meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΓΙΑ 4η ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣΕ Η ΣΩΣΤΗ ΟΔΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ!

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς, η Μαρία Παπαδάκη και αντιπροσωπεία του radio familyΤο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής

Το Παιδικό ραδιόφωνο Family fm 89.5 διοργάνωσε με τεράστια επιτυχία και φέτος τη 4η Εκδήλωση Κυκλοφοριακής Αγωγής το Σάββατο 07 και την Κυριακή 08 Οκτωβρίου 2017 στη Πλατεία Ελευθερίας Ηρακλείου Κρήτης.

Πρόκειται για εκδήλωση που έχει γίνει πλέον θεσμός, γι’ αυτό και τα δύο τελευταία έτη κατακτά το σχετικό gold Βραβείο στα "Regional Media Awards"!

Δραστηριότητες στη διάρκεια της εκδήλωσηςΟ Βαγγέλης Αυγουλάς με χορηγούς της εκδήλωσης

Περισσότερα από 2500 παιδιά διασκέδασαν δημιουργικά λαμβάνοντας βιωματικά ερεθίσματα κυκλοφοριακής αγωγής με ενδιάμεσες στάσεις την 3η ΕΜΑΚ, το ΕΚΑΒ, την Κινητή μονάδα  νεογνών το Χαμόγελο του παιδιού και τη Τροχαία Ηρακλείου.

Επίσης, τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα, χρησιμοποιώντας ποδήλατα ή και μπαταριοκίνητα οχήματα, να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, οδηγώντας σε μια ειδικά σχεδιασμένη διαδρομή για τους μικρούς φίλους του 4ουΠάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής!

Ο Βαγγέλης μπροστά σε  όχημα της αστυνομίας Κινητή μονάδα από το Χαμόγελο του παιδιού

Ο Βαγγέλης μπροστά στο όχημα της πυροσβεστικήςΟ Βαγγέλης μιλάει με διασώστη του ΕΚΑΒ

Και αυτή τη χρονιά, δεκάδες συνεργάτες όπου αποτελούσαν τις 19 στάσεις θεωρητικής εκπαίδευσης με τις γνώσεις τους και τις ευχάριστες δραστηριότητες, έκαναν το διήμερο διασκεδαστικά δημιουργικό!

Συγκλονιστικό ήταν το μήνυμα που έστελνε το κενό αναπηρικό αμαξίδιο που είχε τοποθετηθεί στην Πλατεία, με την επιγραφή «θα ήθελα πολύ να ήμουν και εγώ μαζί σας σήμερα, αλλά δεν έβρισκα να παρκάρω», τονίζοντας τη σημασία των αναπηρικών θέσεων στάθμευσης και το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργούν όσοι αδικαιολόγητα τις καταλαμβάνουν.

μήνυμα που έστελνε το κενό αναπηρικό αμαξίδιο που είχε τοποθετηθεί στην Πλατεία, με την επιγραφή «θα ήθελα πολύ να ήμουν και εγώ μαζί σας σήμερα, αλλά δεν έβρισκα να παρκάρω»Ο Βαγγέλης μιλάει με παιδιά από το σύλλογο Δικαίωμα στη Ζωή

Ο Βαγγέλης με ραδιοφωνική παραγωγό από το FamilyΤο κυκλοφοριακό πάρκο με οχήματα



Την εκδήλωση χαιρέτησαν μεταξύ άλλων, με αποκλειστικές τους δηλώσεις στον κεντρικό παρουσιαστή κ. Βαγγέλη Αυγουλά, ο Αντιδήμαρχος Ηρακλείου κ. Αναστασάκης, ο εκπρόσωπος του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης κ. Ξυλλούρης, ο γνωστός καλλιτέχνης κ. Γιάννης Ζουγανέλης, ο Πρόεδρος του Εθελοντικού Οργανισμού «Το Χαμόγελο Του Παιδιού» κ. Κώστας Γιαννόπουλος, ο Ευρωβουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Νίκος Ανδρουλάκης, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας κ. Δημήτρης Κωνσταντάρας, ο Γενικός Διευθυντής των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος κ. Γεώργιος Πρωτόπαπας, η συγγραφέας κα Μαρία Τζιρίτα, η ηθοποιός κα Σάρα Εσκενάζη, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Τρίτεκνων Οικογενειών Ν. Ηρακλείου κ. Μανώλης Αχλαδιανάκης, ο Περιφερειακός Σύμβουλος και εκ των χορηγών της εκδήλωσης κ. Νίκος Σιριγωνάκης, ο εκπρόσωπος της ΕΣΑμεΑ κ. Μπάμπης Γερόνυμος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου ΑμεΑ «Δικαίωμα Στη Ζωή» κ. Παύλος Σημαντιράκης, ο Δημοτικός Σύμβουλος Ηρακλείου κ. Νίκος Γιαλιτάκης. 

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Περιφερειακό Σύμβουλο κ. ΞυλούρηΟ Βαγγέλης Αυγουλάς με το Δημοτικό Σύμβουλο Νίκο Γιαλιτάκη

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Γιώργο ΒρέντζοΟ Βαγγέλης με τους κ. Αχλαδιανάκη και Βαρβεράκη από τους Τρικτέκνους Ηρακλείου

Ο απολογισμός είναι ότι περισσότεροι από 7000 επισκέπτες – οικογένειες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν από συλλόγους ΑΜΕΑ όπου με κεντρικό παρουσιαστή το Βαγγέλη Αυγουλά, δικηγόρο και Επικεφαλής της Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών,  μας υπενθύμισαν το δικαίωμα όλων στις ασφαλείς μετακινήσεις και τη διεκδίκηση για ελεύθερα πεζοδρόμια και ανεμπόδιστη πρόσβαση!

Στην εκδήλωση επίσης, συγκεντρώθηκαν τρόφιμα για τη Διακονία της Αγάπης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, βιβλία για τη Βικελαία βιβλιοθήκη και σχολικά είδη για το παιδικό χωριό SOS Κρήτης.

Παγκρήτιος Σύλλογος Αναπήρων πολιτών

Η εκδήλωση τελούσε υπό την Αιγίδα του Δήμου Ηρακλείου και της Περιφέρειας Κρήτης.

Στις εκπλήξεις της εκδήλωσης και η ζωντανή μουσική που αφιλοκερδώς χάρισαν στους παρευρισκόμενους και στους ακροατές του Radio Family το βράδυ του Σαββάτου ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργης Βρέντζος (Κάτης) με το συγκρότημα των αδερφών Νταγιαντά!

ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργης Βρέντζος (Κάτης) με το συγκρότημα των αδερφών Νταγιαντά!Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Μπάμπη Συμεονίδη



Τα παιδιά έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο να εξερευνήσουν όλο τον ειδικό εξοπλισμό αλλά και τα οχήματα της πυροσβεστικής και της κινητής Εντατικής Μονάδας Νεογνών του ΕΚΑΒ και του Χαμόγελου Του Παιδιού, καθώς και να φωτογραφηθούν ως υποψήφιοι οδηγοί στις μηχανές της Ελληνικής Αστυνομίας!

Η ομάδα του ραδιοφωνικού σταθμού Family fm 89.5 Ευχαριστεί θερμά :

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΩΝ AUTOFIT, ΠΑΙΧΝΙΔΑΔΙΚΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ,ΔΕΛΤΑ ΚΤΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ,ΦΙΛΤΡΑ ΝΕΡΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑ,ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ PRAXIS BROOKER, DIET SYSTEM,FRESH SNACK, ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ,ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΩΔΕΙΟ, ΒΡΕΦΙΚΑ ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΛΗΤΩ,ΑΝΤΑΛΑΚΤΙΚΑ ΡΟΜΠΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ,LETS WASH, ΤΣΑΙ ΚΑΡΤΕΡΑΚΙ,ΑΝΕΚ LINES BLUE STAR FERRIES,ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΜΕΛΕΤΗ,STUDIO JULIANI,ΣΥΦΑΚ,SILKCOLOUR, ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑ ΣΤΑΘΩΡΑΚΗΣ,ΔΗΜΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ , ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΡΗΤΗΣ, ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΕΙ ΚΡΗΤΗΣ, ΤΡΟΧΑΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΕΚΑΒ, 3Η ΕΜΑΚ, ΣΑΜΜΑΡΕΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΔΗΚΕΗ,ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΠΡΟΤΕΚΤΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, BLOG «ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ», ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΜΕΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ SOSΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ,ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΜΕΑ ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΟΡΑΣΗ, ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ,ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ SOS ΚΡΗΤΗΣ,GK STUDIO PRODUCTION ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΤΣΙΦΟΣ.

Πολύς κόσμος είχε συντονιστεί και άκουγε τη live μετάδοση της εκδήλωσης, μέσω του www.radiofamily.gr

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με χορηγούς της εκδήλωσηςΑντιπροσωπεία από το σύλλογο ΑμεΑ Άγιος Σπυρίδων


la hers Εργαστήριο υγείας και οδικής ασφάλισηςΠαγκρήτιο ωδείο

Ο Βαγγέλης με μασκοτ από το παιχνιδάδικο ΜουστάκαςΠαιδιά ενημερώνονται για τον πυροσβεστικό εξοπλισμό



Ο Βαγγέλης, η Χρυσάνθη, η Μαρία, ο Μιχάλης και ο Γιάννης






ΑΣΟΕ: ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΑΜΕΑ ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ...!

Εχθές ‘’άρπαξα’’ τις γενέθλιες σφαλιάρες μου εντός του κτιρίου της ΑΣΟΕΕ ενώ βγήκα ‘’σηκωτός’’ από καμιά 20αριά άτομα. Φυσικά όταν βρίσκεσαι σε αναπνευστική ανεπάρκεια με 80% αναπηρία και μετά βίας κρατιέσαι στα πόδια σου, το λες και αίσιο τέλος. Κάποιοι άλλοι φοιτητές φύγαν με ματωμένες μύτες. Το έγκλημα μου; Απαξίωσα ένα ‘’αγωνιστικό’’ φυλλάδιο», λέει ο εθελοντής που θέλησε να ανεβάσει στο ίντερνετ την περιπέτειά του... 

«Ανεβαίνοντας την σκάλα οι σφύξεις ανεβαίνουν και ζαλίζομαι. Στην κατάστασή μου το να ανεβείς 10 σκαλιά με την μία είναι άθλος και χρειάζεσαι ολόκληρο 5λεπτο να συνέλθεις. » 


Ακολουθεί η αφήγησή του:   


Είμαι 2 μέρες άυπνος όπως συμβαίνει συχνά τα τελευταία 5 χρόνια, καθώς είμαι επιφορτισμένος με τη διοίκηση δύο οργανισμών σχετικά με την ενδυνάμωση των χρόνια πάσχοντων και Ατόμων με αναπηρία. Άυπνος όχι για να κερδίσω υπερωρίες, καθώς ‘’εργάζομαι’’ εθελοντικά. Άυπνος επειδή βιώνω καθημερινά τις τρομερές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ΑΜΕΑ και συνειδητά έχω πάρει την απόφαση να μην μένω σε άκαρπες καταγγελίες, αλλά να μπω στην δράση. Γνωρίζω ότι χωρίς θυσίες δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Θεωρώ όμως, ότι είναι προσωπική μου ευθύνη, δική μου απόφαση και δεν επιβάλλω την συμμετοχή του συνόλου, παρότι είναι ένας δίκαιος αγώνας για τα αυτονόητα. Φυσικά και το τίμημα είναι να διακόψω σπουδές, να διαλύσω προσωπική ζωή και να επιβαρύνω την υγεία μου. Δεν με παίρνει χρονικά να τα περιμένω από το κράτος. Απειλούμαι  εγώ, ο αδερφός μου και ο κάθε συνασθενής μου.   

Δεν αποδέχομαι να έχουμε χαμηλότερο, σε σχέση με το ευρωπαϊκό, ποσοστό επιβίωσης κατά 10 χρόνια στην πάθησή μου, επειδή δεν έχουμε υποδομές και παροχές, επειδή το κράτος δεν δύναται. Μέσα από Σωματεία και Συλλόγους, ενεργώντας ως εθελοντές προσπαθούμε να βρούμε λύσεις και πόρους, να διεκδικήσουμε από το Κράτος ό,τι αυτό μας οφείλει. Έτσι δεν υπάρχει χρόνος ούτε για γενέθλια όταν οι συνασθενείς μου υποφέρουν. Όταν η χώρα καταρρέει και οι πρώτοι που θα υποστούν τις συνέπειες τις πτώσης είναι οι ευπαθείς ομάδες. Για αυτό χρειάζεται η ανάληψη ευθύνης εκ μέρους κάθε ασθενή, εκ μέρους κάθε πολίτη. Όσοι αισθανόμαστε λίγο δυνατότεροι έχουμε και μεγαλύτερη ευθύνη. Ευθύνη να εμπνεύσουμε και άλλους, να μεταδώσουμε εμπειρίες και θετικά αποτελέσματα.  Σκοπός η μεγαλύτερη ταλάντωση, ενεργοποίηση όλων και περισσότερων σε αυτή τη θετικής αλλαγής και στην προκειμένη της δυνατής ‘’φωνής των ασθενών’’.       


Πρόσκληση της AIESEC, ενός μη κερδοσκοπικού παγκόσμιου οργανισμού

Τα «γενέθλιά» μου θα γίνονταν την επομένη στο αμφιθέατρο Αντωνιάδου της ΑΣΟΕΕ, όπου ήμουν προσκεκλημένος της AIESEC για να παρουσιάσω σε νέους φοιτητές, ένα εμπειρικό παράδειγμα ενδυνάμωσης μιας ευπαθούς ομάδας με συγκεκριμένα μέσα και απτά αποτελέσματα. Να εξηγήσω πως μπορούν κάποιοι αποφασισμένοι ασθενείς στα χρόνια της κρίσης, των μνημονίων και της διάλυσης της χώρας να διεκδικούν και να επιτυγχάνουν.  Πώς δημιουργήσαμε  υποδομές και παροχές που δεν είχαν γίνει στα χρόνια της ευημερίας και σπατάλης στην Υγεία. Να κάνουμε τώρα αυτά που δεν έγιναν τότε που μπορούσες να έχεις και από ‘’έναν αξονικό τομογράφο δίπλα σου’’. Αν τα καταφέραμε μια ‘’χούφτα’’ ασθενών με αναπνευστική ανεπάρκεια, φαντάσου τι μπορεί να κάνει ο κάθε νέος, πόσα μπορεί να αλλάξει  σε μια χώρα που του διαλύει κάθε όνειρο. Φτάνει να μεταδοθεί το μήνυμα.   

Ήμουν καλεσμένος λοιπόν να καταθέσω τη δική μου εμπειρία σε φοιτητές που αντιλαμβάνονται την προσωπική τους ευθύνη με πράξεις και δεν παραμένουν στα ‘’στεγανά’’ της σχολής και στείρας ακαδημαϊκής εκπαίδευσης.   

Το χρονικό του ‘’εγκλήματος’’ 

Λίγο πριν μπω στον προαύλιο χώρο με έχει ειδοποιήσει η οργανωτική επιτροπή ότι μάλλον θα ακυρωθεί η εκδήλωση καθώς υπήρξε προειδοποίηση επεισοδίων. Πράγματι στην αυλή είναι παντού διάσπαρτα φυλλάδια ’’στο διάολο ο εθελοντισμός, στο διάολο και η καριέρα¨ και στην είσοδο κρεμασμένο ένα πανό που υπογράφει ‘’…άμα ξαναέρθει η AIESEC θα φύγει με σφαλιάρες’’. Οι γνωστοί-άγνωστοι λοιπόν, όπως συνήθως. Αρχικά όλα φαίνονται κανονικά: οι μικροπωλητές έξω, φοιτητές από εδώ και από εκεί, σχετική ηρεμία. Δεν ανησυχώ όμως καθώς ως φοιτητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής είμαι συνηθισμένος σε αυτά. Γνωρίζω ότι συνήθως αν δεν προκαλέσεις δεν κινδυνέυεις, εκτός και αν είσαι ‘’επικυρηγμένος ιδεολογικά’’, που και πάλι το πολύ να φας καμιά σφαλιάρα. Να μην μιλάς και να κατεβάζεις το κεφάλι τους αρκεί.   

Ανεβαίνοντας την σκάλα οι σφύξεις ανεβαίνουν και ζαλίζομαι. Στην κατάστασή μου το να ανεβείς 10 σκαλιά με την μία είναι άθλος και χρειάζεσαι ολόκληρο 5λεπτο να συνέλθεις. Δεν κάνω στάση όμως για να μην φαίνομαι σαν ανήμπορος παππούς. Στο πλατύσκαλο μοιράζουν φυλλάδια , όπως συνηθίζεται. Το παίρνω από ευγένεια όπως κάνω πάντα και διαβάζω διαγώνια τον τίτλο: ‘’5+1 λόγοι να μην πας AIESEC’’. Δεν με ενδιαφέρει και το πετάω. Η αρχή του εγκλήματος μόλις τελέστηκε.       


Αστραπιαία με βουτάν από τον γιακά οι δύο που μοιράζουν το φυλλάδιο καθώς τους έχω ‘’προσβάλλει’’, ενώ την ίδια στιγμή ένας όχλος 15-20 ατόμων συγκεντρώνεται σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Συνειδητοποιώ πως οι διάφοροι παρευρισκόμενοι δεν ήταν απλά κάποιοι φοιτητές, αλλά οργανωμένη ομάδα επί τούτου. Μπροστά στην αιφνίδια και απειλητική τους διάθεση, αδυνατώ να δώσω εξηγήσεις καθώς είμαι λαχανιασμένος και ενστικτωδώς  βγάζω κινητό και πατάω κάμερα live streaming. Η μόνη προστασία που διαθέτω, καθώς δεν είμαι ικανός ούτε να τρέξω. Μέτα βίας στέκομαι όρθιος και παίρνω βαθιές ανάσες. Το έχω ξανακάνει όταν μου επιτέθηκε ταξιτζής. Όταν είσαι ανήμπορος πρέπει να βρείς εναλλακτικούς τρόπους προστασίας. Ο αιφνιδιασμός δεν μου επιτρέπει ούτε 1 δευτερόλεπτο να την ανοίξω.   

Και τώρα η αποκορύφωση. Με φωνές και άγριες διαθέσεις  από μια μανιασμένη μάζα 15-20 ατόμων ξεκινάνε χαστούκια. Το κινητό είναι το στοιχείο του εγκλήματος και ήδη το έχουν πάρει. ‘’ποιος είσαι εσύ που πετάς το φυλλάδιο’’, ‘’Ρουφιάνε’’, φέρε το κινητό (που το έχουν πάρει ήδη), ‘’σεξιστή’’ - μάλλον επειδή έβλεπαν έξαλλη μια  ‘’σύντροφο’’ να μου φωνάζει ακαταλαβίστικα κλπ. Προσπαθώ να ψελλίσω λογικές απαντήσεις, αλλά ο κάθε ένας έχει διαφορετικό λόγο να κάνει επίθεση. Είναι εντυπωσιακό σε τόσα λίγα δευτερόλεπτα, χωρίς να με γνωρίζουν  ο κάθε ένας να έχει προβάλει πάνω μου όλο το κακό σύστημα που πολεμάει και επομένως έχει κάθε λόγο να μου επιτεθεί.   

Ρωτάω τους ‘’μπροστάρηδες’’ αν με ξέρουν, αν υπάρχει λόγος – οπότε η απάντηση τους είναι απλή. ‘’Εσύ μας ξέρεις;’’, ‘’Εμείς κάνουμε κουμάντο και φεύγεις τώρα’’. Αρνούμαι να φύγω και με όλη μου τη δύναμη φωνάζω ‘’πείτε μου πόσοι είστε’’! Προσπαθώ να αναχαιτίσω μια μάζα – όχλο αναδεικνύοντας  ότι είμαι μόνος, ότι δεν έχουν να απειληθούν από τίποτα και ότι είναι σε απόλυτη θέση ισχύος αλλά και άνανδροι ταυτόχρονα. Είκοσι άτομα  με έναν, και χωρίς να γνωρίζουν την αδυναμία μου για οποιαδήποτε αντίδραση λόγω της αναπηρίας μου. Προλαβαίνω και μιλάω σε έναν που φαίνεται λογικός και του εξηγώ ότι είμαι με αναπνευστική ανεπάρκεια και προσπαθεί πιο ‘’πολιτισμένα’’ να με σύρει έξω, όσο ‘’αρπάζω αδέσποτες’’ από φρεσκοεισερχόμενους στο γενικευμένο μπάχαλο. Ο θυρωρός προσπαθεί να μου εξηγήσει ότι πρέπει να φύγω και του ζητώ να ενημερώσει την πρυτανεία καθώς πρόκειται για εκδήλωση με υποστήριξη του Πανεπιστημίου και ότι προσωπικά δεν έχω κάνει κάτι για να φύγω. ‘’Από την πρυτανεία είμαι και σου ζητάω να φύγεις για να μην γίνουν χειρότερα’’ η απάντηση που πήρα μέσα σε φωνές και σπρωξίματα.   

Μιλάω σε έναν που φαίνεται λογικός και του εξηγώ ότι είμαι με αναπνευστική ανεπάρκεια και προσπαθεί πιο ''πολιτισμένα'' να με σύρει έξω, όσο ''αρπάζω αδέσποτες'' από φρεσκοεισερχόμενους στο γενικευμένο μπάχαλο.  

Η μάχη της λογικής με το παράλογο είναι για ακόμη μια φορά χαμένη και εγω φυσικά στην πιο αδύναμη θέση. Στην πόρτα εξόδου, τρώω άλλη μια από έναν 2 μετρο και σταματώ. Όση δυναμη έχω του φωνάζω, ‘’αν νιώθεις καλύτερα και δυνατός δώσε μια ακόμη’’. Το ξανασκέφτηκε και δεν προχώρησε. Ξαφνιάζει, όταν κάποιος που βρίσκεται σε αδύναμη θέση, δεν ανταποδίδει και σε κοιτά στα μάτια προσπαθώντας να σου μιλήσει λογικά. Οι πιο ψύχραιμοι, αφού με έχουν πετάξει στον δρόμο και εκτός ‘’περιοχής κυριαρχίας’’  τους, με συμβουλεύουν να μην ξαναπατήσω, αλλιώς θα τις ‘’φάω’’ χειρότερα. Την ιστορία την έχω ξαναζήσει στην αρχιτεκτονική που το είχα αναφέρει και στη σύγκλητο αλλά προτίμησα να μην δωσω συνέχεια. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα και πρέπει να έχουμε έναν στόχο για να είμαστε αποτελεσματικοί. Εγω είμαι επικεντρωμένος στην ενδυνάμωση των ΑΜΕΑ, όσο αντέχω. Δεν έχω χρόνο ούτε δύναμη και για αυτήν την μάχη του παραλόγου ή τουλάχιστον δεν είναι όλη δική μου.  

Όταν όμως βγαίνοντας βλέπω μαζεμένα 20 χρονα φοβισμένα παιδιά να συζητάνε ότι έχουν στοχοποιηθεί  και φοβούνται να ξαναπάνε ή να συσχετιστούν με οποιαδήποτε δράση κάτι πάει πολύ στραβά. Όταν βλέπω φοιτητή της ΑΣΟΕΕ, που τον γνωρίζω από τις διάφορες εθελοντικές οργανώσεις που είμαστε μαζί με ‘’ανοιγμένη’’ μύτη τα πράγματα αποκτούν άλλη διάσταση.  Είναι έγκλημα να είσαι εθελοντής; Μπορεί ένας  φοιτητής χωρίς φόβο να εισέλθει στην σχολή του, σε  ένα Πανεπιστήμιο που διαφημίζει την εξωστρέφεια και την καινοτομία;  

Όταν μαθαίνω εκ των υστέρων ότι στα σημερινά γεγονότα παρευρίσκονταν και καθηγητές, ζητώ να κάνουν το αυτονόητο. Τη συνέπεια μεταξύ διδασκαλίας και πράξης.  

 Το κτίριο της ΑΣΟΕΕ είναι χώρος επιβολής ιδεολογικών απόψεων με βία σε φοιτητές, προσκεκλημένους και απλούς πολίτες;  

Ποια η θέση της Πρυτανείας και των καθηγητών, εκτός από την παραχώρηση του φωτοτυπικού της σχολής για την εκτύπωση των χθεσινών φυλλαδίων;  

Ποια η θέση της κοινωνίας, των ενεργών πολιτών, των εθελοντών ;  

Μου επιτρέπεται να πάω ως ομιλητής, ως εκπρόσωπος ΑΜΕΑ στην επόμενη εκδήλωση χωρίς να απειλούμαι;  

-Ένας εθελοντής- Υ.Γ. τις φωτογραφίες μου τις έδωσαν αυτόπτες μάρτυρες