meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ



                     Δόγμα Φωτόπουλου:  Οργανωθείτε κι αντισταθείτε

-         Όταν όλα τα σφυριά χτυπάνε δυνατά, την ίδια στιγμή, στο ίδιο αμόνι, τότε το σίδερο θα λυγίσει

-         Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το πώς θα πάρουν τα λεφτά μας. Κι όχι μόνο. Θέλουν να πάρουν τη χώρα. Να αγοράσουν κοψοχρονιά ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, εκτάσεις, νησιά. Τοκογλύφοι είναι οι άνθρωποι.

-         Η μπουλντόζα της τρόικας  δεν σταματάει με  γαρύφαλλα. Σταματάει με οργανωμένη Αντίσταση.

-         Αν καταλάβουμε όλα τα Υπουργεία, τις Τράπεζες, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, τα Δημαρχεία, λιμάνια και αεροδρόμια για μέρα, για δυο, για τρεις, για τέσσερις, το σύστημα θα λυγίσει και θα κάνει πίσω.

-         Πολύ σύντομα, ο Σύριζα  θα κληθεί να κυβερνήσει.
-         Εμείς δεν κάνουμε συνδικαλισμό του σαλονιού.

[Συνέντευξη του Νίκου Φωτόπουλου στον Δημήτρη Κωνσταντάρα για το περιοδικό «Crash»]


ΜΟΤΟ1
Αυτό που βλέπω νάρχεται είναι η συνέχιση της αποτυχίας της πολιτικής που ακολουθείται , που ασκείται σήμερα και αυτό είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε έκρηξη. Αργά ή γρήγορα, αυτή η κυβέρνηση δεν θ αντέξει. Θα πέσει…και θα οδηγηθούμε σε εκλογές.
ΜΟΤΟ2
Διαψεύστηκαν και ξεφτιλίστηκαν με όλα όσα έχουν πει. Συνεπώς, τα μνημόνιά ΤΟΥΣ  είναι η λάθος συνταγή. Πατάει πάνω σε πτώματα. Αφήνει τους μισούς  Έλληνες πίσω. Αν στους κυρίους  αυτής της κυβέρνησης περισσεύουν οι μισοί Έλληνες, σ΄ εμάς δεν περισσεύει ούτε ένας.
ΜΟΤΟ3
Τι επιλέγουμε;  Να είμαστε αρεστοί στους τοκογλύφους ή να σώσουμε το λαό μας; Ε, όχι. Πρώτιστο για κάθε πολιτικό είναι η σωτηρία του λαού. Το θέμα είναι να βγούμε απ΄ την κρίση αλλά να υπάρχουν και Έλληνες.
ΜΟΤΟ4
Πιστεύω ότι θα ήταν πολύ καλύτερο το Κοινοβούλιο εάν  στα μέλη του υπήρχαν περισσότεροι εργαζόμενοι. Είχαμε όμως αρκετές  περιπτώσεις συνδικαλιστών που  έγιναν βουλευτές και υπουργοί και αμέσως μόλις πήραν την καρέκλα, ξέχασαν  ακαριαία από πού προέρχονταν.
ΜΟΤΟ5
Έχει παγιδευτεί αρκετές φορές ο λαός. Έχει ξεγελαστεί και έχει πληγωθεί πολλές φορές. Κι εγώ, όπως εκατομμύρια άλλοι, ξεγελάστηκα πριν από κάποια χρόνια, για μία ακόμη φορά. Άλλα μας είχαν πει και άλλα είδαμε να εξελίσσονται. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή τη φορά,  θα κάνει επιτέλους την υπέρβαση.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντάρα

Η Ελλάδα του Μνημονίου, μπορεί να πορεύεται  σταθερά προς τις…ξέρες, ζει όμως εδώ και καιρό την «Εποχή Φωτόπουλου». Του θεωρούμενου ως σκληρού  Μαρξιστή , του επονομαζόμενου Δον Κιχώτη των λιγνιτωρυχείων, του αρχισυνδικαλιστή της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που έχει καταγγείλει  όλο το Ελληνικό κατεστημένο και που το όνομά του έχει ταυτιστεί με όλες τις δυναμικές – μέχρι και βίαιες» εκδηλώσεις.
Δεν υποχωρεί, δεν φοβάται, δεν «ορρωδεί προ ουδενός», συγκρούεται και έχει εγκαινιάσει ένα αποκλειστικά δικό του στυλ, μια δικιά του προσωπική μέθοδο αντιπαράθεσης : Τη «Μέθοδο Φωτόπουλου».
Παλαιοκομματικός και αδιάλλακτος, αποφασισμένος για όλα, εχθρός των «βολεψάκηδων», μονόχνωτος και απόλυτος, παλαιός τροτσκιστής, ορειβάτης και ψαροντουφεκάς, σκληρός κι ανυποχώρητος , αυτές είναι μερικές «ιδιότητες»  που διάβασα και άκουσα για το Νίκο Φωτόπουλο, τον άνθρωπο που οι ενέργειες και δηλώσεις του έχουν φτιάξει «δόγμα»  στην   αντιμνημονιακή «διαχείριση» του συνδικαλισμού και της σύγχρονης Αντίστασης.
Οι εχθροί του, υποστηρίζουν ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά « βολεμένος συνδικαλιστής»  που αργά η γρήγορα, προετοιμάζεται να …εξαργυρώσει τη δράση του με μια βουλευτική καρέκλα, τον πολεμούν σκληρά, τον έχουν σχεδόν αποκλείσει από τα Μ.Μ.Ε.., προσπαθούν να τον δυσφημίσουν για να τον αποδυναμώσουν τη στιγμή που εκείνος επιτίθεται, άγρια και δυναμικά, «ξεσκεπάζοντας» παρανομίες, «δωράκια», ποικίλα «πάρε – δώσε» της εξουσίας με το κατεστημένο και καταγγέλλοντας τους πάντες, ζητώντας από τα συνδικάτα κεντρική οργάνωση και μαζικό χτύπημα στην «καρδιά» του συστήματος.
Το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο των ημερών τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη – αν και «κομμένος από τα λεγόμενα «μεγάλα» τηλεοπτικά κανάλια – ο Νίκος Φωτόπουλος χρειάστηκε να μου ακυρώσει δυο φορές το ραντεβού για τη συνέντευξη, λίγο πριν και λίγο μετά το «ντου» στο Κέντρο Πληροφοριακών Συστημάτων της ΔΕΗ στη Μεσογείων και την ανακάλυψη σοβαρών και επιβαρυντικών στοιχείων εις βάρος εταιρειών, ιδιωτών αλλά και κυβερνητικών στελεχών γύρω από το θέμα του «χαρατσιού», των χαριστικών μειώσεων και της τρανής απόδειξης ότι «όλοι οι πολίτες δεν είναι ίσοι  απέναντι στο νόμο».
 Σε βάρος του – και άλλων 17-  ασκήθηκε ποινική δίωξη για διατάραξη οικιακής ειρήνης ενώ για την εκδίκαση της υπόθεσης δόθηκε ρητή δικάσιμος για τις 18 Ιανουαρίου 2013.Με αφορμή την κατάληψη στο κτίριο της γραμματείας πληροφοριακών συστημάτων της ΔΕΗ από τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, ο βουλευτής της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε πως θα πρέπει ο Νίκος Φωτόπουλος να απολυθεί από τη ΔΕΗ.

Του ανέφερα τι λένε οι «εχθροί» του αρχίζοντας τη συζήτηση. Και από την πρώτη στιγμή, ήταν κάθετος:

« Εμένα προσωπικά δεν μ ενδιαφέρουν οι υπουργικές ή βουλευτικές καρέκλες. Μόνο  ένα πράγμα με ενδιαφέρει, όσο δύσκολο κι αν είναι να το πιστέψει κανείς. Να τάχω καλά με τη συνείδησή μου, Νάχω ύπνο ελαφρύ».
-           
      Φοβάμαι ότι αυτό πράγματι δύσκολα θα το πιστέψει οποιοσδήποτε στη σύγχρονη Ελλάδα.

« Μέχρι τώρα, θα μπορούσα, είχα πολλές  ευκαιρίες για διάφορες καρέκλες. Μόνο τώρα τελευταία, αμέσως μόλις ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ την κυβέρνηση, το 2009,  και πριν ασκήσει αυτή τη βάρβαρη, αντεργατική και αντιλαική πολιτική, μου έγινε πρόταση από το Γραμματέα του Κόμματος, τον Σωκράτη Ξυνίδη, σε συνεννόηση βέβαια με τον πρωθυπουργό, το Γιώργο Παπανδρέου, να αναλάβω Οργανωτικός Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Το αρνήθηκα. Και το αρνήθηκα γιατί εγώ δεν κυνηγώ καρέκλες. Βαδίζω στη ζωή μου βάσει αξιών, αρχών και ιδανικών. Και επειδή τα λόγια είναι εύκολα, προσπαθώ αυτό να το αποδεικνύω με πράξεις. Γιατί οι πράξεις είναι τελικά αυτά που δείχνουν αν αυτά που λες, τα πιστεύεις .Τα λόγια είναι εύκολα στον καθένα. Πρέπει να συνοδεύονται από πράξεις. Μπήκα στο ΠΑΣΟΚ πριν από 31 χρόνια. Μικρό παιδί. Για ν αλλάξουμε τον κόσμοι. Να τον κάνουμε καλύτερο και δικαιότερο. Ακόμα και σήμερα, το λέω και το εννοώ, έτσι θα συνεχίσω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου, θα εξακολουθώ να παλεύω για να γίνει καλύτερος και δικαιότερος ο κόσμος. Αυτός ο αγώνας δίνει νόημα στη ζωή μου».
-           
      Εάν όμως αυτή η κυβέρνηση του κόμματος στο οποίο ανήκεις κρίνει ότι χρειάζεται τις υπηρεσίες σου σ΄ ένα συγκεκριμένο  άλλο πόστο, κάτι το οποίο συνάδελφοί σου συνδικαλιστές το έχουν δεχτεί, το έχουν κάνει ;

« Προσωπικά δεν μ ενδιαφέρουν οι κυβερνητικές καρέκλες. Αυτό που μου ταιριάζει πιο πολύ, στη δική μου την ψυχοσύνθεση είναι ο συνδικαλισμός. Η άμεση επαφή με τον κόσμοι. Η δράση. Δεν κατακρίνω αυτούς που από το συνδικαλισμό πήγαν στην πολιτική. Δεν υποτιμώ κανέναν κι απ΄ τους γιατρούς κι απ΄ τους δικηγόρους αλλά δεν τους θεωρώ καλύτερους από εμάς, τους εργαζόμενους, για το Κοινοβούλιο. Πιστεύω ότι θα ήταν πολύ καλύτερο το Κοινοβούλιο εάν  στα μέλη του υπήρχαν περισσότεροι εργαζόμενοι. »
-           
      Σα σκεπτόμενος άνθρωπος, αγωνιστής που είσαι, στη σημερινή περίσταση, τι…μυαλό πρέπει να κουβαλάει κάποιος για να θέλει πραγματικά να γίνει βουλευτής;

Γελάει ανοιχτόκαρδα.
«Νομίζω πώς θα πρέπει να έχει κάποιο πρόβλημα. Δεν είναι η καλύτερη περίοδος για να πάει κάποιος στο κοινοβούλιο. Είναι δύσκολη η περίοδος. Και μιλάω για τους ανθρώπους που ονειρεύονται στη ζωή τους νάχουν μια τέτοια εξέλιξη. Δεν είναι κακό να το ονειρεύεσαι. Το κακό είναι, όταν πηγαίνεις εκεί, να μη στέκεσαι στο ύψος των περιστάσεων, στο ύψος των ευθυνών σου. Να γίνεσαι δηλαδή …χειροκροτητής. Εκείνο που πρέπει να μας οδηγεί στη ζωή μας είναι η συνείδηση. Και όχι το τι αποφάσισε το κόμμα. Όταν είσαι σε ένα κόμμα βεβαίως και οφείλεις να συζητάς και να σέβεσαι σε γενικές γραμμές τις αποφάσεις του κόμματος  αν αυτές όμως είναι κόντρα στη συνείδησή σου ή καταψηφίζεις ή παραιτείσαι. Προσωπικά, είμαι υπέρ της πρώτης  άποψης»
-         
              Μένεις μέσα και παλεύεις δηλαδή;

« Καταψηφίζεις. Το να παραιτηθείς είναι πολύ εύκολο. Μένεις εκεί και πας κόντρα και στο κόμμα σου.»
-           
      Μα έχουμε δείγματα ανθρώπων που παραιτήθηκαν από τα κόμματά τους αλλά στην πολιτική έμειναν και στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν την παραίτηση σαν …ενισχυτικό για τη συνέχιση της πολιτικής τους παρουσίας»

«Ακριβώς. Πράγματι. Αυτά βλέπει λοιπόν ο κόσμος και η άποψή του για τους πολιτικούς, για τους συνδικαλιστές και άλλους, δεν είναι η καλύτερη.  Ακούω αυτές τις μέρες πολλούς σχολιαστές – και τον κ. Τράγκα στις εκπομπές του- να αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος δεν βγαίνει στους δρόμους. Προτρέπουν – και πολύ καλά κάνουν- τον κόσμο να βγει στους δρόμους αλλά πράγματι, ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται.  Με βάση τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας, θα έπρεπε να είναι εκατομμύρια ο κόσμος στους δρόμους, Οι άνεργοι, οι χαμηλά αμειβόμενοι, η νέα γενιά που το μέλλον που της επιφυλάσσουν είναι μέλλον δουλειάς και σκλαβιάς. Δεν είναι στους δρόμους και είναι λυπηρό. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα βγει. Ας μη βιαζόμαστε. Υπάρχει μια σχολή σκέψης, εξήγησης που λέει ότι ο κόσμος δεν βγαίνει στους δρόμους γιατί είναι βολεμένοι και συμβιβασμένοι. Πολλοί λένε ότι είναι και ασυνείδητος ο κόσμος. Εγώ διαφωνώ κάθετα και ριζικά. Δεν ξέρω πολλούς βολεμένους, ούτε ο κόσμος είναι ασυνείδητος και συμβιβασμένος. Ο πρώτος λόγος που ο κόσμος έχει πιάσει χώρο στον καναπέ είναι που έχει πιάσει τόπο η μαύρη προπαγάνδα που γίνεται συστηματικά εδώ και 2,5 χρόνια από το σύστημα ότι δήθεν είναι μονόδρομος, ότι δεν  υπάρχει άλλη πολιτική, ότι μπορούσε να γίνει αλλιώς, ότι αν δεν περάσουν αυτά τα μέτρα θα καταστραφούμε, δεν θάχουμε φάρμακα, δεν θάχουμε πετρέλαιο, θα μας πετάξουνε έξω απ΄το ευρώ…ναι…έχει πιάσει τόπο αυτή η μαύρη προπαγάνδα και έχουμε ευθύνη κι εμείς που ισχυριζόμαστε ότι αυτή η πολιτική ΔΕΝ είναι μονόδρομος γιατί δεν καταφέραμε να δείξουμε την «άλλη πολιτική» και να πείσουμε προς τούτο. Δεν καταφέραμε να πείσουμε τον κόσμο ότι ΥΠΑΡΧΕΙ  και η «άλλη πολιτική». Εάν στον κόσμο δεν δείξεις όραμα και πολιτική και αν δεν τον πείσεις ότι μπορούσε να γίνει κι αλλιώς, τότε δεν θα σηκωθεί απ΄ τον καναπέ.»
-           
      Ο εξωτερικός παράγοντας δεν έδειξε ότι την έχει αντιληφθεί την «άλλη πολιτική». Απέξω δεν υπήρξαν πολλές ενθαρρυντικές κινήσεις.

«Είναι αλήθεια αυτό. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν την αντιλαμβάνονται»
-           
      Μιλάμε για ευρύτερη… συνωμοσία όπως λένε και γράφουν κάποιοι;

«Όχι…όχι…αυτή είναι η λογική τους. Είναι νεοφιλελεύθεροι, μη γελιόμαστε. Και βεβαίως εδώ, όσοι συμμετέχουν στη συγκυβέρνηση, αυτή τη λογική έχουν ασπαστεί. Εάν δεν νικήσεις αυτή τη μαύρη προπαγάνδα, τότε δεν μπορείς να βγάλεις στο δρόμο τον κόσμο. Σήμερα λοιπόν σας λέω ότι  η πλύση εγκεφάλου που μας γίνεται επί 2,5 χρόνια έχει πιάσει τόπο. Έχουν καταφέρει να κάνουν τον άνεργο να μισεί όποιον εργάζεται. Όποιον χαμηλόμισθο εργάζεται, να μισεί όποιον παίρνει 50 ευρώ παραπάνω. Και έχουν κάνει , όσους έχουν  ακόμα δουλειά, να μην κοιτάνε ότι δεν μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς αλλά να λένε Δόξα σοι ο Θεός. Εμείς τουλάχιστον έχουμε δουλειά.  Ε όχι. Δεν είναι έτσι. Το δόξα σοι ο Θεός το λέμε κανείς όταν ο μισθός του είναι τέτοιος που του δίνει τη δυνατότητα να ζει αξιοπρεπώς. »
-           
      Αυτό που λέτε « άλλη πολιτική», αυτό που λ.χ. λέει ο Τσίπρας, μπορεί να τ΄ αλλάξει τα πράγματα;

« Κατά τη γνώμη μου ναι. Μπορεί να τ’ αλλάξει τα πράγματα. Είναι μια διέξοδος, είναι μια εναλλακτική προοπτική, μια εναλλακτική πρόταση. Με τα μνημόνιά τους, μέχρι τώρα, δεν είδαμε φως. Διαψεύστηκαν. Πώς να τους έχουμε εμπιστοσύνη; Να θυμίσω τι μας έλεγαν με το πρώτο μνημόνιο; Ότι αυτά τα μέτρα είναι τα τελευταία. Πόσες φορές το έχουν πει; Συνέχεια διαψεύδονται. Έλεγαν ότι μ αυτά τα μέτρα του πρώτου μνημονίου, θα μπορούμε να βγούμε στις αγορές το 2012. Πούντο; Ούτε το 2020 δεν θα μπορέσουμε να βγούμε στις αγορές μ αυτά τα μέτρα;»
-          
              Δηλαδή εξευτελίστηκαν;

«Ακριβώς. Εγκρίνω και επαυξάνω όπως λέγαμε στο στρατό. Έλεγαν πώς  από τα τέλη του 2011 θ αρχίσει δειλά- δειλά η ανάπτυξη. Είμαστε στο 2012 και έχουμε ύφεση 7,5 %. Και που θα πάει του χρόνου; Θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Να μιλήσουμε για την ανεργία; Διαψεύστηκαν. Ξεφτιλίστηκαν με όλα όσα έχουν πει. Συνεπώς, τα μνημόνιά τους είναι λάθος συνταγή. Πατάει πάνω σε πτώματα. Αφήνει τους μισούς  Έλληνες πίσω. Αν στους κυρίους της κυβέρνησης περισσεύουν οι μισοί Έλληνες, σ΄ εμάς δεν περισσεύει ούτε ένας. ».
-           
      Αυτή είναι μια ουσιαστική πολιτική δήλωση…

«Φυσικά. Βεβαίως. Όλα στη ζωή μας είναι πολιτική. Τα πιο πολλά που συμβαίνουν κάθε μέρα,  είναι πολιτική. Καθορίζουν τη ζωή μας».
-          
              Άρα εντάσσεσαι πολιτικά.
« Φυσικά. Δεν το συζητώ. Είμαι αριστερός, είμαι σοσιαλιστής και συνειδητά δίνω τον αγώνα κάθε μέρα, ενάντια στα μνημόνια, ενάντια σ΄αυτές τις βάρβαρες αντεργατικές, ταξικές πολιτικές, ενάντια στη νεοφιλελεύθερη επέλαση, στη μπουλντόζα της τρόικας. Η οποία βεβαίως δεν σταματάει με παρακάλια και με γαρύφαλλα. Σταματάει με ουσιαστικό αγώνα. Με αντίσταση.»

Με «τουφεκιές στον αέρα», αντίσταση δεν γίνεται

Μέσα σ΄όλη αυτή την «θερμή» κουβέντα, ξεχάσαμε τον δεύτερο λόγο που ο Νίκος Φωτόπουλος θεωρεί ότι κρατάει τους Έλληνες «στην πολυθρόνα». 
Επανερχόμαστε.
« Ο δεύτερος λόγος που ο κόσμος δεν βγαίνει στους δρόμους είναι γιατί έχει χάσει την εκτίμησή του και την εμπιστοσύνη του σ΄εμάς που …υποτίθεται ότι τον εκπροσωπούμε. Δεν μας εμπιστεύεται και όχι άδικα. Οι περισσότεροι από εμάς δεν σταθήκαμε στο επίπεδο που έπρεπε, ούτε στο ύψος των περιστάσεων. Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε… «μ άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε» σε σχέση με το μνημόνιο. Πότε τα λέγαμε έτσι, πότε τα λέγαμε αλλιώς. Οι δηλώσεις μας δεν εξέπεμπαν ξεκάθαρο σήμα ότι είμαστε απέναντι και βεβαίως πώς να μας εμπιστευθεί όταν εμείς ως συνδικαλιστές , ακόμα και σήμερα, εξακολουθούμε να χειροκροτούμε αυτούς που έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους, που σήκωσαν το χέρι τους για να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα. Όταν εγώ λοιπόν είμαι συνδικαλιστής και χειροκροτώ αυτούς που ψήφισαν το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων, το «ξήλωμα» όλων των κατακτήσεων του εργατικού κινήματος πριν από τον πόλεμο. Πώς να μας εμπιστευθεί και πώς να συμμετάσχει σε αγώνες σαν κι αυτούς που δίνουμε μέχρι τώρα. Τουφεκιές στον αέρα. 24ωρες απεργίες. Μα τι να κάνει με τις 24ωρες όταν η μπουλντόζα της τρόικας έρχεται να τα σταματήσει όλα. Δεν σταματάει με 24ωρες. Θέλει καλά οργανωμένο αγώνα.»
-           
      Το ΠΑΣΟΚ το πλήρωσε αυτό και μάλιστα ακριβά. Η Νέα Δημοκρατία δεν το πλήρωσε.

« Θα το πληρώσει και η Νέα Δημοκρατία. Σίγουρα και με μαθηματική ακρίβεια. Άλλωστε η δημιουργία του κόμματος του κ. Καμμένου είναι κι αυτό ένα αντίτιμο, ένα κόστος για τις παλινωδίες της. Πάνω στις παλινωδίες του κ. Σαμαρά «χτίστηκε» το κόμμα του κ. Καμένου κι έχει σήμερα 7% κι όπως δείχνουν τα πράγματα, θα το αυξήσει.»

Θέλω να αλλάξουμε λίγο «έδαφος» και να πάμε στις πρωτοβουλίες στις οποίες είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.

«Ο συνδικαλισμός για μας δεν γίνεται με λόγια ,και λέγοντάς  το με σεμνότητα  , δηλώνω ότι καλό είναι ν αφήνει κανείς να μιλάνε οι πράξεις του. Επειδή έχουμε κάνει πολλές πράξεις και θα κάνουμε περισσότερες, γι αυτό μιλάω έτσι. Εμείς δεν κάνουμε συνδικαλισμό του σαλονιού Και η εποχή μας δεν είναι για συνδικαλισμό της γραβάτας και του σακακιού. Η εποχή μας είναι για συνδικαλισμό με θέσεις, με πρόταση αλλά και μάχη. Για να είσαι καλός συνδικαλιστής, δεν χρειάζεται απλώς να έχεις δυνατή φωνή.  Δεν είναι όλοι ίδιοι . Υπάρχουν γιατροί και γιατροί, υπάρχουν δικηγόροι και δικηγόροι. Κι εμείς οι συνδικαλιστές, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Υπάρχουν συνδικαλιστές που ασχολούνται με τα κοινά για ίδιο όφελος αλλά υπάρχουν και συνδικαλιστές που ασχολούνται στη βάση αξιών, αρχών και ιδανικών. Δυστυχώς στις μέρες μας αλλά και για αρκετά χρόνια, έχουν επικρατήσει στην κοινωνία μας άνθρωποι που ασχολούνται και δραστηριοποιούνται μόνο για ίδιο όφελος. Για τ ο προσωπικό τους συμφέρον. Αλλά η ταξική συνείδηση δεν είναι κάτι που πουλιέται στα σούπερμάρκετ, ούτε στα περίπτερα».
-        
            Όσο κουβεντιάζουμε, όλο και με πείθεις περισσότερο ότι πραγματικά δεν πιστεύεις στη σημερινή πολιτική «κατάσταση» ως μέσο εξόδου από την σημερινή, τεράστια κρίση, κοινωνική και οικονομική. Κάτι που παραπέμπει «κάπου αλλού». Σε κάποιο «τρίτο δρόμο». Και ρωτώ: Σε μια Δημοκρατία, με Σύνταγμα και διαδικασίες, ποια είναι η δύναμη που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα;

« Να το ξεκαθαρίζουμε ότι δεν είμαι καμιάς …άλλης λογικής. Μέσα από εκλογές, μέσα από Δημοκρατικές διαδικασίες θα πρέπει ν αλλάξουμε τα πράγματα. Ο κυρίαρχος λαός θα πρέπει να είναι κάθε φορά αυτός που θα καθορίζει το πώς πρέπει να εξελίσσονται και να κινούνται τα πράγματα»
-         
            Δεν είδα αλλαγές τις τελευταίες φορές με την απόφαση του λαού πάντως…

« Ναι…ναι…είναι γεγονός  ότι έχει παγιδευτεί αρκετές φορές ο λαός. Έχει ξεγελαστεί και έχει πληγωθεί πολλές φορές. Κι εγώ, όπως εκατομμύρια άλλοι, ξεγελάστηκα πριν από κάποια χρόνια, για μία ακόμη φορά. Άλλα μας είχαν πει και άλλα είδαμε να εξελίσσονται. Ξαναλέω ότι έχει ξεγελαστεί αρκετές φορές ο ελληνικός λαός. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή τη φορά, θα βγάλει τα κατάλληλα συμπεράσματα και θα κάνει επιτέλους την υπέρβαση.  Ας δοκιμάσουμε εν πάση περιπτώσει και τον άλλο δρόμο, και την άλλη συνταγή αφού μ αυτή τη συνταγή τη συγκεκριμένη, το μόνο που μετράμε κάθε μέρα είναι λουκέτα και άνεργους. Μετράμε κάτι άλλο;  Ε, ας αλλάξουμε συνταγή…»

Να πάρουν αποστάσεις από τις βάρβαρες, αντεργατικές  και αντιλαικές πολιτικές.
-           
      Με δεδομένη τη μεγάλη πτώση του ΚΚΕ και ην ανοργανωσιά που δείχνει η Αριστερά, πλην του Σύριζα, πιστεύεις ότι ο Σύριζα του Τσίπρα μπορεί να κυβερνήσει;

«Κατά την άποψή μου, πολύ σύντομα θα κληθεί να κυβερνήσει. Αυτό που βλέπω νάρχεται είναι η συνέχιση της αποτυχίας της πολιτικής που ακολουθείται , που ασκείται σήμερα και αυτό είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε έκρηξη. Αργά ή γρήγορα, αυτή η κυβέρνηση δεν θ αντέξει…θα πέσει…και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Δεν έχει πολύ μακρύ δρόμο αυτή η κυβέρνηση . Ήδη μέσα στη ΔΗΜΑΡ υπάρχουνε τριβές. Αλλά και στο ΠΑΣΟΚ. Δυο βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, ο κ. Βουδούρης και ο κ.  Μιχελογιαννάκης, προερχόμενοι απ΄το ΠΑΣΟΚ έχουν δηλώσει ότι τα μέτρα αυτά δεν πρόκειται να τα ψηφίσουν. Οι υπόλοιποι, που προέρχονται από την παραδοσιακή Αριστερά, τι θα κάνουν αλήθεια;  Η ΔΗΜΑΡ δεν έχει μέλλον. Πρέπει άμεσα να πάρουν αποστάσεις από τις βάρβαρες, αντεργατικές  και αντιλαικές πολιτικές.  Εγώ επειδή διαφώνησα πολιτικά γι αυτό και δεν ψήφισα ΠΑΣΟΚ. Μπορώ να κατανοήσω αυτούς τους ανθρώπους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και λέω ότι υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι στο ΠΑΣΟΚ. Αλλά κάθε μέρα, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα και καθημερινά διαπιστώνεται αποτυχία της πολιτικής, θάπρεπε να ξανασκεφτούν αν πρέπει να συνεχίσουν να στηρίζουν αυτές τις πολιτικές»
-           
      Δεν είναι μυστικό, τόχεις πει δημόσια ότι στις τελευταίες εκλογές ψήφισες Τσίπρα.

« Ναι ψήφισα Σύριζα. Το είπα ανοιχτά. Δεν το έκρυψα. Σαν συνδικαλιστής, αν ψήφιζα ΠΑΣΟΚ, θα ήταν σαν να κορόιδευα τον κόσμο που απευθυνόμουν όλα αυτά τα χρόνια και τους έβγαζα στο δρόμο ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές. Δηλαδή από τη μία, σαν συνδικαλιστές, προτρέπουμε τον κόσμο να βγει έξω στο δρόμο σε διαμαρτυρία και από την άλλη πάμε και χειροκροτοτούμε και ψηφίζουμε αυτούς που ψήφισαν την αφαίρεση των κατακτήσεων του εργατικού κινήματος; Δεν συμφωνώ βέβαια σε όλα  με το Σύριζα  αλλά δεν έβλεπα να υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική λύση.».
-           
      Στο είπα πριν, το ξαναλέω και τώρα: Αυτή η πολιτική δεν φαίνεται να είναι αποδεκτή από τους δανειστές. Από τους οποίους εξαρτώμεθα.

«Εάν λοιπόν καλούμεθα να επιλέξουμε  - κι εδώ το διακύβευμα είναι πολύ ξεκάθαρο- τι επιλέγουμε; Να είμαστε αρεστοί στους εταίρους μας που , εδώ που τα λέμε τι είδους «εταίροι» και «συνεργάτες» είναι αυτοί που δεν νοιάζονται τι γίνεται εις βάρος του Ελληνικού λαού;  Αυτοί είναι στυγνοί τοκογλύφοι. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το πώς θα πάρουν τα λεφτά μας. Κι όχι μόνο. Θέλουν να πάρουν τη χώρα. Τα πάντα. Να αγοράσουν κοψοχρονιά ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, εκτάσεις, νησιά. Τοκογλύφοι είναι οι άνθρωποι. Απλά. Άρα τι επιλέγουμε; Πώς να είμαστε αρεστοί στους τοκογλύφους ή να σώσουμε το λαό μας; Ε, όχι. Πρώτιστο για κάθε πολιτικό είναι η σωτηρία του λαού. Το θέμα είναι να βγούμε απ΄ την κρίση αλλά να υπάρχουν και Έλληνες. Όταν λέμε «να σωθεί η Ελλάδα», έ…να σωθεί μαζί και με τους Έλληνες. Κάποιοι θεωρούν  Ελλάδα μόνο τους εαυτούς τους. Εγώ λέω ότι ή όλοι μαζί θα σωθούμε ή όλοι μαζί θα χαθούμε.»
-           
      Κάπως έτσι δεν το είχε πει και ο Ανδρέας Λοβέρδος και άλλοι της κυβέρνησης Παπανδρέου;

«Ναι, μόνο που με τις πολιτικές αυτές, πάμε προς το να…χαθούμε. Και όχι όλοι. Γιατί και σήμερα, εν μέσω κρίσης, την ώρα που εκατομμύρια δεν έχουν να φάνε, την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά ζουν στο σκοτάδι, κάποιοι μια χαρά τα καταφέρνουν. Κι αλήθεια, θα ήθελα να ρωτήσω όλους αυτούς τους κυρίου που ψηφίζουν τον ένα νόμο μετά τον άλλο, για κόψιμο του μισθού, για κόψιμο της σύνταξης, οι ίδιοι έχουν ζήσει όχι μια μέρα, έστω μια ώρα μέσα στο σπίτι τους, χωρίς ρεύμα; Δεν θα άντεχαν ούτε δευτερόλεπτο.».

Ο Φωτόπουλος και τα ΜΜΕ

Θέλω να πάρω την άποψή του και για κάτι άλλο που έχει γίνει πια απόλυτα φανερό:  την  στάση των  ΜΜΕ και τη συμπεριφορά τους απέναντί του αλλά και απέναντι στη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που τους τελευταίους μήνες έχουν μπει στο στόχαστρο και όλα δείχνουν πώς ακόμη και  το τελευταίο γεγονός που θεωρήθηκε – και προεβλήθη άλλωστε- ως μέγα σκάνδαλο, δεν αποκλείεται να παρουσιάστηκε τουλάχιστον…εξογκωμένο.
-           
      Σε προβληματίζει το γεγονός ότι δεν έχεις εύκολο «πέρασμα» στα λεγόμενα «μεγάλα κανάλια»; Ότι αντιμετωπίζεστε και σα ΓΕΝΟΠ ως «ύποπτοι», μέχρι και «φαύλοι»;

« Δεν μας εκπλήσσει τίποτε. Φυσικά και «περνάμε» δύσκολα. Σε παλαιότερες εποχές, όσοι τολμούσαν να αντισταθούν στο «σύστημα», περνάγανε ακόμη χειρότερα απ΄ ότι περνάνε οι σημερινοί συνδικαλιστές. Δεν μου προξενεί έκπληξη η αντιμετώπιση του συστήματος των media που ελέγχονται από το σύστημα. Όποιος τους αντιστέκεται…θα γίνεται στόχος επιθέσεων. Θα λοιδωρούνται, θα κυνηγιούνται, θα χτυπιούνται αλύπητα. Παλαιότερα όποιος  τολμούσε να αντισταθεί, να τους θέσει ερωτήματα, να τους πάει κόντρα και ν αποκαλύψει βρωμιές, θα βρισκόταν στη φυλακή ή ακόμα-  ακόμα  θάχανε τη ζωή του. Αυτά που τραβάμε σήμερα, δεν είναι τίποτε. Δεχόμαστε τις επιθέσεις τους, δεν ξέρουμε μέχρι που μπορούν να το φτάσουν αλλά ας το πάνε όπου θέλουν. Εμείς θα συνεχίσουμε. Ως το τέλος».
-         
             Πας όμως «χοντρά» εναντίον τους. Στην τελευταία «μπούκα» , πάλι εναντίον του συστήματος πήγες με τη λίστα. Δέχτηκες επίθεση απ΄ όλους και ο κόσμος δεν έμαθε τι είχατε πάει να κάνετε και τι βρήκατε στη ΔΕΗ, στη Μεσογείων. Σας συλλάβανε, σας πήγανε στο κρατητήριο, σας κατηγορούν για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» και θα δικαστείτε αλλά μόνο αυτά έμαθε ο κόσμος. Τη λίστα μ αυτούς που ευνοήθηκαν από την κυβέρνηση για το «χαράτσι» δεν την προέβαλαν.

«Αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα. Εγώ ξέρω ότι αυτοί που χρήζουν βοήθειας από το κράτος είναι οι φτωχοί και οι άνεργοι. Ζούμε σε μια χώρα όπου τρία εκατομμύρια συνάνθρωποί μας, σαν να είναι μπάζα και τσουβάλια, είναι σπρωγμένοι και πεταμένοι στο περιθώριο και τα αζήτητα της ζωής απ αυτές τις πολιτικές. Αυτοί έχουν ανάγκη βοήθειας. Αυτοί που ζουν στο σκοτάδι. Που η απελπισία έχει τυλίξει τις οικογένειές τους. Που βλέπουν τα παιδιά τους να κλαίνε απ΄ την πείνα. Οι έχοντας και κατέχοντες επιχειρηματίες δεν είναι αυτοί που γεννούν τα χρυσό αυγό. Τα χρυσά αυγά για αυτούς, τα γεννούν οι εργαζόμενοι. Τον πλούτο τον παράγουν οι εργαζόμενοι. Και τον οικειοποιούνται οι λίγοι. Κάποιοι που έκαναν τα πολλά λεφτά, δεν τάκαναν με το δικό τους τον ιδρώτα. Βεβαίως να τους αναγνωρίσουμε την επιχειρηματική σκέψη τους και να χειροκροτήσουμε γι αυτό, βεβαίως να χειροκροτήσουμε πρωτοβουλίες ανάπτυξης αλλά αυτοί που παράγουν τον πλούτο σ΄όλο τον πλανήτη είναι οι εργαζόμενοι. Αλλά  αναρωτιέμαι: Μία και δυο φοροαπαλλαγές έχουν οι επιχειρηματίες; Ένα και δυο «δώρα», μια και δυο διευκολύνσεις τους έχει κάνει η Πολιτεία; Χρόνια ολόκληρα έχω βαρεθεί ν ακούω για φοροαπαλλαγές και για ενίσχυση ιδιωτών. Αλλά επενδύσεις δεν βλέπω.  Είδαμε τι έγινε στην Ιταλία. Τι είπαν οι βιομήχανοι; Πρώτοι να βάλουμε πλάτη για να βοηθήσουμε τη χώρα μας. Είδατε εδώ, ακούσατε εδώ μια τέτοια λογική, μια τέτοια αντιμετώπιση; Μεταπράτες είναι οι πιο πολύ. Της «αρπαχτής» είναι οι πιο πολλοί. Θέλετε να σας πω τι γίνεται στο χώρο της ΔΕΗ; Μια σειρά κύριοι ήθελαν μέχρι πρόσφατα να «φάνε απ΄ τα έτοιμα». Να αρπάξουν τα έτοιμα. Για ένα πιάτο…φακή, ήθελαν να βάλουν στο χέρι 4 λιγνιτικές μονάδες που φτιάχτηκαν στο πέρασμα δεκαετιών με το υστέρημα του ελληνικού λαού. Σας ρωτώ λοιπόν:  Έχει αυτό σχέση με επένδυση; »
-           
      Επρόκειτο για περιπτώσεις διακρίσεων δηλαδή και στο «χαράτσι»;

« Φυσικά. Και στο «χαράτσι» διάκριση. Να ξεκαθαρίσουμε ότι απ΄ το χαράτσι εξαιρέθηκαν οι βιομηχανίες. Αυτό είναι καθαρό στη λογική του να «κρατηθεί» η Ελληνική βιομηχανία. Τι έγινε στη συνέχεια όμως; Ενώ ο νόμος για το χαράτσι, ο 4021, ο αρχικός, δεν περιελάμβανε ευνοικές ρυθμίσεις για τους κατόχους ακινήτων από μια έκταση και πάνω και γι αυτό βγήκε συνταγματικός από το ΣΤΕ, στη συνέχεια κι αφού ξεγελάστηκαν τα μέλη του ΣΤΕ – κι αυτό είναι ΠΟΛΥ σοβαρό- ο κ. Βενιζέλος, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, στις 16/12/2011 έδωσε «δωράκι» στους έχοντες και κατέχοντες. Το άρθρο 4 του Συντάγματος λέει ότι όλοι οι Έλληνες, χωρίς διάκριση, συνεισφέρουμε στα οικονομικά του Κράτους ανάλογα με τις δυνατότητές μας. Γιατί να κάνει αυτές τις διακρίσεις ο κ. Βενιζέλος με …δωράκια σε όσους έχουν ακίνητα πάνω από 1000 και 2000 τετραγωνικά; Δημιουργεί ή δεν δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό ανάμεσα σε ένα –ας πούμε- μικροξενοδόχο και τον ιδιοκτήτη μεγάλης μονάδας;  Τον εμποράκο και τον ιδιοκτήτη πολυκαταστήματος;  Γιατί δεν το έκανε και για τον μικροκαταστηματάρχη; Απ΄ αυτούς που κλείνουν τα μαγαζάκια τους κάθε μέρα; Αλλά όταν δίνουμε «δωράκι», έκπτωση 60% για το χαράτσι, ποιος οφελείται; Αυτός που έχει νοικιάσει εκεί ένα μαγαζί ή ο κάτοχος του κτιρίου; Φυσικά ο δεύτερος. Και το σωστό θα ήταν να γίνουν ίσως εκπτώσεις αλλά μόνο σε επιχειρήσεις που παρουσιάζουν ζημιές. Όχι στις κερδοφόρες. Χαρίζουν εκατομμύρια στους μεγαλοσχήμονες και μετά, «πετσοκόβουν» τις συντάξεις του ΟΓΑ. Οι έννοιες του νόμιμου και του ηθικού έχουν μπλεχτεί πολύ στην εποχή μας».
-           
      Και τι έγινε μετά τη «μπούκα» στη Μεσογείων, όσα επακολούθησαν και τη συνέντευξη Τύπου;

« Η δημοσιογραφία, ως λειτούργημα που είναι, πρέπει να υπηρετεί την αλήθεια και να κινείται σε πλαίσιο αντικειμενικότητας. Πρέπει να αναδεικνύονται τα σκάνδαλα και όχι να σκεπάζονται. Μετά τη συνέντευξη τύπου που δώσαμε και αποκαλύψαμε, με ονοματεπώνυμο, συγκεκριμένα πράγματα και θέσαμε και μερικά ερωτήματα, αντί να αναδειχτεί το θέμα από όλα τα ΜΜΕ , διαβάσαμε  ότι πρέπει να γίνει έρευνα ΠΟΥ βρήκε η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ αυτά τα στοιχεία. Παράκρουση. Άν κάποιος δει κάπου να γίνεται ένας φόνος και πάει και το καταγγείλει και αποκαλύψει το δολοφόνο, τελικά δεν θα έχει ο δολοφόνος ι πρόβλημα αλλά αυτός που είδε το φόνο. Εμείς πήγαμε εκείνο το βράδι για να βρούμε στοιχεία και να τεκμηριώσουμε μια σειρά καταγγελίες που είχαν περιέλθει σε γνώση μας. Ξέραμε ότι τα στοιχεία υπήρχαν. Και τα βρήκαμε. Όσα προλάβαμε γιατί με την παρέμβαση της Αστυνομίας μας έδιωξαν. Υπάρχουν χιλιάδες ανάλογα παραδείγματα σαν κι αυτά που παρουσιάσαμε και αναδείξαμε. Με κάθε σεβασμό:  Έχει ανάγκη ο κ. Αγγελόπουλος το «δώρο» των 70.000 ευρώ  που του έκανε ο κ. Βενιζέλος; Και κάτι άλλο: το έχει δηλωμένο για «εμπορική χρήση» το σπίτι του ; Γι αυτό και έχει την  έκπτωση.  Εάν κάνουμε λάθος, να βγει να το πει. Ότι δεν μένει στο Ψυχικό, οδός Τάδε, αριθμός δείνα. Και με τον κ. Βωβό π.χ. για το κτίριο στην Κηφισίας, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τον άνθρωπο. Έπρεπε να το αναδείξουμε γιατί έτσι μας υπαγόρευε η συνείδησή μας. Τι να κάνουμε. Μόλις μπήκε το χαράτσι, είδαμε τα τετραγωνικά του κτιρίου να μειώνονται κατά πολλές χιλιάδες. Να μην το πούμε;  Εμείς δεν κάναμε καταγγελία. Ερώτηση κάναμε, απάντηση περιμένουμε. Γιατί το Καζίνο της Πάρνηθας δεν πληρώνει χαράτσι; Τι είναι; Εκκλησία; Μόνο οι εκκλησίες δεν πληρώνουν ».
-           
      Μήπως σας έχουν στοχοποιήσει; Μήπως και όλη η υπόθεση με τις ατασθαλίες της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ ήταν «στημένη»; Μήπως- συμπερασματικά- έχετε τόσους πολλούς εχθρούς;

« Είναι γεγονός ότι έχουμε στοχοποιηθεί γιατί το σύστημα δεν κατάφερε να μάς βάλει στο τσεπάκι του. Διάφοροι εκλεκτοί κύριοι, οι πραγματικοί πρωθυπουργοί της χώρας –γιατί ο κ. Σαμαράς, ο κ. Παπανδρέου, ο κ. Παπαδήμος  δεν είναι αυτοί οι πραγματικοί πρωθυπουργοί της χώρας-  αυτοί που έχουν τα δισεκατομμύρια, τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, τις εφημερίδες, αυτοί κάνουν κουμάντο.»
-           
      Πέραν όλων των άλλων, ύστερα από όσα δημοσιοποιήσατε, γνωστοποιήσατε μετά την έρευνα, δεν περιμένατε κάποια παρέμβαση της δικαιοσύνης;

« Ναι. Περιμέναμε  αυτεπάγγελτη κίνηση. Να μας φωνάξει ο εισαγγελέας να μας  ρωτήσει για τα στοιχεία και για όσα είπαμε. Δεν το έκανε. Με απόλυτο σεβασμό στη Δικαιοσύνη πρέπει να πω ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. Υπάρχουν λαμπροί λειτουργοί. Αλλά όχι όλοι. Αρκετοί εισαγγελείς έχουν επιλεκτική όραση και ακοή. Όταν αφορούν «μεγαλοσχήμονες» δύσκολα καταφέρνεις να γκρεμίσεις τους τοίχους. Αν οι καταγγελίες αφορούν κανένα μισθωτό, κανένα συνταξιούχο, επεμβαίνουν αυτομάτως. Και το λέω με πολύ σεβασμό. Αλλά και με περηφάνια.  Ποιος είμαι εγώ να κρίνω τον δικαστικό;  Όλα αυτά τα χρόνια που δραστηριοποιούμαστε στο χώρο αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας όπου τα συμφέροντα είναι μεγάλα, κανένας από τους εκλεκτούς κυρίους που δραστηριοποιούνται σ αυτό το χώρο δεν κατάφερε να μας κάνει να φάμε μαζί του ή να πιούμε καφέ. Δεν πήγαμε σε καμία βίλα, δεν ανεβήκαμε σε κανένα κότερο. Φωτογραφίες ή βίντεο να τρώμε και να πίνουμε και να διασκεδάζουμε με τους κυρίους που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ηλεκτρικής ενέργειας, όσο και να ψάξετε δεν υπάρχουν».

Θέλω να ξαναγυρίσω σε ένα κομμάτι …συνωμοσιολογίας γύρω από τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και τα αποθεματικά ή τις επιχορηγήσεις. Τον ρωτώ απ ευθείας:
-           Μήπως κάποιοι είχαν καταλάβει τι ετοίμαζες Νίκο Φωτόπουλε; Μήπως προετοίμαζαν την άμυνά τους δια της επίθεσης, τον εξοστρακισμό σου από τα ΜΜΕ ώστε να μη μπορείς να απαντήσεις; Μήπως κάπου . κάποιοι σου την είχαν «στήσει»;

«Προηγουμένως δεν απάντησα. Απαντώ τώρα.  Ναι…βεβαίως και έγιναν προσπάθειες για να περάσουμε την πόρτα της βίλας κάποιων κυρίων. Το ότι δεν την περάσαμε, δεν μας το συγχώρεσαν. Το θεώρησαν μέγα λάθος μας. Στοχοποιηθήκαμε εκτεταμένα. Το σύστημα προσπαθεί πάντα να σε κάνει δικό του. Να σε εξαγοράσει. Εάν δεν τα καταφέρει… μα τι να πω τώρα; Όλοι  ήξεραν από την αρχή ότι είμασταν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Και είπαν «ωχ…μ αυτούς εδώ μπλέξαμε». Όταν προσπαθούσαν να αρπάξουν τα λιγνιτικά εργοστάσια εμείς είπαμε κάθετα όχι. Και τους εξηγήσαμε ότι για να το κάνετε πρέπει 1. Να συλλάβετε όλους  τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ  και να τους βάλετε φυλακή, 2.να φέρετε στρατιές των ΜΑΤ για να «απελευθερώσετε» τους λιγνιτικούς σταθμούς που θα είναι υπό κατάληψη από τους εργαζόμενους και 3. Να ξεπεράσετε μια σειρά από ανυπέρβλητα νομικά ζητήματα με το δικαστικό αγώνα που θα ξεκινήσουμε. Όταν κάποιοι  καταλαβαίνουν  ότι  κάποιοι άλλοι, με τη δράση τους αποκτούν έρεισμα στην κοινωνία, προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους  σπιλώσουν και να τους αποδυναμώσουν. Όποιος τους αντιστέκεται, είναι…στόκος. Και το σύνθημα είναι Λιώστε τους».

Φεύγουμε. Αλλά θυμάμαι κάτι που δεν μου ήταν ξεκάθαρο.
-           
      Γιατί είσαι εναντίον των 24ωρων απεργιών;

« Οι εργαζόμενοι είμαστε παντοδύναμοι. Γιατί είμαστε οι πολλοί. Είμαστε τα εκατομμύρια. Πότε όμως φαίνεται αυτή η δύναμη; Όταν κινούμαστε ΟΛΟΙ ταυτόχρονα. Την ίδια στιγμή. Όταν όλα τα σφυριά χτυπάνε δυνατά, την ίδια στιγμή, στο ίδιο αμόνι, τότε το σίδερο θα λυγίσει. Χρειάζεται συντονισμός του αγώνα, συγκεκριμένο σχέδιο καλά επεξεργασμένο και να δούμε αν θα νικήσουμε…αν θα σταματήσουμε αυτές τις πολιτικές. Όχι  για μια μέρα ή για μία ώρα. Αλλά με σχέδιο αντίστασης καλά επεξεργασμένο από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Πρέπει να το θέλεις για να το κάνεις. Όχι τουφεκιές στο αέρα με διασπασμένες 24ωρες ή 48ωρες απεργίες που σήμερα γίνονται κι αύριο ξεχνιούνται. Εάν δοθεί εντολή σε κάθε ομοσπονδία να καταλάβουμε όλα τα Υπουργεία, τις Τράπεζες, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, τα Δημαρχεία, λιμάνια και αεροδρόμια και να μη δουλέψει τίποτε – γιατί εμείς τα δουλεύουμε- για μια μέρα, για δυο, για τρεις, για τέσσερις, το σύστημα θα λυγίσει και θα κάνει πίσω. Η διάρκεια ενός αγώνα είναι κομβικής σημασίας. Χίλιες 24ωρες να κάνεις, θα έχεις απλώς χαμένα μεροκάματα».

Όταν τον είδα τελικά, ένα ψιλοσυννεφιασμένο απόγευμα στο κτίριο της Στουρνάρη, στο «αρχηγείο» της ΓΕΝΟΠ / ΔΕΗ,  συνδυάζοντας προφανώς για πρώτη φορά το όνομα του δημοσιογράφου που Ζητούσε επίμονα τη συνέντευξη με εμένα, παρά το ότι η εξέλιξη των γεγονότων δικαιολογούσε πλήρως τις αναβολές,  μου…ζήτησε συγγνώμη.

«Δεν κατάλαβα ότι ήσουν ο γιός του ηθοποιού που ανέθρεψε τη γενιά μου» μου είπε εμφανώς στενοχωρημένος. Κι εκείνη την ώρα, ήταν ένας απλός, γνήσιος λαικός Έλληνας, γεννημένος και μεγαλωμένος σε χωριό της ορεινής Ηλείας, που δεν κατάφερε να γίνει καθηγητής των Μαθηματικών όπως ήθελε αλλά όλη του τη ζωή , την έζησε και δραστηριοποιήθηκε στο συνδικάτο της ΔΕΗ .

Έφυγα και δεν μούφευγε  απ΄ το μυαλό το ερωτηματικό:  Μα…μπορεί να τα κάνει αυτά που λέει ; Μπορεί να επικρατήσει το  Δόγμα Φωτόπουλου ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου