meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

DEMENTIAVILLE: ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ


Το αποκαλούν «Dementiaville» (σε ελεύθερη μετάφραση, το χωριό της άνοιας), καθώς στο μικρό προάστιο Ντε Χόγκεβεκ, του Άμστερνταμ, ζουν 152 ασθενείς που πάσχουν από προχωρημένο στάδιο άνοιας και Αλτσχάιμερ. Το παράξενο με αυτό το χωριό είναι πως οι κάτοικοι του ζουν φυσιολογικά, χωρίς να νιώθουν ότι είναι ασθενείς, καθώς έχουν δημιουργηθεί όλες τις συνθήκες που τους αφήνουν να ζουν στη δική τους πραγματικότητα: Μέσα στο (περιφραγμένο) αυτόνομο χωριό, που εκτείνεται σε σχεδόν τέσσερα εκτάρια, υπάρχει πάρκο, κομμωτήριο, εστιατόριο, θέατρο, ταχυδρομείο και παντοπωλείο. Στα «καταστήματα» αυτά εργάζονται ως υπάλληλοι οι περίπου 250 νοσηλευτές που είναι επιφορτισμένοι με την φροντίδα των ασθενών.

Οι νοσηλευτές αυτοί, ωστόσο, δεν φορούν παραδοσιακές άσπρες ποδιές, αλλά είναι ντυμένοι με κανονικά ρούχα, ώστε να μην διαταράξουν την ευαίσθητη ψυχική ισορροπία των κατοίκων τους, οι οποίοι λόγω της άνοιας από την οποία πάσχουν, δεν αντιλαμβάνονται πως όσοι κυκλοφορούν και εργάζονται γύρω τους είναι εκπαιδευμένοι νοσοκόμοι.

Οι 152 κάτοικοι ζουν σε συνολικά 23 κατοικίες του ανταποκρίνονται σε έναν από τους επτά διαφορετικούς «τρόπους ζωής» που οι ψυχολόγοι και οι επιστήμονες έκριναν ότι χαρακτηρίζουν την ολλανδική κοινωνία: αστικός (Stedelijk), χριστιανικός (Christelijk), μεγαλοαστικός-αριστοκρατικός (Goois), απλός και λιτός (Huiselijk), έθνικ (Indisch, με επιρροές από την ινδονησιακή οικιστική αρχιτεκτονική), σοφιστικέ (Cultureel) για όσους είναι ένθερμοι θιασώτες της κουλτούρας και του πολιτισμού) και ρουστίκ (Ambachtelijk).

Κάθε σπίτι έχει 6-8 ενοίκους με δικά τους υπνοδωμάτια με ιδιωτικό μπάνιο, ενώ οι ένοικοι μοιράζονται μια μεγάλη τραπεζαρία που λειτουργεί κι ως σαλόνι.

Οι κάτοικοι είναι ελεύθεροι να εγκαταλείπουν τα δωμάτιά τους και να περπατούν καθημερινά στη μεγάλη πλατεία με το σιντριβάνι, τον κεντρικό δρόμο και τα μικρά σοκάκια, να κάνουν τις δουλειές τους και γενικά να έχουν μια φυσιολογική  καθημερινότητα, σαν η άνοια να μην χτύπησε ποτέ την «πόρτα» τους.

Στο χωριό –που από πολλούς έχει παρομοιαστεί με αυτό στη ταινία «The  Truman Show»- δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, ούτε λεωφορεία. Οι συναλλαγές δεν γίνονται με χρήματα, προκειμένου οι ασθενείς-κάτοικοι να μην απασχολούν το μυαλό τους με περίπλοκες μαθηματικές πράξεις που πιθανώς να τους έκαναν να νιώσουν άβολα.

Ιθύνων νους πίσω από το εγχείρημα είναι η γιατρός Ιβόν φαν Αμερόνγκεν, η μητέρα της οποίας πέθανε από Αλτσχάιμερ. Η Ιβόν αποφάσισε να κάνει κάτι προκειμένου να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των πασχόντων από άνοια που απλώς «έλιωναν» μέσα σε έναν συμβατικό οίκο ευγηρίας. Κι όντως, το πείραμα φαίνεται να πετυχαίνει, με πολλές άλλες χώρες να προσανατολίζονται κι αυτές στη δημιουργία αντίστοιχων «χωριών».

Το Ντε Χόγκεβεκ, που κόστισε 19,3 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση σχεδόν αποκλειστικά από το ολλανδικό κράτος (17.8 εκατ. ευρώ) και μια χορηγία της τάξεως των 1.5 εκατ. ευρώ από τοπικές οργανώσεις, σχεδιάστηκε από την ολλανδική αρχιτεκτονική εταιρεία Molenaar & Bol & VanDillen και άνοιξε επισήμως τις πύλες του τον Δεκέμβριο του 2009.

Το κόστος για κάθε κάτοικο είναι περίπου 5.000 ευρώ το μήνα, ωστόσο τα ασφαλιστικά ταμεία της Ολλανδίας καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος του μηνιαίου ενοικίου για τους ασφαλισμένους του.



Πηγή: http://www.typos.com.cy/



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου