προσδοκά και ο Στέλιος.

 
«Δεν έχει αξία αν δουλέψουμε μια μέρα περισσότερο, αφού είτε το 27% των συμπολιτών μας δεν δουλεύει είτε και να δουλεύει κάποιος σήμερα, αύριο ο μισθός του δεν θα είναι αρκετός για τα καθημερινά απαραίτητα αγαθά», λέει ο Στ. Κυμπουρόπουλος και συνεχίζει: «Και το ερώτημα γεννιέται: γιατί συμβαίνει αυτό;».

 
Απαντά ο ίδιος: «Γιατί αφήσαμε τη ζωή μας, χωρίς οδηγό, χωρίς υπηρεσίες, χωρίς όραμα. Σταματήσαμε να πιστεύουμε στην προσπάθεια και στη σωστή ανταμοιβή και πιστέψαμε στη λαχειοφόρο αγορά των ψήφων. Δεν υπολογίσαμε ώστε να φτιάξουμε μια κοινωνία για όλους, μια κοινωνία με βάση την Παιδεία, τις Επιστήμες, την Έρευνα...».

 
Ωραία, και τώρα πριν από το τέλος, υπάρχει απάντηση στο γρύλισμα περί «κανονικού» και «μη»; Υπάρχει, αρκεί να κοιτάξει ο καθένας μας την αλήθεια του κατάμουτρα. Ας μην την αποκαλύψει πουθενά. Ας την κραυγάσει μπροστά στον καθρέφτη του σπιτιού του κι έπειτα ας κυκλοφορήσει προς τα έξω ως ένας άνθρωπος «κανονικός» που δεν ενοχλεί ποτέ κανέναν ώστε να θεωρηθεί «μη κανονικός»...

 
Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθεροτυπία»

 

ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Ο ΑΚΗΣ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΣΤΟ ΒΑΖΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΙ...


«Αγαπητέ μου Άκη, πάρε αυτό το γράμμα του Αθνάρ»

 
Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

 
Συνεχίζοντας την αφήγηση του Σπύρου Καρατζαφέρη, που μού είχε κάνει για μια συνέντευξη σε μηνιαίο περιοδικό η οποία δεν δημοσιεύτηκε ΠΟΤΕ, ξαναφέρνω στο μυαλό μου την εικόνα στο γραφείο του Σπύρου, στο σπίτι του, στο Ψυχικά, «ξαναβλέπω» μια μεγάλη στίβα από «χαρτιά» μπροστά του και η μορφή του ξαναζωντανεύει στα μάτια μου.   Φαίνεται κουρασμένος αλλά το μάτι του «γυαλίζει».


«Πάρτο αυτό» μου λέει.
 
- Είναι μια κάρτα του πρωθυπουργικού γραφείου, που γράφει επάνω αριστερά «Ο Πρωθυπουργός» και από κάτω, χειρόγραφα :
 
«Αγαπητέ μου Άκη, το συνημμένο μού δόθηκε από τον Ισπανό πρωθυπουργό κ. Αθνάρ. Με φιλικούς χαιρετισμούς. Κώστας Σημίτης»
 
- Το «συνημμένο» , με συναγόμενη ημερομηνία τα μέσα του 2000 , φέρει τον τίτλο «Υπόμνημα της προσφοράς της εταιρείας CASA.» Τι είναι αυτό;


«Αυτό είναι το Μεγάλο παζάρι των εξοπλιστικών. Δίνει και τιμές ο Αθνάρ. Και εκπτώσεις. Και μπόνους. Και δώρα. Για πολεμικά, μεταγωγικά αεροσκάφη της Ισπανικής Εταιρείας CASA, δεδομένου ότι –όπως γράφει- η ελληνική κυβέρνηση είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για 15 στρατιωτικά μεταφορικά αεροπλάνα . Η επιστολή-προσφορά, βελτίωνε όπως είχε ζητηθεί από την Ελλάδα ( προχωρημένες δηλαδή οι διαπραγματεύσεις) το κόστος από 291 εκατομμύρια ευρώ σε 278 ( 352 εκατομμύρια δολάρια συνολικά) με καλύτερες ημερομηνίες παράδοσης, δωρεάν υποστήριξη logistics και δωρεάν ενοικίαση ενός αεροπλάνου μέχρι να παραδοθεί το πρώτο. Προσφορά με …εκπτώσεις και με …μπόνους. Λοιπόν…τα λεφτά των μιζών είναι τρομακτικά. Την Ελλάδα τη φέρανε εδώ που τη φέρανε οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Γιάννας και οι εξοπλισμοί. Και τα υπόλοιπα βέβαια αλλά αυτά είναι τα δυο μεγάλα.»


Τώρα δικάζεται ο Άκης. Μόνος του. Μα μόνος του αποκλείεται να τάχει «φάει» όλα αυτά.


- Εσύ πόσα τα βγάζεις αυτά τα δυο; 50 και 50;

«Μπα…περισσότερα. Γύρω στα 150 δις και τα δυο μαζί. Παίζεται λοιπόν το παιχνίδι βρώμικα. Πιάνουν τον Άκη, τον περνάνε προανακριτικές, ιστορίες, τρεχάματα, τον αθωώνουν, βγαίνει ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και λέει «Αθώος ο Άκης» και τώρα δικάζεται ο Άκης. Μόνος του. Μα μόνος του αποκλείεται να τάχει «φάει» όλα αυτά. Υπάρχουν κι άλλοι»


- Λογική μου φαίνεται η επόμενή μου ερώτηση: «Κανένα όνομα;» Αλλά η απάντηση αναλυτική και αποστομωτική:


«Μα δεν καλούν στην προανακριτική της Βουλής, ούτε στην ανάκριση, ούτε στο Δικαστήριο τα μέλη του ΚΥΣΕΑ. Γιατί; Γιατί , λέει, είναι …άσχετα. Με τα έγγραφα αυτά που έχω, φαίνεται καθαρά ότι ο πρωθυπουργός της χώρας και τα μέλη του ΚΥΣΕΑ γνώριζαν συμβάσεις, μέχρι και τιμές προσφορών συστημάτων, ο πρωθυπουργός αλληλογραφούσε, είχε …αγάπες και λουλούδια με τον Άκη και ρωτώ: Της απολύτου εμπιστοσύνης συνεργάτης σου ο Άκης, εσύ είσαι ο πρωθυπουργός, διάλεξε. Ή είσαι βλαξ και δεν πήρες χαμπάρι τον κλέφτη και τον εμπιστευόσουνα ή κάτι άλλο τρέχει εδώ»


- Που το πας ;

«Μα πρέπει να πάει στο δικαστήριο ο Σημίτης . Ως μάρτυρας. Και αυτός και όλοι οι υπόλοιποι. Όχι κατηγορούμενοι. Μάρτυρες. Να φωτίσουν όλες τις πλευρές αφού όλα δείχνουν ότι γνώριζαν τα πάντα. Δεν θέλουν να εξεταστούν τα μέλη του ΚΥΣΕΑ. Κι εγώ, γι αυτό δίνω έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ήταν όλοι ενήμεροι.»


- Και τι θέλεις;


«Θέλω να πάνε όλοι να εξεταστούν και να βοηθήσουν να βγει η αλήθεια. Αλλά και δυο ακόμη κλέφτες να βρούμε, δεν είναι καλό; Και λάβε υπ΄ όψη σου κάτι άλλο: Πως γίνεται και οι συμβάσεις του Άκη που πήρε τις μίζες να εκτελέστηκαν ΜΕΤΑ τον Άκη στο Υπουργείο Άμυνας;»


- Σκέφτομαι και λέω : «Αυτό δείχνει και πιθανότητα να είναι εξιλαστήριο θύμα ο Άκης;»


Ο κύριος Σπύρος Σημίτης, αδελφός του πρωθυπουργού


«Όχι. Ο Άκης έχει βάλει το χέρι του βαθιά μέσα στο βάζο με το μέλι. Αλλά δεν τόχει βάλει μόνον αυτός. Και μια…παρένθεση: Την εποχή εκείνη, επικεφαλής της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων της Γερμανίας – στην οποία υπάγονται τα πάντα…..διαφθορά, διαπλοκή, μαύρο χρήμα, μυστικές υπηρεσίες- ποιος είναι; Ο κύριος Σπύρος Σημίτης. Ο αδελφός του πρωθυπουργού.»

- Και ο Άκης δεν μιλάει, σκέφτομαι φωναχτά.


«Μίλησα με τον Άκη. Αλλά δεν μου τα δίνει γραπτώς. Πως ν ανοίξω το στόμα μου; Δεν μιλάει ίσως αλλά εμένα μου μίλησε. Και τσακωνόμαστε τώρα να μου τα δώσει όλα γραπτώς. Αλλά δεν μου τα δίνει. Κι αφού δεν μου τα δίνει γραπτώς, εγώ δεν μπορώ ν ανοίξω το στόμα μου».


- Τι θά πρεπε να κάνει; Είναι θέμα χρόνου μέχρι…


«Μα γιατί δεν βγαίνει ο ίδιος ο Άκης να μας τα πει; Να μας πει λ.χ. ότι πριν τον βάλουνε φυλακή, κάποιοι μου ζήτησαν λεφτά για να μην πάω «μέσα». Και λέω τώρα εγώ : Εάν πράγματι πολιτικοί άνδρες, πριν πάει φυλακή ο Τσοχατζόπουλος του είπανε «εμείς θέλουμε τόσα για να μην πας»; Κι αυτός δεν τάδωσε και μπήκε φυλακή; Δεν τάδωσε κατά τα λεγόμενά του. Μου τάπε όλα. Και που έγινε η συνάντηση και με ποιον έγινε η συνάντηση και για ποιον ήταν τα λεφτά. Αφού όμως δεν μου το δίνει γραμμένο, εγώ δεν μπορώ να αποκαλύψω στοιχεία και λεπτομέρειες. Τρελός είμαι;»


- Η ερώτηση μού έρχεται αυτόματα, το ίδιο αυτόματα που μου έρχεται κάθε μέρα, δυο-τρία χρόνια τώρα : « Έχουν γραφτεί τόσα πράγματα, εσύ ο ίδιος έχεις γράψει και έχεις πει τόσα πολλά και δεν γίνεται τίποτα. Τα «θάβουνε». Που θα πάει αυτό;»


Ολοκληρώνει τη σκέψη του: « Κόρακας κοράκου μάτι βγάζει; Ξέρεις που έχουμε καταντήσει; Όσοι δημοσιογράφοι, 5-10-15 κάνουμε αποκαλύψεις, αποτελούμε το άλλοθι τους. Ότι …ελευθερία έχουμε, ό,τι θέλει βγαίνει και λέει ο καθένας.»

Τον ρωτώ την πιο αφελή ερώτηση που μπορεί να κάνει κανείς σ΄ ένα δημοσιογράφο-ρεπόρτερ :
«Και που τα βρίσκεις όλα αυτά;»


Χαμογελάει.


«Το πρωί που σηκώνομαι, πίνω ελληνικό καφέ. Και μετά, τον κοιτάω τον καφέ, τον διαβάζω και τα βρίσκω».

 
Πηγή: www.konstandaras.gr 

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Η ΚΑΘΗΛΩΜΕΝΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΟΥ ΚΑΘΗΛΩΝΕΙ


Η καθηλωμένη Αγγελική που καθηλώνει.


Συνέντευξη με τη γενναία Χιώτισσα δημοσιογράφο, που τραυματίστηκε σοβαρά από άγρια επίθεση ιδιωτικού φρουρού και καταδικάστηκε σε αλαλία και τετραπληγία από ιατρικά λάθη. Με μόνη δυνατότητα να κινεί λίγο το ένα της χέρι και να ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα, η Αγγελική Χατζηδημητρίου, μητέρα δύο παιδιών, ζητάει στοιχειώδη απόδοση Δικαιοσύνης.
 
Αγγελική Χατζηδημητρίου, δημοσιογράφος, θύμα επίθεσης: 7 χρόνια κλειδωμένη στο εαυτό της.
 
Συνέντευξη στον Στρατή Μπαλάσκα


Πριν αρκετά χρόνια, μια συνέντευξη από το διάσημο παραπληγικό ένεκα μυοπάθειας επιστήμονα Στήβεν Χώκινγκ, ήταν ενδιαφέρουσα και όχι μόνο για το περιεχόμενό της. Η γράμμα - γράμμα παράθεση των απόψεων του επιστήμονα μέσω ενός συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή που διάβαζε τις επιλογές, ήταν από μόνη της μια ενδιαφέρουσα εμπειρία. Αντιθέτως, μια συνέντευξη υπό τέτοιες συνθήκες από έναν άνθρωπο που συνήθιζες μαζί του να πίνεις τσίπουρα και να ανταλλάζεις μαζί τους χίλιες μύριες απόψεις σε λίγα λεπτά, δεν είναι και ό,τι καλύτερο.
 
Ο λόγος, για την Αγγελική Χατζηδημητρίου, τη Χιώτισσα δημοσιογράφο που πριν από επτάμισι χρόνια τραυματίσθηκε σοβαρά ενώ ασκούσε το επάγγελμά της, από ιδιωτικό φρουρό του εργοστασίου τής ΔΕΗ στη Χίο. Από τότε, και ένεκα λάθος ιατρικών γνωματεύσεων και ιατρικών πράξεων, η Αγγελική καταδικάστηκε «να κλειδωθεί στον εαυτό της». Με αλαλία, τετραπληγική, φέροντας τραχειοστομία και γαστροστομία, η Αγγελική ζει σε συνθήκες συνδρόμου γνωστού ως «lοcked in».
 
 
Αύριο Παρασκευή, μετά τη διακοπή ενός περίπου μήνα, συνεχίζεται στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Βορείου Αιγαίου η δίκη για την υπόθεσή της. Λίγο πριν την παραγραφή του συνόλου των αδικημάτων λόγω παρέλευσης οκταετίας, η Αγγελική και οι άνθρωποί της περιμένουν μια κάποια δικαίωση. Πρωτοδίκως καταδικάστηκαν δύο γιατροί με 18 και έξι μήνες αντίστοιχα, και ο ιδιωτικός φύλακας στο εργοστάσιο της ΔΕΗ με οκτώ μήνες. Ο ένας εκ των δύο γιατρών έκανε χρήση νόμου που επιτρέπει να μπει η υπόθεση στο αρχείο μέχρι ποινή έξι μηνών και να μη δικαστεί σε δεύτερο βαθμό. Κι από αύριο η εκδίκαση της έφεσης, ενώ οι αγωγές για αποζημίωση εκκρεμούν έως ότου εκδικασθούν οι ποινικές υποθέσεις.


Είπαμε, το λοιπόν, λίγες ώρες πριν τη δίκη να «κουβεντιάσουμε» με την Αγγελική. Να τη δείξουμε στον κόσμο που μπορεί και να την ξέχασε ή να νομίζει πως απλά κινείται με ένα αναπηρικό καροτσάκι κατά τα άλλα… υγιής.


Σχεδόν κανείς δεν ξέρει την κατάστασή της. Κανείς δεν ξέρει πως επικοινωνεί με το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων. Η μοναδική αίσθηση που δεν έχει πειραχτεί, είναι η ακοή. Πως απαντά με μια μοναδική μέθοδο. Μία και μόνο δυνατότητα έχει, να κινήσει ελάχιστα τα δάκτυλα του αριστερού χεριού.


Για να μιλήσει, λες την αλφαβήτα που είναι χωρισμένη σε σύμφωνα - φωνήεντα και τα σύμφωνα σε τέσσερις στήλες, έτσι ώστε να μην αναγκάζεται ο συνομιλητής της να τη λέει όλη. Όταν της λες το σωστό γράμμα, κλείνει τα μάτια.


Κάπως έτσι απάντησε στις ερωτήσεις που στείλαμε στο σύζυγό της, δημοσιογράφος κι αυτός, Θοδωρή Πυλιώτη. Η συνέντευξη αυτή κράτησε πολλές ώρες επί δύο ολόκληρες μέρες. Εκτός από τις απαντήσεις, περιλαμβάνει και τις αντιδράσεις της ενώ απαντούσε στις ερωτήσεις, όπως μας τις περιέγραψε ο σύζυγός της.


Απόγευμα 1ης μέρας


Πώς νιώθετε επτά χρόνια και τέσσερις περίπου μήνες μετά, να κινδυνεύει η υπόθεση με παραγραφή;


«Εφτά ολόκληρα χρόνια έκλεισαν... Παραμένω καθηλωμένη σε αναπηρική καρέκλα ενώ σε κανέναν από τους υπαίτιους της κατάστασής μου δεν επιβλήθηκε κάποια σοβαρή ποινή.


Όλο αυτό τον καιρό, ζούσα εκείνο το Σάββατο του τραυματισμού μου…


Με ανάγκασαν να παρατήσω τα παιδιά μου, Α΄ και Β΄ δημοτικού ήταν τότε… και μάλιστα με ανάγκασαν να τα αφήσω σε μια ηλικία που είχαν τις λιγότερες μνήμες.


Δεν μπορώ να τα αγγίξω, να τους μιλήσω, να τα βοηθήσω.


Και εγώ παρατηρώ ανήμπορη το σώμα μου να αλλοιώνεται, ακόμα και τα συναισθήματά μου να αλλάζουν.»


«Τα παιδιά βλέπουν τη μάνα τους καθηλωμένη από τη μια, και από την άλλη κάποιοι από τους υπεύθυνους να τιμωρούνται με κάτι μήνες φυλακής. Κάπως έτσι κατανοούν τα παιδιά την έννοια της Δικαιοσύνης.»


«Λόγοι ηθικοί με κάνουν να θέλω την τιμωρία των υπεύθυνων. Η οικογένειά μου στάθηκε δυνατή και με βοήθησε. Δίπλα μου στάθηκε ο άντρας μου [χαμογελά]. Η δε Πολιτεία μάς ξέχασε. Μας παράτησε σε κάποια γωνιά.»


Για να ειπωθούν όλα τα παραπάνω, χρειάστηκαν σχεδόν δυο ώρες. Σταματήσαμε…

 
Η Αγγελική Χατζηδημητρίου με τα παιδιά της, καθηλωμένη στο αναπηρικό καροτσάκι το 2008. Σήμερα τα παιδιά, ο Μαθιός και η Παναγιώτα, είναι μαθητές τής Α΄ λυκείου και της Γ΄ γυμνασίου


Πρωινό 2ης μέρας


«Τον πρώτο καιρό τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω μου. Ως και υπουργική επίσκεψη δέχθηκα. Μετά ακολούθησα την πορεία των χιλιάδων αναπήρων ασφαλισμένων τού ΙΚΑ. Καλά λένε πως η παραπληγία δεν πάει στους φτωχούς!


Τώρα πληρώνουμε τα αναλώσιμα, πάνες, γάντια, ως και το μοναδικό σωλήνα που αναπνέω δεν τον καλύπτουν πλήρως. Επίσης τις θεραπείες που κάνω.»
 
«Κανείς δεν πλήρωσε, για όλα αυτά… Τα έξοδα και η μεταφορά μου σε κέντρα αποκατάστασης πληρώθηκαν από Χιώτες πολίτες, το ασφαλιστικό μου Ταμείο και το Ταμείο των Δημοσιογράφων.


Η τιμωρία δε θα αλλάξει τίποτα, αλλά η περίπτωση παραγραφής των σε βάρος μου αδικημάτων με κάνει έξαλλη.»
 
Θα πηγαίνατε στο δικαστήριο;


«Θέλω να πάω έστω και για λίγο στο δικαστήριο, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω… Αλλά νιώθω πως πρέπει.»


Ξεκινούν οι πρωινές θεραπείες, λογοθεραπεία και φυσιοθεραπεία. Συνεχίζουμε μετά το μεσημεριανό φαγητό.
 
Απόγευμα 2ης μέρας

 
Τι θυμάστε από τα γεγονότα του τραυματισμού σας;

 
«Θυμάμαι τη βία από την πλευρά του φύλακα και τη σιγουριά του γιατρού που γνωμάτευσε υστερία. Ιδιαίτερα όταν τα έλεγε στους συνοδούς μου.

 
Οι ήχοι από τα αυτοκίνητα της Πυροσβεστικής ακόμα και σήμερα μου θυμίζουν εκείνο το πρωινό…»


Για πρώτη φορά στη διάρκεια της συνέντευξης την πιάνει το παράπονο. Βήχει λίγο και χρειάζεται ο Θοδωρής να της κάνει αναρρόφηση από τον τραχειοσωλήνα.


Συνεχίζει: «Και βλέπω το φύλακα να τραβά τους ιμάντες που είχα περασμένους στο λαιμό μου. Ένιωσα έναν πόνο, σαν κάτι να έσπασε μέσα μου. Δεν έχω καταλάβει γιατί αυτή η βία, να μη με αφήσει να πάω στο χώρο, όπου ήταν και άλλοι συνάδελφοι...
 
Είχα προγραμματίσει την άδεια του Πάσχα που θα έπαιρνα, αλλά βίαια ανέτρεψαν τη ζωή μου και τη ζωή της οικογένειάς μου.»


Πώς το αντέχετε όλο αυτό; Πώς και δεν ξεσπάτε;


«Δεν έχω τρόπο να ξεσπάσω, μόνο σκέφτομαι. Τώρα ο χρόνος έχει άλλη διάσταση. Δεν κάνω τίποτα μόνη μου, χρειάζομαι τη βοήθεια άλλων. Παρέα καθημερινή η τηλεόραση.»

 
Στη συνέχεια εξηγεί πως «μιλά» με τα μάτια.

 
«Ακολουθούμε έναν ιδιόμορφο τρόπο να επικοινωνούμε. Αρνούμαι να ’χω τον υπολογιστή γιατί δε θέλω να βάλω άλλο ένα μηχάνημα στη ζωή μου. Βέβαια κουράζομαι και κουράζω.»

 
Είχατε μια πλούσια συλλογή δίσκων βινυλίου και CDs, ακούτε μουσική;

 
«Δεν ακούω πια μουσική… Ή μάλλον τώρα αρχίζω να ακούω. Χαίρομαι που ακούν τα παιδιά μου, αλλά δε θα μπορέσω ποτέ να τα ξεναγήσω στους δίσκους μου…»

 
Κάπου εκεί ζήτησε νερό. Δε θέλησε να συνεχίσουμε άλλο την κουβέντα μας.

 
Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθεροτυπία»

 

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΙΛΙΟΥ


Ολοκληρώθηκαν τα θερινά παιδικά προγράμματα απασχόλησης στον Δήμο Ιλίου
 
Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν για άλλη μια χρονιά τα θερινά προγράμματα απασχόλησης για παιδιά του Δήμου Ιλίου, στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής και δράσης, στηρίζοντας την οικογένεια σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Τα καλοκαιρινά προγράμματα «Παιδί και Θάλασσα», Καλοκαιρινό Camp και Θερινό Πρόγραμμα Ημερήσιας Δημιουργικής Απασχόλησης πραγματοποιήθηκαν από εξειδικευμένο προσωπικό (γυμναστές, προπονητές, παιδαγωγοί) που αξιοποίησαν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών, προσφέροντας στο σύνολό τους σημαντική βοήθεια και ανακούφιση στην οικογένεια, όπου οι γονείς είτε εργάζονται, είτε δεν έχουν την πολυτέλεια να προσφέρουν τη χαρά των διακοπών στα παιδιά τους.
 


Στο «Καλοκαιρινό Camp» 350 παιδιά δραστηριοποιήθηκαν σε ένα οργανωμένο αθλητικό και πολιτιστικό πρόγραμμα, μαθαίνοντας τα μυστικά της επικοινωνίας, αλλά και του ατομικού ή ομαδικού σπορ της αρεσκείας τους, ενώ στο πρόγραμμα «Παιδί και Θάλασσα»  214 παιδιά ήρθαν σε επαφή με τη φύση και τη χαρά που προσφέρει το υγρό στοιχείο, με πολύ παιχνίδι, εκμάθηση κολύμβησης και διασκέδαση, δύο προγράμματα που διοργανώθηκαν από το Δημοτικό Κέντρο Πολιτισμού και Άθλησης (ΔΗ.ΚΕ.Π.Α.).

 
 
Στο Θερινό Πρόγραμμα Ημερήσιας Δημιουργικής Απασχόλησης, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης Κοινωνικών Υπηρεσιών και Υγείας, 330 παιδιά απόλαυσαν ένα πλούσιο πρόγραμμα ποιοτικής ψυχαγωγίας και χαλάρωσης, με εκδρομές και θεματικές ενότητες απασχόλησης και δημιουργίας.
 
Τέλος, στο παιδικό πρόγραμμα του Τμήματος Δημοτικών Βιβλιοθηκών που υλοποίησε τη δράση για την «Προώθηση της Ανάγνωσης, της Δημιουργικότητας και της Καινοτομίας, Καλοκαίρι 2013» με την υποστήριξη του Future Library, 266 παιδιά ηλικίας 4-12 ετών συμμετείχαν σε δράσεις όπως, δραματοποιήσεις παραμυθιών, θεατρικό παιχνίδι, κατασκευές και δημιουργίες εμπνευσμένες από μύθους και ιστορίες βιβλίων.