meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΣΕ Ο ΧΟΚΙΝΓΚ





Η Ελληνίδα που θαύμασε ο Χόκινγκ

Η νεαρή πολιτική μηχανικός που μεγάλωσε στο Χαϊδάρι και είναι απόφοιτη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου έχει ήδη ολοκληρώσει ένα μεταπτυχιακό στο Κέιμπριτζ. Φέτος έγινε δεκτή στο βρετανικό πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Θεωρητικής Φυσικής, για διδακτορικό στην πράσινη τεχνολογία με χρήση υδροδυναμικής (fluid dynamics in green technology). Η πρώτη έκπληξη για εκείνην ήταν το μήνυμα που δέχθηκε από τη βοηθό του Στίβεν Χόκινγκ. Ο επιστήμονας θα τη δεχόταν στο γραφείο του για να τη γνωρίσει. Η Τζένη Λειβαδάρου έχει μυοπάθεια (μυϊκή δυστροφία) - ελαφρύτερης μορφής όμως σε σύγκριση με αυτήν του Χόκινγκ - και μετακινείται με αμαξίδιο. «Ο Χόκινγκ ενδιαφέρθηκε να μάθει ποια είμαι εγώ που κάνω το διδακτορικό μου εδώ και έχω μυοπάθεια».

ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗ.

Στο φημισμένο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ κυκλοφορεί ένας μύθος: θεωρείται γούρι για έναν φοιτητή ή ερευνητή να συναντήσει και να γνωρίσει καλά τον διάσημο φυσικό και διευθυντή Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας του Κέιμπριτζ Στίβεν Χόκινγκ.

Από τα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου μία Ελληνίδα, η Τζένη Λειβαδάρου, που κάνει το διδακτορικό της στο Κέιμπριτζ, έχει αυτό το προνόμιο.

Η ίδια θεωρεί τη συνάντηση με τον διάσημο φυσικό Χόκινγκ - το έργο του οποίου είναι πάντα στην επικαιρότητα όπως η ταινία που προβάλλεται στους κινηματογράφους αυτές τις ημέρες, «Η θεωρία των πάντων» για τη ζωή του - και το διδακτορικό στο Κέιμπριτζ σημαντικά αλλά επαναλαμβάνει ξανά και ξανά απευθυνόμενη στα νέα παιδιά της χώρας μας: «Δεν χρειάζεται να είσαι απαραίτητα διάνοια ή πλούσιος για να πετύχεις κάτι τέτοιο. Ή για να σπουδάσεις σ’ ένα Πανεπιστήμιο όπως το Κέιμπριτζ. Εγώ δεν είμαι τίποτε απ΄ τα δύο. Χρειάζεται επιμονή και πείσμα».

Η νεαρή πολιτική μηχανικός που μεγάλωσε στο Χαϊδάρι και είναι απόφοιτη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου έχει ήδη ολοκληρώσει ένα μεταπτυχιακό στο Κέιμπριτζ. Φέτος έγινε δεκτή στο βρετανικό πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Θεωρητικής Φυσικής, για διδακτορικό στην πράσινη τεχνολογία με χρήση υδροδυναμικής (fluid dynamics in green technology).

Η πρώτη έκπληξη για εκείνην ήταν το μήνυμα που δέχθηκε από τη βοηθό του Στίβεν Χόκινγκ. Ο επιστήμονας θα τη δεχόταν στο γραφείο του για να τη γνωρίσει. Η Τζένη Λειβαδάρου έχει μυοπάθεια (μυϊκή δυστροφία) - ελαφρύτερης μορφής όμως σε σύγκριση με αυτήν του Χόκινγκ - και μετακινείται με αμαξίδιο. «Ο Χόκινγκ ενδιαφέρθηκε να μάθει ποια είμαι εγώ που κάνω το διδακτορικό μου εδώ και έχω μυοπάθεια».

Ακολούθησε δεύτερη έκπληξη. «Περίμενα ότι απλώς θα ήταν μια σύντομη γνωριμία. Άλλωστε είχα ακούσει ότι ο Στίβεν Χόκινγκ για να υποβάλει μία ερώτηση με τα μάτια του πληκτρολογεί τα γράμματα που εμφανίζονται στην οθόνη του. Αν όμως οι απαντήσεις που παίρνει δεν είναι ολοκληρωμένες χρειάζεται να επανέρχεται με δεύτερες follow up ερωτήσεις. Πράγμα που  μπορεί να είναι κουραστικό ή βαρετό γι’ αυτόν». Στην περίπτωση της κυρίας Λειβαδάρου αυτό δεν συνέβη. Η συζήτηση κράτησε δύο ώρες!

«Εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο που προσέγγιζε έναν φοιτητή. Ρωτούσε να  μάθει αν έχω προσωπικό βοηθό. Έδειξε πραγματικό ενδιαφέρον».

Μετά τη συζήτηση ο φυσικός πρότεινε στην ελληνίδα φοιτήτρια να γευματίσουν μαζί στο εστιατόριο του Κέιμπριτζ.

Όταν εμφανίστηκαν στο εστιατόριο - όπου τρώνε δεκάδες φοιτητές και καθηγητές - «όλοι ξαφνικό σιώπησαν. Και αυτό διότι ο Χόκινγκ γενικά δεν μιλάει, δεν εμφανίζεται συχνά. Υπάρχουν καθηγητές που δεν τον έχουν συναντήσει ποτέ». Η συνάντηση την ικανοποίησε βέβαια αλλά της δημιούργησε και μια πίεση. «Όλοι ήθελαν να μάθουν ποια είναι αυτή που συναντήθηκε με τον Χόκινγκ» λέει.

ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ.

Ακόμη και μετά τη συνάντησή της με τον Χόκινγκ η Τζένη Λειβαδάρου παραμένει πιστή στην άποψή της πως για να σπουδάσει κανείς σε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο εκτός Ελλάδος δεν χρειάζεται να έχει χρήματα ή να είναι ιδιοφυία. Αλλά να έχει επιμονή και πείσμα. Η ίδια διέθετε τα δυο τελευταία. Όπως όμως λένε φίλοι και άνθρωποι που την έχουν γνωρίσει έχει και κάτι άλλο σε υπερθετικό βαθμό. «Είναι δραστήρια. Ένα “μαμούνι"». Σε καμία περίπτωση δεν επέτρεψε στην αναπηρία της να γίνει τροχοπέδη στην επαγγελματική της πορεία και στις σπουδές της, γενικά στη ζωή της. Μολονότι πάντα υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες. Πέρυσι τον Αύγουστο είχε
ακούσει έναν ραδιοφωνικό παραγωγό στην Ελλάδα να μεταδίδει τη λίστα με τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και να σχολιάζει πως αυτά τα πανεπιστήμια  παίρνουν μόνο πλουσίους ή ιδιοφυείς. «Διαφωνώ, δεν είναι έτσι» τονίζει κατηγορηματικά. «Στα ελληνικά σχολεία δεν υπάρχει το ερέθισμα για να σε κατευθύνουν στο εξωτερικό. Δεν ξέρουν καν τι σημαίνει να ζεις και να σπουδάζεις σ΄ ένα τέτοιο πανεπιστήμιο».

«Ναι, αλλά το οικονομικό δεν είναι εμπόδιο;» τη ρωτάω. «Βήμα βήμα μπορείς να το πετύχεις. Γιατί, εγώ είχα τα χρήματα;» απαντάει. Μάλιστα στην περίπτωσή της απαιτούνταν περισσότερα χρήματα. Θα έπρεπε να χρησιμοποιεί προσωπικό βοηθό που έχει κόστος 10.000 ευρώ τον χρόνο.

Το έψαξε όμως. Απευθύνθηκε στον Οργανισμό Μυϊκής Δυστροφίας στην Ελλάδα  (MLA) και αυτός με τη σειρά του βρήκε άλλους χορηγούς. Έτσι της κάλυψαν τα έξοδα του προσωπικού βοηθού για το μεταπτυχιακό στο Κέιμπριτζ και για το διδακτορικό της καθώς και για το ειδικό δωμάτιο όπου μένει. Γι΄ αυτό αισθάνεται υποχρεωμένη να ευχαριστήσει την Βάνα Λαβίδα από τον Οργανισμό MDA, τη Βάλλια Φράγκου από το κοινωφελές ίδρυμα ΤΙΜΑ, την Άντζελα Κουλουκουντή από το Greek Orthodox Organization του Λονδίνου, το Ίδρυμα Λάτση.

Προς το παρόν είναι αφοσιωμένη στο διδακτορικό της στην Αγγλία. «Αν όμως  κάποια στιγμή γυρίσω στην Ελλάδα για να ζήσω μόνιμα αυτό που θέλω να κάνω  είναι να φτιάξω έναν οργανισμό για να βοηθάει νέους να σπουδάσουν σε κορυφαία πανεπιστήμια του εξωτερικού».

Οι συγκρίσεις που πληγώνουν

ΟΙ ΔΙΕΚΟΛΥΝΣΕΙΣ που προσφέρει το Κέιμπριτζ σ΄ έναν άνθρωπο που κινείται με  αμαξίδιο είναι υψηλού επιπέδου, λέει η κυρία Λειβαδάρου. Παροχές που κάνουν εφικτή την ανεξάρτητη διαβίωση ενός φοιτητή με αναπηρία.

Στο Μετσόβιο έπρεπε να κάνει έναν αγώνα δρόμου, διότι η μυϊκή δυστροφία με την οποία διαγνώστηκε στα 13 της χρόνια σιγά σιγά επιδεινωνόταν. Δεν ήξερε αν θα καταφέρνει έως την ολοκλήρωση των σπουδών της να είναι σε θέση να ανεβαίνει τα σκαλιά. Το ΕΜΠ τότε δεν ήταν προσβάσιμο. Προς το τέλος των σπουδών της τοποθετήθηκε -και με προσπάθεια δική της- ένα αναβατόριο.

Στην Αγγλία το κράτος παρέχει προσωπικό βοηθό στα άτομα με αναπηρία. Σημαντική παροχή είναι και το ειδικό δωμάτιο που προσφέρει το Κέιμπριτζ σε φοιτητές με αναπηρία. Με μία κάρτα ανοίγει την πόρτα εισόδου, αλλά και την εσωτερική. «Επίσης έχω μαζί μου ένα μπουτόν το οποίο μπορώ ανά πάσα στιγμή  να πατήσω για να ειδοποιήσω κάποιον σε περίπτωση ανάγκης».

Πηγή: Εφημερίδα «Τα Νέα»

ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΙΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ


Συνάντηση με τον Μητροπολίτη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρα είχε σήμερα η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου στην Περιφέρεια Αττικής. Στη συνάντηση μετείχε ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικού Τομέα, Σπύρος Τζόκας.

Στο επίκεντρο της συνάντησης, η οποία διεξήχθη σε εγκάρδιο κλίμα, βρέθηκανταζητήματα της χωρικής και ποιμαντικής αρμοδιότητας της Μητρόπολης.Συγκεκριμένα, συζητήθηκαν τα προβλήματα που απασχολούν συνολικά τη Δυτική Αθήνα.

Παράλληλα δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών της Μητρόπολης και της Περιφέρειας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Πηγή: http://doxthi.gr/?p=15568

ΕΝΤΟΣ 10ΗΜΕΡΩΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ 32.000 ΘΕΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ




Συνάντηση αντιπροσωπείας της Κ.Ε.Δ.Ε. με την αναπληρώτρια Υπουργό Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου

Γ. Πατούλης: «Εντός 10 ημερών εκδίδεται η προκήρυξη για τις 32.000 θέσεις Κοινωφελούς Εργασίας»

Τις τελευταίες λεπτομέρειες προκειμένου να ολοκληρωθεί η προεργασία και να εκδοθεί η προκήρυξη για τις 32.000 θέσεις εργασίας στους Δήμους μέσω του Προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας συζήτησε η αντιπροσωπεία της ΚΕΔΕ με επικεφαλής τον Πρόεδρο Γ. Πατούλη, στη συνάντηση που είχε χθες το απόγευμα με την αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου.

Από την Κ.Ε.Δ.Ε. στη συνάντηση παρέστησαν επίσης τα μέλη του Δ.Σ., Δ. Καφαντάρης, Γ. Μουράτογλου, Σ. Δανιηλίδης και ο Δ. Μπίρμπας.

Όπως δήλωσε αμέσως μετά τη συνάντηση ο πρόεδρος της Κ.Ε.Δ.Ε. Γιώργος Πατούλης, «η αναπληρώτρια υπουργός έδωσε τη διαβεβαίωση ότι η προκήρυξη για τις θέσεις θα εκδοθεί το επόμενο δεκαήμερο, προκειμένου οι δήμοι να είναι σε θέση να αξιοποιήσουν το προσωπικό εντός Απριλίου. Η δημόσια πρόσκληση για την κάλυψη των 32.000 θέσεων θα δημοσιοποιηθεί από τον ΟΑΕΔ».

Όπως επισημάνθηκε στη συνάντηση, στην συγκεκριμένη πρόσκληση υλοποίησης του προγράμματος δεν συμπεριλαμβάνονται θέσεις σχολικών φυλάκων και καθαριστριών. Οι θέσεις αυτές θα καλυφθούν με νέα προκήρυξη που θα εκδοθεί το επόμενο διάστημα.

Στην προκήρυξη που θα εκδοθεί και αφορά στις 32.000 εργασίας στους δήμους μέσω του Προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας θα συμπεριλαμβάνονται και ειδικές φόρμες οι οποίες θα πρέπει να συμπληρωθούν από τις δημοτικές αρχές. Οι φόρμες θα περιγράφουν το αντικείμενο απασχόλησης των ωφελούμενων καθώς και το παραγόμενο έργο. 

Να επισημανθεί τέλος ότι η Κ.Ε.Δ.Ε. σύμφωνα με απόφαση του Δ.Σ της, έχει προτείνει σε επόμενο κύκλο προσλήψεων  να επανεξεταστούν και τα κριτήρια επιλογής των ανέργων. Η σχετική πρόταση αντιμετωπίζεται θετικά από το υπουργείο, ενώ ο προσδιορισμός των νέων κριτηρίων θα αποτελέσει αντικείμενο της Ομάδας Εργασίας που έχει συσταθεί και απαρτίζεται από στελέχη του υπουργείου και της Κ.Ε.Δ.Ε.

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΕΝΑ ΠΡΩΤΑΚΙ: Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΛΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ BULLYING ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!




Υιοθετήστε ένα πρωτάκι Τα εκτάκια παίρνουν υπό την προστασία τους τα πρωτάκια. Ένας νέος θεσμός που διδάσκει τη συνύπαρξη και τη συνεργασία στα σχολεία.

Ο νέος θεσμός που αναπτύσσεται στα δημοτικά σχολεία είναι τα μεγαλύτερα παιδιά να «υιοθετούν» τα μικρότερα. Σαν επιλεκτικά αδέρφια. Τα μεγαλύτερα παιδιά μαθαίνουν να είναι πιο υπεύθυνα και τα μικρότερα αισθάνονται πιο ασφαλή. Στην κοινωνία του bullying και του εκφοβισμού, χρειάζονται ιδέες που ευνοούν τη συνύπαρξη. Η μαμά Άσπα περιγράφει στο blog της την εμπειρία.

«ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΜΟΥ ΠΗΓΑΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ, παρακολουθώ έναν καταπληκτικό θεσμό που υπάρχει στο σχολείο τους, που είναι η υιοθεσία των παιδιών της Πρώτης δημοτικού από τα παιδιά της Έκτης. Το έζησα ως μαμά παιδιών Πρώτης, και να που έφτασε η στιγμή που θα γράψω αναλυτικότερα για το θέμα, μια και πλέον έχω ολοκληρωμένη την εικόνα της διαδικασίας. Η Εβελίνα, που φέτος πηγαίνει Έκτη, μόλις υιοθέτησε το δικό της πρωτάκι!

ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΑΚΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΥΙΟΘΕΤΕΙΤΑΙ στην αρχή της χρονιάς από ένα εκτάκι. Το εκτάκι αναλαμβάνει να το προστατεύει, να το καθοδηγεί και να το βοηθάει καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Έτσι το πρωτάκι ξέρει ότι μπορεί να απευθυνθεί και κάπου αλλού εκτός από τους δασκάλους του για οτιδήποτε το απασχολεί. Και τα εκτάκια κρατούν συνεχώς τα μάτια τους ανοιχτά για οτιδήποτε μπορεί να χρειαστούν τα πρωτάκια τους. Δεν γνωρίζω πριν από πόσα χρόνια μπήκε σε εφαρμογή αυτός ο θεσμός στο σχολείο, ούτε ποιος τον σκέφτηκε, εκείνο όμως που βλέπω είναι ότι χρόνο με τον χρόνο αναβαθμίζεται και λειτουργούν όλα με αριστουργηματικό τρόπο.

TΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΗΔΗ την αξία του θεσμού, μια και τον έχουν ζήσει ως πρωτάκια, αλλά η δασκάλα τους μιλάει περισσότερο γι' αυτόν και τους εξηγεί τις λεπτομέρειες της διαδικασίας. Αντίστοιχα οι δασκάλες της πρώτης μιλάνε στα πρωτάκια τους για το τι θα συμβεί. Ο τρόπος που γίνεται η σύνδεση μεταξύ παιδιών: Το Στ1 υιοθετεί παιδιά από το Α1, το Στ2 από το Α2 κ.λπ. Δηλαδή τα τμήματα γίνονται ζευγαράκια.

Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ με των παιδιών της πρώτης γίνεται στο προαύλιο, με την επίβλεψη των εκπαιδευτικών της Φυσικής Αγωγής. Πιο συγκεκριμένα, να τι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα όπως μου τα διηγήθηκε η Εβελίνα: Τα δυο τμήματα κανόνισαν να κάνουν μια μέρα κοινή ώρα γυμναστική. Οι δυο γυμνάστριες των τμημάτων συνεργάστηκαν ώστε τα παιδιά να παίξουν παιχνίδια γνωριμίας. Εκτάκια και πρωτάκια έπαιζαν μαζί σε ζευγαράκια. Π.χ. έτρεχαν χέρι-χέρι, τα πρωτάκια πέρναγαν κάτω από τα πόδια των παιδιών της Έκτης, κλπ. κλπ. Μετά τα παιχνίδια, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν και να γνωριστούν. Ο στόχος της πρώτης συνάντησης ήταν να σπάσει ο πάγος, να γίνει μια πρώτη γνωριμία και τα παιδιά να δουν ότι μπορούν να συνεργαστούν και να διασκεδάσουν μαζί, ανεξάρτητα από ηλικία.

ΠΑΡ’ ΟΛΟ ΠΟΥ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ δεν καθορίστηκαν τα τελικά ζευγαράκια, η Εβελίνα ήρθε πολύ κοντά με ένα κορίτσι, το οποίο ήλπιζε να υιοθετήσει. Αυτό ήταν μεγάλη νίκη καθώς από την αρχή της σχολικής χρονιάς μού έλεγε: «Ελπίζω να μου τύχει αγόρι. Ελπίζω να μου τύχει αγόρι». Φοβόταν μην της τύχει κάποιο κορίτσι που να του αρέσουν οι πριγκίπισσες και τα κοριτσίστικα, γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν θα είχαν κοινά. Το κορίτσι όμως αυτό είχε έναν μεγάλο αδελφό και αγαπούσε επίσης τα αγαπημένα της ίδιας Χελωνονιντζάκια. Ενθουσιάστηκε τόσο με το κορίτσι που μου είπε: "Ήταν εγώ σε πρωτάκι!" Και πρόσθεσε: "Μιλούσε ακατάπαυστα!"

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΑΦΗ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΕΠΙΣΗΜΗ και έγινε υπό την επίβλεψη των δασκάλων. Τα εκτάκια πήγαν «επίσημη επίσκεψη» στην Πρώτη, με σκοπό να ολοκληρωθεί η διαδικασία της υιοθεσίας, που γίνεται με κλήρωση. Τα παιδιά της Έκτης πήγαν με γεμάτα χέρια. Είχαν φτιάξει χάρτινα καραβάκια που είχαν γεμίσει με λιχουδιές, και τα πρόσφεραν στα παιδιά της Πρώτης. Στη συνέχεια έγινε η κλήρωση. Το κάθε πρωτάκι πήγαινε μπροστά και τραβούσε ένα χαρτάκι με το όνομα ενός παιδιού της Έκτης. Ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών γίνονται και οι απαραίτητες προσαρμογές. Π.χ. μπορεί ένα πρωτάκι να υιοθετηθεί από δύο εκτάκια (σε περίπτωση που τα εκτάκια είναι περισσότερα στον αριθμό). Στην Εβελίνα έτυχε τελικά στην κλήρωση αγόρι. Μετά την κλήρωση, τα Εκτάκια παρουσίασαν στα Πρωτάκια ένα απλό χορευτικό που είχαν ετοιμάσει και στη συνέχεια όλοι μαζί βγήκαν στο προαύλιο για περισσότερο παιχνίδι και γνωριμία.

ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΚΟΜΑ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ φέτος στον αποχαιρετισμό, έχω βρεθεί σε γιορτές λήξης από άλλες χρονιές και πάντα μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές είναι όταν έρχεται η στιγμή για την κοινή εμφάνιση της Πρώτης και της Έκτης. Τα ζευγαράκια μπαίνουν χέρι χέρι και παρουσιάζουν πάντα κάτι μαζί. Μπορεί να τραγουδήσουν, μπορεί να χορέψουν, μπορεί να παίξουν κάποιο παιχνίδι. Κάθε χρονιά δεν είναι ίδια, πάντα κάτι αλλάζει, αλλά ο αποχαιρετισμός είναι πάντα συγκινητικός. Έχει αγκαλιές, λουλούδια και δάκρυα -πολλές φορές και από τους γονείς».

Πηγή: http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG7057

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ "ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"


Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με θέμα «Έμβρυο-Νεογνό-Παιδί με συγγενείς καρδιοπάθειες, διάγνωση και αντιμετώπιση». Η ημερίδα διοργανώθηκε από το σύλλογο «Η Καρδιά του Παιδιού» με τη συμπαράσταση του Aegean College και την υποστήριξη του ΣΕΜΜΑ με αφορμή την παγκόσμια ημέρα συγγενών καρδιοπαθειών που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου.

Στην ημερίδα παρευρέθησαν γιατροί, φοιτητές, σπουδαστές και γονείς παιδιών με συγγενείς καρδιοπάθειες, ενώ το παρών έδωσαν η κα. Κ. Παλιού εκ μέρους της Περιφερειάρχη Αττικής, καθώς και ο κ. Ευαγγ. Αυγουλάς εκ μέρους του Υπουργού Υγείας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Σε αυτή συμμετείχαν διακεκριμένοι επιστήμονες: γυναικολόγοι, εμβρυολόγοι, νεογνολόγοι, παιδοκαρδιολόγοι και παιδοκαρδιοχειρουργοί από τα νοσοκομεία Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, Παίδων Μητέρα, Ιασώ Παίδων, Παίδων Αγ. Σοφία & Αγλαΐας Κυριακού, οι οποίοι τόνισαν ότι η καλή συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων ειδικοτήτων σε συνδυασμό με τις καλές συνθήκες υγιεινής στο χώρο εργασίας συντελούν στη θετική έκβαση της πορείας των παιδιών με συγγενείς καρδιοπάθειες. Συγχρόνως, είναι απαραίτητες η έγκαιρη διάγνωση, η κατάλληλη χειρουργική και φαρμακευτική αντιμετώπιση, η μακροχρόνια επιμελής παρακολούθηση από ειδικά κέντρα συγγενών καρδιοπαθειών, καθώς και η ευαισθητοποίηση των ίδιων των πασχόντων.

Την ημερίδα συντόνισε η δημοσιογράφος υγείας Εύα Ντελιδάκη.

Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με τις ευχαριστίες των διοργανωτών Aegean College, ΣΕΜΜΑ και με την ομιλία της κυρίας Αθηνάς Βαρελά-Κολτσιδοπούλου, Προέδρου του Συλλόγου «Η καρδιά του παιδιού», η οποία παρουσίασε το Σύλλογο, καθώς και το έργο που αυτός επιτελεί και ευχαρίστησε όλους τους παρευρισκόμενους για τη συμβολή τους στην επιτυχία της εκδήλωσης.

Λίγα λόγια για την «Καρδιά του Παιδιού»

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Ενημέρωσης και Βοήθειας Καρδιοπαθών Παιδιών "Η Καρδιά του Παιδιού", ιδρύθηκε επίσημα το 1983 από γονείς παιδιών που πάσχουν από Συγγενείς Καρδιοπάθειες. Κάθε χρόνο γεννιούνται στην Ελλάδα περί τα 1.000 παιδιά με δυσπλασίες στην καρδιά. Αποκλειστικός σκοπός του Πανελλήνιου Συλλόγου είναι η παροχή κάθε είδους ηθικής και οικονομικής στήριξης στα παιδιά αυτά και στις οικογένειές τους. "Η Καρδιά του Παιδιού" απαριθμεί περίπου 1.500 μέλη και στα 32 χρόνια λειτουργίας της έχουν βοηθηθεί ουσιαστικά και οικονομικά, πάνω από 2.000 παιδιά επανειλημμένως και ποικιλοτρόπως. Είναι ιδρυτικό μέλος και συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες, ECHDO, (European Congenital Heart Disease Organization), την Πανελλήνια Ένωση Σπανίων Παθήσεων (ΠΕΣΠΑ) και  τους φορείς Eurordis, Eurocharity & QualityNet.

Κύρια μέριμνα του Πανελλήνιου Συλλόγου είναι η ενημέρωση, η εμψύχωση και η συμπαράσταση γονέων και παιδιών, η διευκόλυνση σε ραντεβού με γιατρούς, εξωτερικά ιατρεία, εξετάσεις, ιδιαίτερα όμως η οικονομική ενίσχυση, όπως η πληρωμή καθετηριασμών, βηματοδοτών, επεμβάσεων, η κάλυψη εξόδων διαμονής σε άπορες ή ανασφάλιστες οικογένειες και κυρίως σε οικογένειες που έρχονται από την περιφέρεια.




Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

"ΕΞΥΠΝΑ" ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ



 «Έξυπνα» παντελόνια θα βοηθούν ανθρώπους με κινητικά προβλήματα.

Στόχος είναι αυτός που θα τα φορά, να διατηρεί καλύτερα την ισορροπία του και να πέφτει πιο δύσκολα.

Βρετανοί ερευνητές ξεκινούν τη δημιουργία «έξυπνων» παντελονιών, τα οποία θα ενσωματώνουν τεχνητούς μυς και θα βοηθούν τους ηλικιωμένους και τους ανθρώπους με μειωμένη κινητικότητα να περπατούν. Μελλοντικά, τέτοια «έξυπνα» ρούχα μπορεί να αντικαταστήσουν ακόμα και τα αναπηρικά καροτσάκια.

Η ανάπτυξη των καινοτομικών παντελονιών γίνεται από ομάδα μηχανικών ειδικών στα ρομπότ, του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τον δρα Τζόναθαν Ρόσιτερ, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν». Το τριετές φιλόδοξο σχέδιο, προϋπολογισμού 2 εκατ. λιρών, θα ξεκινήσει τον Ιούλιο.

 Όπως δήλωσε ο Ρόσιτερ, θα είναι η πρώτη φορά που «μαλακές» ρομποτικές  τεχνολογίες θα συνδυασθούν και θα χρησιμοποιηθούν σε ένα ρούχο-συσκευή. Το σκεπτικό για τη νέα καινοτομία είναι ότι πολλές από τις υπάρχουσες «σκληρές» συσκευές υποβοήθησης των ατόμων με κινητικά προβλήματα μπορεί να τους προκαλέσουν προβλήματα υγείας ή και να επιδεινώσουν την κατάστασή τους, δυσκολεύοντας την κυκλοφορία του αίματος, ερεθίζοντας το δέρμα κ.α.

Αντίθετα, τα «έξυπνα» ρομποτο-ρούχα θα είναι μαλακά και εύκαμπτα,  διευκολύνοντας έτσι τις κινήσεις του ατόμου με αναπηρία ή με κινητική δυσκολία. Εκτός από τους τεχνητούς μυς από «έξυπνα» υλικά, τα παντελόνια θα ενσωματώνουν αισθητήρες και συστήματα ελέγχου, που θα παρακολουθούν συνεχώς την κατάσταση του ανθρώπου που τα φορά και, όταν χρειάζεται, θα συνεργάζονται με τους φυσικούς μυς του.

Μεταξύ άλλων, στόχος είναι, χάρη στην «εξυπνάδα» των παντελονιών, αυτός που τα φορά, να διατηρεί καλύτερα την ισορροπία του και να πέφτει πιο δύσκολα. Επίσης, θα νιώθει γενικά περισσότερη δύναμη στα πόδια του και θα μπορεί να ανέβει σκάλες.

Πηγή: www.protothema.gr

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ 11η ΗΜΕΡΙΔΑ BOCCIA ΣΤΗΝ ΠΑΙΑΝΙΑ




Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου διοργανώθηκε στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Παιανίας η 11η Ημερίδα Μπότσια για τα Ζευγάρια κατηγορίας BC3 από τον Α. Σ. ΑμεΑ «ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ», υπό  την αιγίδα της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες  (ΕΑΟΜ-ΑμεΑ) και του Δήμου Παιανίας. Στην ημερίδα συμμετείχαν τέσσερα σωματεία ο Α.Σ.Α.Χ., ο ΑΣ Δρομέας, ο ΑΣ Τυρταίος, ο ΑΣ Καστελλάνοι, ενώ την τελευταία στιγμή ακύρωσε τη συμμετοχή του ο Αρίωνας λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών.

Το σωματείο ΑΣ Τυρταίος συμμετείχε με δύο ομάδες και τέσσερις αθλητές. Η πρώτη ομάδα, με την Παραολυμπιονίκη Μαριλένα Κορδαλή και τον πρωτοεμφανιζόμενο Χάρη Ασλανίδη, έχοντας μία σοβαρη και υψηλού επιπέδου παρουσία, κατάφερε να περάσει στον μεγάλο τελικό. Τελικά ηττήθηκε από τον Παραολυμπιονίκη και πρώτο στην Παγκόσμια Κατάταξη της κατηγορίας του Γρηγόρη Πολυχρονίδη και την συμπαίκτριά του Άννα Ντέντα, κατακτώντας έτσι την δεύτερη θέση.


Η δεύτερη ομάδα του Τυρταίου που συγκροτήθηκε από την Στέλλα Μιγκάχεντ και την Μαριλί Παπαναστασίου προκρίθηκε στον μικρό τελικό αλλά ηττήθηκε λαμβάνοντας έτσι την 4η θεση στην Ημερίδα.

Την απονομή στους νικητές έκαναν ο Δήμαρχος Παιανίας & Γλυκών Νερών, Σπύρος Στάμου, ο Αντιδήμαρχος Παιανίας & Γλυκών Νερών, Δημήτρης Αλεξίου και ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού & Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου και Γενικός Γραμματέας της ΕΟΠΕ, Παναγιώτης Σιδέρης.


Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: ΗΤΑΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ "ΦΥΤΟ" ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ



Η συγκλονιστική ιστορία του Martin Pistorius: Ήταν 12 χρόνια «φυτό» και καταλάβαινε τα πάντα.
     
Για 12 χρόνια ο Martin Pistorius βρισκόταν σε κατάσταση «φυτού». Δεν μπορούσε να κινηθεί ή να μιλήσει. Μπορούσε όμως να ακούσει τα πάντα. Μέχρι και τη μητέρα του που ευχήθηκε να πέθαινε. Μια μέρα ξύπνησε, αναστατώνοντας την οικογένειά του και αποφασίζοντας να μοιραστεί τη συγκλονιστική ιστορία του, εκδίδοντας το βιβλίο Ghost Boy: My Escape From a Life Locked Inside My Own Body.

Όλα ξεκίνησαν όταν ήταν 12 ετών, τον Ιανουάριο του 1988. Είχε διαγνωστεί με κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα και φυματίωση.

«Από τις λοιμώξεις του εγκεφάλου κατέληξα να είμαι "φυτό". Δεν ήμουν σε θέση να αντιδράσω ή να ανταποκριθώ σε οτιδήποτε ή να επικοινωνήσω. Οι γιατροί είπαν στους γονείς μου ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα και να με πάρουν μαζί τους για να πεθάνω στο σπίτι». Οι γονείς του Rodney και Joan Pistorius ήλπιζαν ότι ο γιος τους θα ανακάμψει. Ο πατέρας του ξυπνούσε κάθε μέρα στις 5 το πρωί για να τον ντύσει και να τον πάει σε ένα ειδικό κέντρο φροντίδας. Τα βράδια τον έκανε μπάνιο, τον τάιζε, τον έβαζε στο κρεβάτι και έβαζε το ξυπνητήρι κάθε δύο ώρες για να τον γυρίζει στο κρεβάτι.

Μετά από αρκετά χρόνια, ο Pistorius άρχισε να ξυπνά. Μπορούσε να δει και να ακούσει τα πάντα, αλλά δεν μπορούσε να κινηθεί ή να μιλήσει. «Όλοι είχαν συνηθίσει πως δεν ήμουν εκεί και δεν παρατήρησαν όταν άρχισα να επιστρέφω ξανά. Η σκληρή πραγματικότητα με πονούσε. Θα περνούσα το υπόλοιπο της ζωής μου εντελώς μόνος. Δεν σκέφτεσαι τίποτα. Απλά υπάρχεις. Είναι ένα πολύ σκοτεινό μέρος να βρεθείς και κατά μία έννοια επιτρέπεις στον εαυτό σου να εξαφανιστεί».

Ήξερε πως ο Νέλσον Μαντέλα έγινε πρόεδρος της νότιας Αφρικής το 1994 και πως πέθανε η πριγκίπισσα Νταϊάνα το 1997. Η οικογένειά του συνέχιζε τη ζωή της χωρίς αυτόν.

«Έχω έναν μικρότερο αδερφό και μια αδερφή και πήγαιναν διακοπές με τους γονείς μας χωρίς εμένα, κάτι που ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Φοβόμουν διαρκώς πως θα πέθαιναν σε τροχαίο και δεν θα έρχονταν να με πάρουν ποτέ. Δεν θύμωσα ποτέ με τους γονείς μου επειδή ήξερα ότι με αγαπούσαν και έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Ένιωθα έξαλλος με την κατάσταση. Υπήρχαν πολλές φορές που έκλαιγα μέσα μου. Είχα φτάσει σε ένα σημείο που εγκατέλειψα. Να γνωρίζεις τα πάντα αλλά μην μπορείς να επικοινωνήσεις. Θυμάμαι μια φορά που η μητέρα μου είπε "ελπίζω να πεθάνεις". "Ξέρω ότι είναι φρικτό. Απλά ήθελα να ανακουφιστώ" είπε αργότερα η μητέρα του Joan Pistorius».

Ο Martin σταδιακά κατανόησε την απόγνωση της μητέρας του και τη συγχώρησε. Παγιδευμένος στις σκέψεις του, έμαθε στον εαυτό του να απεμπλέκεται από τις φωνές μέσα στο κεφάλι του. "Δεν μπορώ καν να εκφράσω πόσο μισούσα τον Barney" είπε για το τηλεοπτικό πρόγραμμα των παιδικών του χρόνων που έπαιζε σε επανάληψη στο δωμάτιό του.

Μια ημέρα όμως η θεραπεύτριά του Virna van der Walt παρατήρησε τα σημάδια ότι επικοινωνεί. Ανεπαίσθητα χαμόγελα που έδειχνε ότι καταλάβαινε. Ήταν περίπου 25 ετών. "Η ευτυχία με διαπερνούσε". Με αίτημά της, οι γονείς του τον έστειλαν σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης όπου οι δοκιμές επιβεβαίωσαν τι μπορούσε να ανταποκριθεί σε καταστάσεις.

Του αγόρασαν υπολογιστή με λογισμικό επικοινωνίας και μετά από χρόνια θεραπείας και έντονες ασκήσεις ήταν σε θέση να τον χρησιμοποιήσει για να γράφει μηνύματα και να χρησιμοποιεί συνθετική φωνή. Έμαθε να διαβάζει και να γράφει και το 2003 άρχισε να δουλεύει μια φορά την εβδομάδα στο κέντρο υγείας. Πεινασμένος για πληροφορίες, έμαθε πως να φτιάχνει ιστοσελίδες και τελικά αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο.

Ένιωθε όμως να του λείπει κάτι. Η αγάπη. Όταν συνάντησε την Joanna το 2008 αναρωτήθηκε αν θα της είναι αδιάφορος όπως σε όλες τις άλλες γυναίκες που είχε γνωρίσει. Η αδερφή του είχε μετακομίσει στην Αγγλία όπου γνώρισε την Joanna, κοινωνική λειτουργό, και της γνώρισε τον αδερφό της σε μια βιντεοκλήση. Άρχισαν να ανταλλάσουν email σε τακτική βάση μέχρι να συναντηθούν από κοντά. "Δουλεύω με άτομα με αναπηρία και ήξερα ότι ο Martin ήταν πολύ ιδιαίτερος.


Είχα σχέσεις αλλά συνάντησα έναν πολύ ασυνήθιστο και συναρπαστικό άνθρωπο.  Με θυμώνει ορισμένες φορές που αναφέρονται σε εμένα σαν να είμαι φροντιστής του.

Είμαι η γυναίκα του. Το μυαλό του είναι απίστευτο και μαθαίνω από αυτόν συνέχεια", σημειώνει η Joanna. Ο Martin της έκανε πρόταση γάμου τον Δεκέμβριο του 2008 και παντρεύτηκαν το 2009. Ζουν στην Αγγλία όπου ο Martin εργάζεται ως σχεδιαστής ιστοσελίδων.

"Με δίδαξε να κατανοήσω το αληθινό νόημα της Βίβλου. Υπάρχουν τρία πράγματα που διαρκούν. Η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι η αγάπη", σημείωσε ο Martin.

Δείτε το βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=1CIybH86gP0

Πηγή: http://www.newsit.gr/

Γ. ΠΑΤΟΥΛΗΣ: Η ΚΕΔΕ ΘΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ


Συνάντηση του προέδρου της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλη με την Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών & τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τυφλών

Τον Πρόεδρο της ΚΕΔΕ κ. Γιώργο Πατούλη επισκέφθηκαν σήμερα το μεσημέρι, ο πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών Νικόλαος Γιαλλούρης, ο πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών Ηλίας Μαργιόλας και ο επικεφαλής της Νεολαίας Τυφλών Ελλάδας και μέλος της Επιτροπής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας της ΚΕΔΕ, Βαγγέλης Αυγουλάς.

Αντικείμενο της συνάντησης ήταν η ικανοποίηση άμεσων αιτημάτων των ατόμων με προβλήματα όρασης, με προτεραιότητα την διασφάλιση της προσβασιμότητάς τους στη ζωή των πόλεων.

 Ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ εξέφρασε την αμέριστη στήριξή του στα αιτήματα που θίχθηκαν από τους συνομιλητές του, δηλώνοντας ότι η ΚΕΔΕ θα συμβάλει τα μέγιστα ώστε, τουλάχιστον σε ότι αφορά στους δήμους, να δρομολογηθούν άμεσα δράσεις και ενέργειες για την διευκόλυνση της καθημερινότητας των συμπολιτών μας με προβλήματα όρασης, με στόχο την ένταξή τους στη ζωή των πόλεων.

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γιώργος Πατούλης εξέφρασε την πάγια  θέση του  να γίνουν οι πόλεις  πιο φιλικές σε Άτομα με Αναπηρία. Στο πλαίσιο αυτό, η ΚΕΔΕ  θα μεσολαβήσει ώστε οι δήμοι όλης της χώρας να συμπράξουν με την εξειδικευμένη υπηρεσία του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών για την σωστή  και λειτουργική τοποθέτηση  ηχητικών φωτεινών σηματοδοτών στους δήμους της χώρας, για άτομα με προβλήματα όρασης .

Παράλληλα θα συστήσει σε όλους τους δήμους της χώρας, να μεριμνήσουν για τη διασφάλιση της ελεύθερης όδευσης των ατόμων με προβλήματα όρασης, και ως εκ τούτου να αποκλείσουν την τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων στα σημεία των οδηγών όδευσης τυφλών στα πεζοδρόμια.

Συμφωνήθηκε επίσης ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλης, να συντονίσει σε συνεργασία με το υπουργείο  Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης την καταγραφή στους Δήμους των κενών οργανικών θέσεων, για χειριστές τηλεφωνικών κέντρων που μπορεί να υπάρχουν στον Οργανισμό κάθε Δήμου, ώστε αυτές να διατεθούν σε τυφλούς τηλεφωνητές, με ειδική προκήρυξη που προβλέπει ο νόμος 2643/98.

Στη συνάντηση συζητήθηκαν  ακόμη  οι κοινοί προβληματισμοί αλλά και οι  πιθανοί τρόποι ανάληψης πρωτοβουλιών  για στήριξη ιδρυματικών δομών παροχής φροντίδας σε άτομα με Αναπηρία που υπάρχουν στους ΟΤΑ. 

Αποφασίστηκε η σύσταση Ομάδας Εργασίας από μέλη της ΚΕΔΕ και εκπροσώπους του Αναπηρικού Κινήματος για την επεξεργασία ενιαίου πλαισίου εφαρμογής της μείωσης των δημοτικών τελών σε ΑμεΑ, με σταθερά κοινωνικά κριτήρια.

Τέλος  συζητήθηκαν οι τρόπο συνεργασίας της ΚΕΔΕ με το Ελληνικό Κέντρο Σκύλων Οδηγών, για άτομα με προβλήματα όρασης, ώστε αυτή η αναγκαία υπηρεσία αυτονομίας, να μην πληγεί από την οικονομική κρίση, και να διασφαλιστεί η παροχή της  με αξιοπρέπεια, στους τυφλούς της χώρας μας  που την έχουν ανάγκη.  

Η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών συνεχάρη τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ για την προσωπική του απόφαση να ορίσει μέλος της Επιτροπής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας της ΚΕΔΕ, έναν αιρετό εκπρόσωπο με αναπηρία κάτι που διασφαλίζει την καθημερινή και αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ  του αναπηρικού κινήματος και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 



Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

ΕΛΛΗΝΙΚΟ COMIC ΓΙΑ ΤΥΦΛΟΥΣ



Ελληνικό κόμικ για τυφλούς
     
Ο έλληνας εκδότης που χάραξε πάνω σε 57 ξύλινες πλάκες μια ιστορία  αναζήτησης αρχαίων παγοκολώνων - στη γλώσσα των τυφλών!- μιλά στη LIFO.

Το Shapereader είναι ένα ρεπερτόριο από patterns με σκοπό να μεταφραστούν λέξεις και έννοιες σε ανάγλυφα σχήματα. Ξεκίνησε με πρωταρχικό σκοπό να αποδοθεί ένα έργο σε κόμικ για ένα αναγνωστικό κοινό τυφλών ή με προβλήματα στην όραση. Αν και απευθύνεται κυρίως σε άτομα αυτής τη κοινότητας, η εξέλιξή του επιτρέπει να γίνει προσβάσιμο και σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Το Shapereader χρηματοδοτήθηκε από το φινλανδικό ίδρυμα Koneen Saatio το 2013, στο πλαίσιο μιας πρόσκλησης για συμμετοχές με θέμα την τέχνη και την πολυγλωσσία.

«Ένας λόγος που σκέφτηκα να φτιάξω ένα κόμικ για τυφλούς είναι επειδή το Μπράιγ είναι γλώσσα προς εξαφάνιση, δεν χρησιμοποιείται, τουλάχιστον στη Φινλανδία, για την αναγνωστική απόλαυση, αλλά για πολύ βασικές χρήσεις πλέον, όπως η ανάγνωση πληροφοριών φαρμάκων, ο προσανατολισμός σε δημόσιους χώρους κ.ά.» μας λέει ο δημιουργός του Ilan Manouach.

Το Arctic Circle είναι το πρώτο αφηγηματικό έργο που σχεδιάστηκε με βάση το ρεπερτόριο σχημάτων του Shapereader και τη γραφή των τυφλών, το Μπράιγ.  Στις 57 σελίδες του ο Manouach αφηγείται την ιστορία δύο κλιματολόγων που κάνουν γεώτρηση στον Αρκτικό Κύκλο για παγοκολόνες πάνω στις οποίες βρίσκονται χαραγμένα patterns που φέρουν πληροφορίες για το βαθύ ιστορικό  κλιματικών αλλαγών του πλανήτη. Η ιστορία είναι διαθέσιμη στα αγγλικά και στα φινλανδικά. Για τη δημιουργία του, συνεργάστηκε με τη Βιβλιοθήκη Τυφλών Ιίρις στο Ελσίνκι και έκανε τα πρώτα τεστ με επισκέπτες και προσωπικό του ιδρύματος.

«Δούλεψα αρχικά με την πρόεδρο του ιδρύματος κ. Μάρκουλα. Της πήγα τις  πρώτες πλάκες που είχα φτιάξει. Τις διάβασε και μου έκανε κάποιες προτάσεις για το βάθος της χάραξης και την επιλογή του υλικού» αναφέρει.

Το έργο συνοδεύεται από 6 ξύλινους πίνακες υπομνημάτων, χαραγμένους με  λέιζερ, που βοηθούν τον αναγνώστη να εξοικειωθεί με το ρεπερτόριο των  ανάγλυφων σχημάτων, πριν ξεκινήσει να διαβάζει την ιστορία. Τα 210 σχήματα που απαρτίζουν αυτό το λεξικό χαμηλής ευκρίνειας χωρίζονται σε κατηγορίες και συμβολίζουν συγκεκριμένα στοιχεία της ιστορίας. Υπάρχουν 28 σχήματα για χαρακτήρες, 11 σχήματα για τοποθεσίες, 47 για αντικείμενα, 35 για διαφορετικές δράσεις, 69 για συναισθήματα και τις ενδιάμεσες αποχρώσεις τους, καθώς και σχήματα για τρόπους προσφώνησης των κειμένων και άλλους αφηγηματικούς μηχανισμούς, γνωστούς στους αναγνώστες των κόμικς.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ilan Manouach ασχολείται με τα κόμικς. Η δουλειά του, που εκδίδεται κυρίως στις Βρυξέλλες, αφορά συχνά πειραματισμό πάνω σε υπάρχοντα έργα. Ερευνά τρόπους πρόκλησης του αναγνωστικού κοινού μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα αντίληψης της Ένατης Τέχνης, προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα. Εδώ, στην Ελλάδα, βρίσκεται πίσω από την Inkpress, που μεταφράζει αμερικανικά κόμικς στα ελληνικά, και τον Τοποβόρο, έναν μικρό εκδοτικό οίκο που περιορίζει γεωγραφικά την παραγωγή και την πώληση των βιβλίων στη γειτονιά των Εξαρχείων.

To Arctic Circle είναι χαραγμένο πάνω σε 57 ξύλινες πλάκες διαστάσεων 35x50 εκ., 6 πλάκες υπομνημάτων και χρησιμοποιεί ένα σύνολο από 6.000 patterns. Ζυγίζει γύρω στα 95 κιλά .
Παρουσιάστηκε πρώτη φορά από τη γλωσσολόγο Νάντια Παρασκευούδη στο Διεθνές Συμπόσιο των Visual Linguistics στο Ανόβερο και για το 2015 και 2016 ετοιμάζονται εκθέσεις σε Γαλλία, Βέλγιο, ΗΠΑ, Ινδία, Αγγλία και Ιαπωνία.

Το έργο χαράχτηκε και κόπηκε από τους Γιάννη και Βαγγέλη Δημαρά στην Production - Xάραξη προϊόντων και υλικών διακόσμησης. O σχεδιασμός των patterns έγινε από τον Αντώνη Καλαγάτση.

 Μαρία Παππά

Πηγή: http://www.lifo.gr/mag/