ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ: ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ ΜΙΑΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ

Του Βαγγέλη Αυγουλά

Είναι πραγματικά όμορφο το συναίσθημα του να αισθάνεσαι – και να είσαι και επίσημα- δικαιωμένος  βλέποντας τις σκέψεις και προσπάθειές σου  που προς στιγμήν είχες θεωρήσει χαμένες και αγνοημένες να φτάνουν στο σημείο να χαρακτηρίζονται ορθές και επιβεβλημένες από αυτούς  που είναι γνώστες της πραγματικότητας και ζουν το πρόβλημα καθημερινά. Και ταυτόχρονα αυτή η «δικαίωση», αφήνει μια πολύ πικρή γεύση, για προβλήματα που δε θα έπρεπε να υπάρχουν σε μια ευρωπαϊκή χώρα το 2017…

Και μιλώ για τις προσπάθειές μου να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο επιχορήγησης των Ειδικών Σχολείων της χώρας. Το συναίσθημα της δικαίωσης και η προσωπική απόφαση για τη συνέχιση του αγώνα - όχι τόσο για μένα αλλά κυρίως για τα παιδιά των Ειδικών Σχολείων-με πλημμύρισαν διαβάζοντας την επιστολή προς τους αρμόδιους, της  Διευθύντριας του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Ιλίου κ. Ειρήνης Βερώνη  με αφορμή  την νέα πρότασή μου στο οικείο σχολικό συμβούλιο, για αναθεώρηση του υφιστάμενου πλαισίου κατανομής πιστώσεων στη Σχολική Μονάδα Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Δήμου Ιλίου.

Στην επιστολή της, η Διευθύντρια,  μιλά για «ανισότητα που διαπιστώνεται στην κατανομή των προβλεπόμενων πιστώσεων ανάμεσα στις σχολικές μονάδες γενικής αγωγής και στην υφιστάμενη της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης ( Ε.Α.Ε)- Ειδικό Δημοτικό Σχολείο - που λειτουργεί στη δικαιοδοσία και τα διοικητικά όρια του Δήμου Ιλίου». Η κυρία Βερώνη ξέρει πολύ καλά τι πρότεινα και ξέρει πολύ καλύτερα τι λέει και τι γράφει. Γι αυτό και η επιστολή της με γέμισε χαρά και ικανοποίηση παρά τις αρχικές μου απογοητεύσεις όταν πριν από  λίγους μήνες, είχα δει τις αρχικά εγκριθείσες προτάσεις μου να … εξαφανίζονται και να μην εφαρμόζονται, καίτοι είχαν συμπεριληφθεί σε δημόσια προδιαβούλευση νομοσχεδίου, το Καλοκαίρι του 2016. Τα είχα αναδείξει το θέμα και ως Αντιδήμαρχος στο Ίλιον, μακάρι λοιπόν τη στάση του Δημοτικού μας Συμβουλίου να την αντιγράψουν και άλλοι δήμοι και η πίεση να μεγαλώσει και το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο εν τέλει να αλλάξει.

Τι διαπιστώνει εγγράφως – μεταξύ άλλων- η Διευθύντρια του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Ιλίου:

«Το υφιστάμενο πλαίσιο κατανομής των τακτικών εγκεκριμένων χρηματοδοτήσεων που γίνεται με απόφαση της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας  Εκπαίδευσης Δήμου Ιλίου και με βάση το οποίο διενεργούνται οι πιστώσεις των λογαριασμών των Συμβουλίων Σχολικής Κοινότητας για την κάλυψη των αναγκών των αντίστοιχων σχολικών μονάδων, θεωρούμε ότι αδικεί κατάφωρα τη σχολική μονάδα Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης  καθώς δεν λαμβάνει υπόψη τις ειδικότερες και αυξημένες ανάγκες της αναφερόμενης σχολικής μονάδας με αποτέλεσμα να υποχρηματοδοτείται σε σχέση με τις πιστώσεις που αναλογούν και αφορούν στη λειτουργία των σχολείων της γενικής αγωγής». 

Και το πιο κρίσιμο σημείο της επιστολής: «θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθεί ότι μολονότι οι πάγιες τρέχουσες δαπάνες που αφορούν σε θέρμανση, ύδρευση, ηλεκτροδότηση, τηλεφωνία, είναι, κατά γενική εκτίμηση, αδιαφοροποίητες και κοινές για όλα τα σχολεία, οι σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής  επιφορτίζονται με επιπλέον δαπάνες παραγωγής και χρήσης κυρίως έντυπου αλλά και ηλεκτρονικού παιδαγωγικού- εκπαιδευτικού υλικού που είναι ανάγκη να ανταποκρίνεται στις εξατομικευμένες εκπαιδευτικές ανάγκες κάθε μαθητή/τριας, μιας και η  χρήση των σχολικών εγχειριδίων που αφορά στη γενική αγωγή είναι σημαντικά περιορισμένη.

Η καθημερινή διδακτική πράξη επιβάλλει τη χρήση από τους μαθητές μας κατάλληλου εξατομικευμένου εκπαιδευτικού υλικού που είτε αυτό, συχνότερα, παράγεται από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς της σχολικής μας μονάδας είτε αναζητείται προς αγορά από εξειδικευμένα εκπαιδευτικά κέντρα».

Και η ουσιώδης κατάληξη : «Με βάση όσα περιγράφηκαν παραπάνω και με τη βοήθεια του ενδεικτικού παραδείγματος που αναδεικνύει με σαφήνεια και επάρκεια την αδήριτη ανάγκη αλλαγής των κριτηρίων, εισηγούμαστε την αναθεώρηση του υφιστάμενου πλαισίου κατανομής πιστώσεων στη μοναδική Σχολική  Μονάδα  Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Δήμου Ιλίου ώστε η χρηματοδότησή της να γίνεται εφεξής με όρους ισοτιμίας και με βασικό κριτήριο τις ειδικότερες και αυξημένες ανάγκες της σχολικής μας μονάδας για την ορθολογικότερη αντιμετώπιση των λειτουργικών τους αναγκών».     

Έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας για την επίτευξη του αυτονόητου, αλλά ο δρόμος είναι ο σωστός.

ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΡΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ NASA!

Κατασκήνωση διαστημικής εκπαίδευσης της NASA για μαθητές με πρόβλημα όρασης

SPACE CAMP FOR INTERESTED VISUALLY IMPAIRED STUDENTS (SCIVIS)

«Επειδή δεν μπορώ να δω τα αστέρια, δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να τα φτάσω»

Αυτό ήταν το φετινό μήνυμα του προγράμματος της διαστημικής κατασκήνωσης-space Camp- για μαθητές με πρόβλημα όρασης, που πραγματοποιήθηκε στο Huntsvilleτης Alabama στην Αμερική, απο τις 22 έως τις 29 Σεπτεμβρίου 2017.

Συνολικά 174 μαθητές ηλικίας από 9 έως και 18 ετών, απο 20 διαφορετικές  χώρες του κόσμου, και διαφορετικές πολιτείες της Αμερικής, συγκεντρώθηκαν στις εγκαταστάσεις του U. S. SpaceandRocketcenterστο Huntsville, για μια εβδομάδα και συμμετείχαν στην εκπαίδευση που παρέχετε από εξειδικευμένο προσωπικό τα τελευταία 35 χρόνια !

Την Ελλάδα εκπροσώπησαν με υποτροφία από το Ευγενιδειο ίδρυμα , οι Ιωάννης Πολονυφης και Θανάσης Νασοπουλος !

Είχα την τιμή και χαρά να μοιραστώ μαζί τους αυτήν την μοναδική εμπειρία , αφού επιλέχθηκα από το ίδρυμα ως συνοδός τους , για να πραγματοποιηθεί με την μέγιστη ασφάλεια το ταξίδι αυτό.

Καθ’ όλη την διάρκεια της εκπαίδευσης των δυο μαθητών , στις εγκαταστάσεις της ΝΑSA στην κατασκήνωση , έγινα η σκιά τους και κατέγραψα βήμα προς βήμα την εμπειρία αυτή.

Οι φωτογραφίες , τα βίντεο και το υλικό που καταθέτω μαζί με την επιστολή αυτή θα συμπληρώσουν με τον καλύτερο τρόπο  την εικόνα της εκπαίδευσης των μαθητών Οι δυο μαθητές συμμετείχαν σε μια πληθώρα διαστημικών  δραστηριοτήτων προσομοίωσης, όπως η καρέκλα περιστροφικής  κίνησης που θυμίζει την έλλειψη βαρύτητας , φόρεσαν την στολή του αστροναύτη και εκτέλεσαν αποστολή έξω από το διαστημόπλοιο , εκπαιδεύτηκαν στην επίλυση τεχνικών δυσκολιών σε σταθμό εδάφους, λειτουργώντας ομαδικά με τα αλλά 13 μέλη της ομάδας τους με το όνομα Luna !!

Υπήρχαν συνολικά οι εξής 12ομάδες εκπαιδευομένων: Aries , Elysium, Marineris , Phobos, Isidis, Alba , Vigilantes, Argonauts, Axle, Andromeda, Global Hawk

Ο κάθε μαθητής είχε την δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές σχολές  εκπαίδευσης , ανάλογα την ηλικία του , αλλά και  τις δεξιότητες που ήθελε να αποκτήσει.

Η πρώτη σχολή  είναι το SPACE CAMP και χωρίζεται στα εξής τμήματα

1)Space Camp (9-11 ετών ) ,

2)space Academy(12-14 ετών )και

3)Advanced Space Academy (15-18 ετών )

Η δεύτερη σχολή είναι το Aviation Challenge Camp και χωρίζεται στις υποκατηγορίες

1)Mach I (9-11)

2) Mach II (12-14)

3) Mach III (15-18

)

Η τριτη σχολή  είναι το Robotics ( -air*land*sea με υποκατηγορίες

1)Robitics camp(9-11 ετών )

2) Robitics Academy(12-14 ετών )

Όλοι οι μαθητές βίωσαν από πρώτο χέρι την μοναδική εμπειρία της προσομοίωσης.  ενός ταξιδιού στο διάστημα . Οι συμμετέχοντες εκπαιδεύτηκαν μέσα από οργανωμένες ομαδικές δράσεις , μηχανικές γνώσεις και πρακτική  εκπαίδευση σε προσαρμοσμένα και προσβάσιμα  μηχανήματα , να σχεδιάζουν και να υλοποιούν μια διαστημική αποστολή.

Στο προχωρημένο πρόγραμμα υπάρχουν δοκιμασίες μέσα σε πισίνα , μηχανική σκαφών , πιλοταρισμα αεροπλάνων , ώστε να ολοκληρωθεί η εμπειρία αυτή .

Το πρόγραμμα ειδικά για τους μαθητές με πρόβλημα όρασης πραγματοποιείτε κάθε χρονιά τέλος Σεπτεμβρίου και το επόμενο ανακοινώθηκε για τις 29-9-18 έως 4-10-18.

Τελειώνοντας αυτό που θα ήθελα να καταθέσω ως προσωπική μου σημείωση ζώντας δίπλα σε όλους αυτούς τους μαθητές, πως  η έλλειψη όρασης όχι μόνο δεν τους περιόρισε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες , αλλά αποτέλεσε την αφορμή και την αιτία να ζήσουν από κοντά μια εμπειρία που σε οδηγεί απευθείας στα αστέρια !

Με εκτίμηση

Κατερίνα Πουλεα

Εκπαιδευτικός