ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ Η' ΜΕ ΤΟΥΣ "ΕΡΓΑΤΕΣ";

Του Βαγγέλη Αυγουλά

Θα ξέρετε  ασφαλώς την  επισήμανση που  έκανε ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, σχολιάζοντας στον Σκάι την έξοδο της χώρας στις αγορές. Μια πολύ «χοντρή» δήλωση που προοιωνίζεται σκληρή, πολύ σκληρή αντιπολιτευτική στάση και τακτική του πολιτικού χώρου που εκπροσωπεί και εκφράζει ο κ. Βενιζέλος : «Η Ελλάδα επανέρχεται στην αγορά ομολόγων με όρους χειρότερους από το 2014 και η κυβέρνηση ομολογεί ότι θέλει να επανέλθει στο 2014. Ο κ. Τσίπρας γλείφει εκεί που έφτυνε». Ομολογώ ότι πολύ θα ήθελα να σχολιάσω την επισήμανση αυτή αλλά δεν θα το κάνω γιατί καλοί μου φίλοι, πολύ πιο έμπειροι εμού, επιμένουν ότι  είναι πολύ νωρίς να «ανακατευτώ» με πολιτικές τακτικές που αρκετές φορές προβάλλονται για λόγους που δεν είναι γνωστοί και έχουν σχέση με τα εσωτερικά των κομματικών σχηματισμών που αντιμάχονται στην πολιτική κονίστρα.

Το ίδιο και με την ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας ότι ««Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θεσμοθετεί την ανομία και παραδίδει το Κράτος και τώρα το Κοινοβούλιο, βορά στους κάθε είδους μπαχαλάκηδες, που η ίδια εξέθρεψε στην… κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος. Τώρα, διεκδικούν όσα τους έταξαν, στην… πάνω πλευρά της πλατείας, εισβάλλοντας στο Κοινοβούλιο. Η Κυβέρνηση κάνει τα στραβά μάτια σε όλα αυτά τα φαινόμενα, γιατί πολύ απλά προστατεύει τα δικά της παιδιά. Ως πότε;»

Φυσικά ανάλογη είναι η στάση των άλλων κομμάτων αλλά και οι έντονες και οξύτατες απαντήσεις της κυβέρνησης. Το μόνο πράγμα στο οποίο ουδείς μπορεί να διαφωνήσει είναι ότι μπροστά μας εξελίσσεται πλέον μια σκληρή μάχη που ήδη βγήκε από τα χαρακώματα και διεξάγεται  σε ένα πραγματικό πολεμικό σκηνικό. Την ίδια ώρα τα ανοιχτά – κοινωνικά και πολιτικά-  μέτωπα είναι πάρα πολλά. Και κυρίως, ανοιχτά. Ο λαός αντιμετωπίζει άλυτα προβλήματα. Και γι’αυτά Αποφασιστικές λύσεις  δεν φαίνονται στον ορίζοντα. 

Και οι νεότερες γενιές αναρωτιούνται: «Με τόσα πολλά ανοιχτά, κρίσιμα, καίρια θέματα, με σοβαρές αποφάσεις που αμφισβητούνται, με το μεταναστευτικό πρόβλημα άλυτο, με τους σεισμούς να ερημώνουν τα νησιά, με τους Τούρκους να «περιπολούν»  στο Αιγαίο, να κάνουν συνεχείς παραβάσεις και παραβιάσεις, να απειλούν και να περιζώνουν το «οικόπεδο»  της Κύπρου όπου γίνονται οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις, με το εισόδημα του μέσου πολίτη να μην επαρκεί για τη διαβίωσή του, με τους άνεργους, τους άστεγους και τούς υπερχρεωμένους  να περιφέρουν τη δυστυχία τους μέσα από διαδηλώσεις και πορείες στους δρόμους, ποιοι είναι αυτοί που μπορούν να εγγυηθούν το άμεσο μέλλον;».

Κι αν ακόμα γίνονταν σήμερα εκλογές, με τα κόμματα να φιλονικούν και να αλληλοκατηγορούνται, με τα επιχειρήματα να είναι ισχυρά ένθεν κακείθεν, τι θα ψηφίσουν οι νέοι; Τι θα ψηφίσουν οι άνεργοι; Τι θα ψηφίσουν οι άστεγοι και οι καταδιωκόμενοι; Τι θα ψηφίσουν αυτοί που στις 15 κάθε μήνα έχουν στην τσέπη τους 50-60 ευρώ για τον υπόλοιπο μήνα; Αν τα έχουν και αυτά…  Θα βασίσουν ελπίδες στην κυβερνητική παράταξη; Στην αξιωματική αντιπολίτευση; Σε άλλα κόμματα; Ή μήπως ΔΕΝ θα ψηφίσουν καθόλου; Τι θέλουν; Τι θα προτιμούσαν; Τι θα ζητούσαν με πάσα ειλικρίνεια; Προς τα που θα μπορούσαν να «ρίξουν» το βάρος τους και τον καθόλου ευκαταφρόνητο αριθμό τους που θα μπορούσε να γείρει την πλάστιγγα προς κάποια πλευρά;

Αναρωτιέμαι κι εγώ,  μιας και ανήκω πρώτα απ΄ όλα στο ισχυρό Αναπηρικό Κίνημα αλλά και σ΄ όλους αυτούς τους μη προνομιούχους που ο Θεός τους ευνόησε να σπουδάσουν και να έχουν μια εργασία, όνειρα, αρκετούς φίλους και κέφι για δουλειά και προσφορά : Μ ε ενδιαφέρει να είμαι με τους νικητές;  Με τους κερδισμένους; Ή μ αυτούς που δέχονται να  υποτάξουν το  «εγώ» τους στο «εμείς», να γίνουν  «εργάτες» της αυριανής Ελλάδας , να ανασκουμπωθούν και ν αρχίσουν τη δουλειά από αύριο κιόλας χωρίς να αποκλείσουν ΚΑΝΕΝΑΝ απ΄ όσους να κάνουν τις ίδιες παραχωρήσεις;

Και επιλέγω το δεύτερο, όσο και αν κοστίσει…

ΑΚΡΑΙΟΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ε.Σ.Α.μεΑ.:  Ακραίος ρατσιστικός λόγος από τον Σύνδεσμο Ιδιωτικών Σχολείων

Απαράδεκτη αντικοινωνική συμπεριφορά περί της εκπαίδευσης των μαθητών με αναπηρία

Με οργή και αγανάκτηση διαβάσαμε το υπόμνημα του Συνδέσμου Ιδιωτικών Σχολείων αναφορικά με τις διατάξεις του νέου εκπαιδευτικού πολυνομοσχεδίου, στο οποίο ο Σύνδεσμος αντιδρά στη ρύθμιση που εισάγει το νομοσχέδιο για την «εγγραφή μαθητών με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα ιδιωτικά σχολεία με τους ίδιους όρους, προϋποθέσεις και προσαρμογές που ισχύουν για τα δημόσια σχολεία».

Πρόκειται για απαράδεκτο, αντικοινωνικό και ρατσιστικό λόγο που προάγει τη διάκριση και αρθρώνεται στην Ελλάδα χώρα μέλος της ΕΕ, στην Ελλάδα που έχει κυρώσει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και το Προαιρετικό της Πρωτόκολλο, με πλούσιο νομικό πολιτισμό κατά των διακρίσεων.

Είναι αδιανόητο να βγαίνουν ιδιώτες που ασκούν επιχειρηματικό έργο επί δημόσιο αγαθό και να ζητούν άνιση μεταχείριση: «Τέλος, σε όλη αυτήν την σοβιετικού τύπου νομοθέτηση δεν μπορούσε να λείψει και η απαραίτητη επίδειξη ανθρωπισμού. Στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου 71 προβλέπεται ότι “στα ιδιωτικά σχολεία δύνανται να εγγράφονται και να φοιτούν μαθητές με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, με τους ίδιους όρους, προϋποθέσεις και προσαρμογές που ισχύουν για τα δημόσια σχολεία[…]” και ότι “απαγορεύεται η άρνηση εγγραφής μαθητών εξ αιτίας της αναπηρίας ή των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών τους».

«Ανθρωπισμός» η ισότιμη ένταξη όλων των μαθητών στην εκπαίδευση; Μήπως στο τέλος -  τέλος και «φιλανθρωπικό έργο»;

Η δήλωση αυτή καταδεικνύει μόνο τα τεράστια ελλείματα που έχει ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Σχολείων στον τομέα σεβασμού των ανθρωπίνων και συνταγματικών δικαιωμάτων. Η Ε.Σ.Α.μεΑ. ζητά εδώ και πολλά χρόνια να μην αδειοδοτούνται εξαρχής τα ιδιωτικά σχολεία που δεν τηρούν τους κανόνες προσβασιμότητας. Δεν πρόκειται για θέμα «ανθρωπισμού»: η ισότιμη ένταξη των μαθητών με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που οι οικογένειές τους επιθυμούν να τα εγγράψουν σε ιδιωτικά σχολεία είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, είναι ζήτημα άσκησης οικογενειακής και προσωπικής επιλογής.

Και πράγματι, υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία που εγγράφουν μαθητές με αναπηρία και τηρούν τις εύλογες προσαρμογές.

Το λιγότερο που μπορεί να πράξει ο ΣΙΣ είναι να αποσύρει το υπόμνημά του και να απολογηθεί δημόσια για την απαράδεκτη συμπεριφορά του. Οφείλει ο Σύνδεσμος των Ιδιωτικών Σχολείων να συνεργαστεί με όλους τους παράγοντες της εκπαιδευτικής κοινότητας, το υπουργείο Παιδείας, την ΕΣΑμεΑ, τους εκπαιδευτικούς, ώστε να διαμορφωθεί ένα σωστό πλαίσιο συνθηκών στα ιδιωτικά σχολεία, που θα προάγει την πλήρη ένταξη όλων των μαθητών.