meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΤΕΡΜΑ ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ ΤΩΝ ΜΚΟ-ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΙΣΩ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Δημήτρης Κωνσταντάρας

Μακάρι να μην είναι «ψύλλοι στ΄άχυρα».

του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Τετάρτη, 10 Αυγούστου - crashonline

Μέσα στην –αναμενόμενη άλλωστε- «Κορακακομανία» που ως συνήθως μας πιάνει κάθε φορά που κάποιος τον οποίο ούτε ακουστά δεν έχουμε γιατί ουδείς τον προβάλλει, μέσα στην κάψα και τη γενική ραστώνη του Αυγούστου, μέσα στην έκρηξη της εγκληματικότητας που παρουσιάζεται επιτακτικά τις περιόδους που όλοι τα έχουν «γράψει» όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι, μέσα στις πυρκαγιές που μας καταλαμβάνουν πάντα «εξ απροόπτου», άρχισε η «συγκομιδή» των εισπράξεων από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) που είχαν χρηματοδοτηθεί από το υπουργείο Εξωτερικών για προγράμματα που δεν υλοποίησαν.

Και αυτό έχει και τα καλά του αφού οι πρώτες 202.000 ευρώ εισπράχτηκαν στο πλαίσιο των ενεργειών της ΥΔΑΣ από τη Δ” ΔΟΥ Αθηνών με δυο εγγυητικές επιστολές της Τράπεζας Αττικής, που είχαν εκδοθεί το 2008. Πρόκειται για δυο προγράμματα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Ελληνικό Ινστιτούτο Επικοινωνίας Leadership», που είχαν χρηματοδοτηθεί από την ΥΔΑΣ για την «ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και τη βιώσιμη ανάπτυξη στην Αίγυπτο» και για την «ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας της Σερβίας (μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ΜΜΕ)», τα οποία ουδέποτε υλοποιήθηκαν.
Μπορεί να μην τις συμφέρει τις Μ.Κ.Ο. που καλούνται να επιστρέψουν τα χρήματα, μπορεί να μην τις συμφέρει τις κυβερνήσεις επί των οποίων έγινε το «πάρτι των Μ.Κ.Ο.» αλλά η είδηση είναι σαφής:

«Ο έλεγχος των χρηματοδοτήσεων με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, κατά τη χρονική περίοδο 2000-2010, από τη Γενική Διεύθυνση της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) σε ΜΚΟ εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια που καταβάλλει το υπουργείο Εξωτερικών από τον Ιανουάριο του 2015 για την ύπαρξη διαφάνειας και απονομής ευθυνών.»

Συνεπώς μιλάμε για μια ολόκληρη δεκαετία – και ξέρουμε όλοι και πότε άρχισε και από ποιους έγινε η «γιορτή» και ποιους βαρύνουν κυρίως οι ευθύνες- που εξελισσόταν το απίστευτο πάρε- δώσε των χρημάτων πάρτι. Και τώρα, κάποιοι υπάλληλοι καλούνται να βρουν ποιες αναξιόπιστες – για να μην πω τίποτε πιο χοντρό- Μ.Κ.Ο. ΔΕΝ πραγματοποίησαν τα έργα που είχαν αναλάβει και για τα οποία είχαν εισπραχθεί οι επιδοτήσεις αλλά και ποιες απ΄ αυτές υπάρχουν ακόμα, είναι ενεργές και μπορούν να δώσουν λογαριασμό.

Σκεφτείτε: Πόσο εύκολο και εφικτό είναι μια Μ.Κ.Ο. που «φτιάχτηκε» το 1998 ή ΄99 π.χ. και σχεδίασε ένα έργο, έκανε όλες τις ενέργειες σε συνεργασία με τις κυβερνητικές αρχές , εισέπραξε την επιδότηση και δεν το έκανε, να βρεθεί, να ελεγχθεί και να …επιστρέψει τα χρήματα που «φαγώθηκαν» ένας Θεός ξέρει από ποιους σε μια περίοδο που οι άνθρωποι δεν πληρώνουν ούτε τα κοινόχρηστα!

Καλή επιτυχία πάντως. Και όλα ΣΤΟ ΦΩΣ. Ποιος, πότε, τι ,πόσα, γιατί. Και τότε τα ξαναλέμε. Γιατί οι εξαγγελίες είναι καλές αλλά τις έχουμε ξανακούσει. Και μιλάμε για ΠΟΣΕΣ παρακαλώ Μ.Κ.Ο.; Ποιανού; Αυτά θα τα μάθουμε;


ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΓΙΑ ΑΜΕΑ ΜΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙΣΗΣ ΑΜΕΑ

Εργαζόμενοι και μέλη της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης


Αυτή την περίοδο στον Βόλο συμβαίνει πραγματικά κάτι πολύ όμορφο και αξιέπαινο. Εδώ και 15 ημέρες περίπου άνοιξε τις πόρτες του ένας πολυχώρος  εστίασης το «La Petite Cantine» με προσωπικό μόνο άτομα με αναπηρίες, ενώ ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος για πάσχοντες κάθε πάθησης (κινητικά προβλήματα, όρασης, ακοής, ψυχολογικά νοσήματα κ.ά.). Εμπνευστής του πρωτοποριακού αυτού εγχειρήματος ο Διονύσης Δαλούκας, ο οποίος με πολλή προθυμία μιλά στην «Ε» για το νέο αυτό χώρο, που παρότι μετρά λίγες ημέρες λειτουργίας η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκινητική.
Νατάσα Πολυγένη.

«Ανάπηρες» είναι οι περισσότερες ελληνικές πόλεις, μεταξύ των οποίων και η Λάρισα στο ζήτημα της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρίες.

Υπηρεσίες, μέσα συγκοινωνίας αλλά και καταστήματα εστίασης είναι απρόσιτα στους ανθρώπους που πάσχουν από σωματικές αναπηρίες παρά το γεγονός ότι πολύ μελάνι έχει χυθεί για την προστασία των δικαιωμάτων τους και την ένταξή τους στην κοινωνία. Όμως παρά την αδιαφορία της πολιτείας, των δήμων, των περιφερειών ακόμη και των ιδιωτών επιχειρηματιών, οι άνθρωποι αυτοί υπάρχουν, ζουν ανάμεσα μας και νιώθουν την ανάγκη για  κοινωνικοποίηση όπως όλοι μας!

Αυτή την περίοδο στον Βόλο συμβαίνει πραγματικά κάτι πολύ όμορφο και αξιέπαινο. Εδώ και 15 ημέρες περίπου άνοιξε τις πόρτες του ένας πολυχώρος εστίασης το «La Petite Cantine» με προσωπικό μόνο άτομα με αναπηρίες, ενώ ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος για πάσχοντες κάθε πάθησης (κινητικά προβλήματα, όρασης, ακοής, ψυχολογικά νοσήματα κ.ά.).

Εμπνευστής του πρωτοποριακού αυτού εγχειρήματος ο Διονύσης Δαλούκας, ο οποίος με πολλή προθυμία μιλά στην «Ε» για το νέο αυτό χώρο, που παρότι μετρά λίγες ημέρες λειτουργίας η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκινητική.

Το «La Petite Cantine» είναι μια κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση ένταξης με διοικητικό συμβούλιο. Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Διονύσης Δαλούκας. Η ιδέα του ήρθε ενάμιση χρόνο πριν. Όντας και ο ίδιος άτομο με αναπηρία, διαπίστωσε ότι η έλλειψη χώρων με πρόσβαση στα ΑμεΑ οδηγεί σταδιακά στο περιθώριο. Τότε πήρε την απόφαση να δράσει. «Δημιουργήσαμε έναν χώρο που θα μπορούν οι πάντες μηδενός εξαιρουμένου, να  απολαύσουν τον καφέ, το φαγητό, το ποτό τους αλλά και να παρακολουθήσουν διάφορα δρώμενα πολιτισμού. «Το La petite Cantine Project» διαθέτει όλες τις υποδομές για τη φιλοξενία ατόμων με ειδικές ανάγκες όπως ράμπες, πάτωμα ειδικό για να κινούνται άνετα τα αναπηρικά αμαξίδια και μέσα στον  χώρο αλλά και στην αυλή, καταλόγους σε γραφή braile για άτομα με προβλήματα όρασης, οπτικοακουστικές παραγγελίες για άτομα με άλλα προβλήματα όπως ακοής, φωτεινές ενδείξεις ακόμη και στις τουαλέτες για τους μη ακούοντες, μέχρι και μπαρ για άτομα που κινούνται επάνω σε αναπηρικό αμαξίδιο» σημειώνει ο κ. Δαλούκας. Πέρα από τις υποδομές όμως, δόθηκε η δυνατότητα σε 14 πάσχοντες από αναπηρίες, να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να εργαστούν. Έτσι στο σέρβις αλλά και στην κουζίνα εργάζονται άτομα με κινητικά προβλήματα, νοητικής στέρησης, σύνδρομο  ντάουν, αυτισμό, κωφοί και με ψυχολογικά προβλήματα. Ακόμη εργάζονται και άστεγοι από το πρόγραμμα ένταξης της Κοινωνικής Μέριμνας. Όσο για την αντίδραση των πελατών αλλά και των ιδίων των υπαλλήλων ο κ. Δαλούκας αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι υπάλληλοι του La Petite νιώθουν ότι τους δόθηκε μια ευκαιρία στη ζωή. Είναι μια πρόκληση και για τους ίδιους. Τεστάρουν τις αντοχές και την υπομονή τους. Αναμετρώνται με τον ίδιο τους  τον εαυτό. Βγαίνουν από το περιθώριο, γίνονται παραγωγικοί. Όσον αφορά τους πελάτες, αντιμετωπίζουν την όλη προσπάθεια με συγκίνηση και επιβράβευση». Ο εκπληκτικός αυτός χώρος βρίσκεται επί της οδού Πυράσσου 12 στα Παλαιά του Βόλου και σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη. Μια μικρή μάχη στον αγώνα των αναπήρων για ζωή κερδήθηκε. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη, αλλά η αρχή έγινε. Μακάρι να υπάρξει και συνέχεια, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά.

Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθερία τής Λάρισας»