ATHENS PRIDE 2016: ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΚΦΡΑΣΤΗΚΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ

Με το μότο «Εκφράσου Ελεύθερα», πραγματοποιήθηκε το 11ο Φεστιβάλ Περηφάνιας «Athens Pride» στην Πλατεία Κλαύθμωνος, το Σάββατο 11 Ιουνίου 2016.

Το Athens Pride είναι μια εξ’ ολοκλήρου εθελοντική, μη- κερδοσκοπική εταιρεία, που λειτουργεί στο πλαίσιο του Ελληνικού Αστικού Κώδικα από το 2006. Πρωταρχικός της στόχος αποτελεί η οργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας – Athens Pride και της Παρέλασης Υπερηφάνειας. Επιπρόσθετα, το Athens Pride πραγματοποιεί πολιτιστικές, κοινωνικές και πολιτικές εκδηλώσεις κατά την διάρκεια της χρονιάς, είτε μόνο του, είτε σε συνεργασία με άλλες οργανώσεις.

Ο σκοπός του Athens Pride είναι να μεγιστοποιήσει την ορατότητα των LGBT (ΛΟΑΤ) ατόμων στην ελληνική κοινωνία, και με αυτό τον τρόπο παράλληλα να προωθήσει και εξελίξει τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις τους. Το Athens Pride, δια μέσου του Προγράμματος Εθελοντισμού του, συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση και την συμπαράσταση των ΛΟΑΤ ατόμων, κάθε ηλικίας.

Διαβάζουμε στη «huffingtonpost», στο άρθρο της Νάγιας Κωστιάνη:

 «Το 2005 ο Δήμος της Αθήνας φιλοξένησε το πρώτο Athens Pride. Μέχρι τότε και από τα μέσα της δεκαετίας του '80 περίπου, τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας (Λεσβιακά, Ομοφυλόφιλα, Αμφισεξουαλικά, Τρανς, Κουΐρ, Ίντερσεξ άτομα) διοργάνωναν διάφορες εκδηλώσεις υπερηφάνειας σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, όπως ο λόφος του Στρέφη και το Πεδίον του Άρεως, όπου μερικές δεκάδες ατόμων παρευρίσκονταν με αυτοσχέδια πανό και φώναζαν συνθήματα, περισσότερο για να το διασκεδάσουν οι ίδιοι παρά γιατί πίστευαν πως θα συντελούσαν με αυτό τον τρόπο στην ριζική αλλαγή των απαρχαιωμένων ηθών της ελληνικής κοινωνίας.
Εκείνη η πρώτη Παρέλαση Υπερηφάνειας του 2005 είχε συγκεντρώσει γύρω στα 500 άτομα, ενώ μόνο 50 εξ αυτών είχαν βρει το θάρρος να παρελάσουν περήφανα μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. 

Δέκα χρόνια αργότερα, στο Athens Pride του 2015, οι δρόμοι της Αθήνας ήταν πιο χρωματιστοί, πιο γιορτινοί, πιο όμορφοι από ποτέ, καθώς περισσότερα από 30.000 άτομα με πολύχρωμα ρούχα, neon περούκες, πούλιες, χρυσόσκονη, glitter, σφυρίχτρες, μπαλόνια, άρματα και με την σημαία-ουράνιο τόξο, σήμα κατατεθέν της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας παγκοσμίως, να ανεμίζει σε κάθε γωνιά, παρέλαυναν κατά μήκος της πόλης, χορεύοντας, τραγουδώντας και γελώντας δυνατά, χωρίς τον παραμικρό φόβο στο πρόσωπό τους. Μαζί τους, είτε ντυμένοι σε παρόμοιο στυλ είτε πιο «ταπεινά», με χρώματα στα πρόσωπά τους και σφυρίχτρες γύρω από το λαιμό τους, χόρευαν straight άντρες και γυναίκες, οικογένειες με μικρά παιδιά, έφηβοι, μέχρι και ηλικιωμένοι άνθρωποι που χοροπηδούσαν πιο ψηλά από κάθε 15χρονο, οι οποίοι βρίσκονταν εκεί για να τιμήσουν τη γενναιότητα των ανθρώπων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και να τους βοηθήσουν να διεκδικήσουν το σημαντικότερο δικαίωμα όλων: το δικαίωμα στη ζωή". …

Και το άρθρο συνεχίζει: «…Ο κόσμος άλλαξε ριζικά μέσα στα δέκα χρόνια που μεσολάβησαν από το πρώτο μέχρι το περσινό Athens Pride, ο κόσμος συνεχίζει να αλλάζει κάθε μέρα με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Νέοι όροι εμφανίζονται συνεχώς, πλέον το ΛΟΑΤΚΙ δεν είναι αρκετό για να καλύψει την πολύπτυχη σεξουαλική ταυτότητα των ανθρώπων, για την ακρίβεια όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που δεν θέλουν καν μια ταμπέλα πάνω από το κεφάλι τους, όσο καλή πρόθεση κι αν έχει. Πότε όμως είχε (εντελώς) καλή πρόθεση μια ταμπέλα, για να είμαστε ειλικρινείς; Γιατί έχουμε αυτή την ακαταμάχητη ανάγκη να χωρίζουμε τους ανθρώπους σε κατηγορίες και είδη, λες και είναι μουστάρδες; Πέρα από το βασικό και άκρως πρακτικό διαχωρισμό «αξίζει να ασχολείσαι με αυτούς - δεν αξίζει να ασχολείσαι με εκείνους», σε τι ακριβώς χρησιμεύουν όλες οι υπόλοιπες ταμπέλες; 

Ο κόσμος, λοιπόν, αλλάζει συνεχώς και αλλάζει προς το καλύτερο. Γυναίκες και άντρες με μεγάλη επιρροή στους νέους ανθρώπους -είτε μιλάμε για pop stars όπως η Miley Cyrus, είτε για αναγνωρισμένους ηθοποιούς όπως η Kristen Stewart, είτε για topmodels όπως η Cara Delevingne, είτε για περίπου δυο ντουζίνες διάσημους αθλητές- αποφάσισαν μέσα στην τελευταία πενταετία να «βγουν από την ντουλάπα» και να μιλήσουν ανοιχτά για το δικαίωμα όλων μας στην αγάπη, όποια μορφή κι αν έχει αυτή για τον καθένα. Ένας από τους σπουδαιότερους αθλητές στην ιστορία της Αμερικής και «πάτερ φαμίλιας» της διασημότερης οικογένειας της χώρας, των Kardashian, έκανε αλλαγή φύλου και φωτογραφήθηκε για το εξώφυλλο του Vanity Fair ως άλλη femme fatale της χρυσής εποχής του Hollywood. Μέχρι και τα παιδιά που νιώθουν «διαφορετικά» από τα υπόλοιπα, έχουν πλέον περισσότερη και αμεσότερη βοήθεια ώστε να ανακαλύψουν και να αποδεχτούν τη σεξουαλικότητά τους -και, άρα, τον εαυτό τους- είτε αυτή έρχεται από ειδικές ομάδες που έχουν συγκροτηθεί για αυτόν τον λόγο, είτε από τα κοινωνικά δίκτυα, είτε από τα ίδια τους τα είδωλα. Μη-straight χαρακτήρες αρχίζουν να κάνουν όλο και πιο συχνά την εμφάνισή τους σε δημοφιλείς σειρές, σε μεγάλες ταινίες ή ακόμα και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων.

Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας μέχρι να εξασφαλίσουμε μια για πάντα ίσα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους;Ναι, φυσικά. Θα είναι μια δύσκολη και πολλές φορές άνιση μάχη, παρά τα μεγάλα βήματα που έχουν γίνει μέχρι τώρα; Εννοείται. …» …

Παράλληλα, σε ένα άλλο δημοσίευμα, Η Θάλεια Κιούση, η οποία ήταν η συνεπικεφαλής του πιο πολύχρωμου σταθμού του Athens Pride, ήταν ο άνθρωπος που έφερνε χρώμα σε κάθε πλακάτ, σημαία, ταμπέλα και ότι μπορείς να φανταστείς, ενώ  Επίσης ασχολήθηκε και με την εκπαίδευση εθελοντών στη συνοδεία ατόμων σε αμαξιδιο ή τυφλών, για ένα πιο προσβάσιμο Pride, απαντούσε στον κ. Γιάννη Δημητρέλλο για το rise.gr:

"Τι σημαίνει για σένα η λέξη "Pride" και το Athens Pride ειδικότερα;

-«Η λέξη Pride, για μένα, είναι συνυφασμένη με το Athens Pride το οποίο γνώρισα το 2010 και λάτρεψα αγιάτρευτα. Και τα δύο σημαίνουν ελευθερία, το να είμαι αυτό το άτομο που είμαι και που θέλω να είμαι. Επίσης σημαίνουν τέλος στην καταπίεση, τέλος στην ανισότητα, τέλος στις ντουλάπες. Σημαίνουν ότι επιτέλους κάποιοι πρέπει να πάψουν να χρησιμοποιούν τον ρατσισμό τους και τον φόβο τους ως δική μου αδυναμία και να καταλάβουν. Να καταλάβουν πως είμαι εδώ, πάντα ήμουν και πάντα θα είμαι.»

 «Δεν ανήκω στη ΛΟΑΤΚΙ Κοινότητα, όμως ως άνθρωπος με αναπηρία, ξέροντας τι θα πει ρατσισμός, είμαι εδώ σήμερα για να στηρίξω το πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα του «Athens Pride»», δήλωσε το απόγευμα της εκδήλωσης ο 28χρονος δικηγόρος και ενεργός πολίτης Βαγγέλης Αυγουλάς.

Όπως μας ενημέρωσαν οι διοργανωτές: «…Γεννιόμαστε με μια σωματική ανατομία η οποία από το υπερηχογράφημα μας κατατάσσει επιστημονικά και κοινωνικά στις έμφυλες κατηγορίες όπως γυναίκα, άντρας, ιντερσέξ γυναίκα, ιντερσέξ άντρας. Η έκφραση του φύλου μας κι ο αυτοπροσδιορισμός μας είναι αποτέλεσμα εκπαίδευσης και μίμησης αυτοματισμένων συμπεριφορών, συνηθειών, και συναισθημάτων που προκύπτουν από αυτή την βίαιη διαδικασία η οποία από βρέφη μας προσανατολίζει στο κανονιστικό έμφυλο δίπολο: cis straight άντρας / cis straight γυναίκα. Τα τρανς άτομα δεν ταυτιζόμαστε με το φύλο με το οποίο βίαια προσπαθούν να μας ταυτίζουν από τη στιγμή της γέννησης μας. Η διαφωνία μας με αυτό μπορεί να περιλαμβάνει σωματαλλαγές, ορμόνες, χειρουργικές επεμβάσεις οι οποίες μας οδηγούν όλο και πιο κοντά στο επιθυμητό φύλο. Ωστόσο αυτή η διαφωνία μπορεί και να είναι απλά μια διαφορετική έκφραση φύλου, μη αναγνωρίσιμη με βάση τους κανόνες του έμφυλου δίπολου.

Σχετικό άρθρο: "ΕΧΩ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ, Ε ΚΑΙ";

"FACEBOOK" ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ...MADE IN GREECE

Κώστας Πλιάκος.

Έχει αναρωτηθεί ποτέ κανείς από όλους εμάς που χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο -και δεν είναι ανάπηρος- αν μπορούν να έχουν σε αυτό πρόσβαση και τα άτομα με αναπηρία; Τα ψηφιακά εργαλεία υπάρχουν, άσχετα αν ελάχιστες ιστοσελίδες τα παρέχουν. Το να υπάρχει πρόσβαση στην πληροφορία χωρίς διακρίσεις, καταλαβαίνουμε όλοι πόσο σημαντικό είναι και γι αυτό ολοένα και περισσότερες ιστοσελίδες χρησιμοποιούν εργαλεία για κωφούς, τυφλούς και ανθρώπους με προβλήματα κινητικότητας.

Παρεμπιπτόντως, για να δώσουμε και μια τάση, να πούμε εδώ ότι και στα προγράμματα χρηματοδότησης του τελευταίου ΕΣΠΑ για τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, επιδοτείται η δημιουργία ιστοσελίδας με την υποχρέωση του νέου επιχειρηματία να εντάξει σε αυτή, εργαλεία για άτομα με αναπηρία.

Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για τα κοινωνικά δίκτυα, μιας και αποτελούν πλέον κομμάτι της καθημερινότητάς μας, είτε τα χρησιμοποιούμε για απλή επικοινωνία, είτε για ενημέρωση. Η πρόσβαση όμως σε αυτά, από ανθρώπους που έχουν κάποια αναπηρία, δεν είναι εύκολη λόγω της έλλειψης των εργαλείων που προαναφέραμε.

Ο Πέτρος Καλούπης είναι ένας νέος σχετικά επιστήμονας, προγραμματιστής, που και ο ίδιος είναι ανάπηρος. Πριν περίπου έξι μήνες δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από έναν φίλο του με προβλήματα κινητικότητας και η κουβέντα πήγε στα κοινωνικά δίκτυα και στη δυσκολία πρόσβασης για μια μερίδα συμπολιτών μας.

Δείτε εδώ το disabled book: https://www.disabledbook.com/.

Αυτό ήταν και το έναυσμα για να ξεκινήσει τη δημιουργία το disabled book. Του πρώτου κοινωνικού δικτύου με πρόσβαση για άτομα με αναπηρία.

Συνάντησα τον Πέτρο σε ένα διαγωνισμό για καινοτόμες ιδέες ψηφιακής τεχνολογίας όπου το τελευταίο διάστημα συμμετέχει για να παρουσιάσει την πλατφόρμα του η οποία λειτουργεί, αναπτύσσεται συνεχώς και ήδη έχει αποκτήσει 100.000 εγγεγραμμένους χρήστες. Καθόλου άσχημα για κάτι τόσο καινούργιο και χωρίς ουσιαστική υποστήριξη.

"Το disabled book είναι μια ελληνική κοινωνικά υπεύθυνη ψηφιακή εφαρμογή, αυτό που λέμε social media, το οποίο βοηθάει τα άτομα με σωματικές αναπηρίες να τη λειτουργούν με κινήσεις του κεφαλιού τους, βοηθάει επίσης τους τυφλούς να δουλεύουν την πλατφόρμα αυτόνομα και βοηθάει επίσης και τους κωφούς δίνοντας τους κάποια εργαλεία τα οποία είναι στη νοηματική γλώσσα" θα μου πει ο Πέτρος.

Το disabled book δεν είναι φυσικά μόνο για ανάπηρους αλλά για τις οικογένειες τους, τους φίλους τους και για όσους ανθρώπους ενδιαφέρονται για θέματα που έχουν να κάνουν με την αναπηρία. Γι αυτό και ο τόσος μεγάλος αριθμός χρηστών σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Όπως λέει ο Πέτρος, στο μέλλον τα μεγάλα κοινωνικά δίκτυα όπως τα γνωρίζουμε σήμερα θα κατακερματιστούν σε μικρότερα θεματικά. Οπότε ο καθένας να δικτυώνεται ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του.

"Το disabled book είναι φτιαγμένο σε κορυφαία τεχνολογία Facebook χωρίς τα στοιχεία αυτά που το Facebook έχει κατοχυρώσει. Από την έρευνα που έχω κάνει πριν να το ξεκινήσω μέσα από μηχανές αναζήτησης και μέσα από βάσεις δεδομένων που έχω απευθυνθεί, οι μόνοι μου ανταγωνιστές αυτή τη στιγμή είναι τα υπάρχοντα social media και τα οποία δεν έχουν τα βοηθήματα που έχω εγώ τώρα", θα μου πει ο Πέτρος.

"Λειτουργεί πάρα πολύ εύκολα όπως το Facebook, μπαίνεις στη σελίδα, αποκτάς λογαριασμό, κάνεις ένα προφίλ, στη συνέχεια μπορείς και ανεβάζεις φωτογραφίες βίντεο που σε ενδιαφέρουν, μπορείς να μιλήσεις με μηνύματα με άλλους όπως ακριβώς κάνεις και στο Facebook. Η διαφορά είναι ότι δεν
μπορείς να ανοίξεις σελίδα Fanpage και να κάνεις like με τον τρόπο που κάνει το Facebook.

Έχει όμως την επιλογή του "μ΄ αρέσει – δεν μ΄ αρέσει." Είναι μεταφρασμένο σε 196 γλώσσες. Μπορείς να επιλέξεις ό,τι θέλεις εσύ. Τώρα δουλεύει κυρίως στα ελληνικά. Και προχωράω για να βάλω κι άλλες γλώσσες. Επίσης μπορείς να ανοίξεις τη δική σου ομάδα όπου μπορείς να καλέσεις κι άλλα μέλη, να έχετε αλληλεπίδραση και επίσης να μιλήσεις με θεσμούς, με οργανώσεις με δομές, με το Δήμο, ώστε να πεις το πρόβλημα σου ή με άλλους χρήστες αν έχεις κάποιο πρόβλημα και χρειάζεσαι βοήθεια και να έχεις μια ανταπόκριση εκείνη τη στιγμή από κάποιον που βλέπει το μήνυμά σου".

Ο Πέτρος ανοίγει την κάμερα του υπολογιστή του και αυτόματα ενεργοποιείται ένας σένσορας που αναγνωρίζει το πρόσωπό του και τις κινήσεις του κεφαλιού του. Με αυτό τον τρόπο κουνά το ποντίκι του υπολογιστή του, ενώ σε κάθε σύνδεσμο που σταματά ο κέρσορας, ο υπολογιστής κάνει φωνητική ανάγνωση.

"Έτσι με αυτόν τον τόπο μπορούν να περιηγηθούν στην σελίδα, τυφλοί αλλά και άνθρωποι με προβλήματα στα άκρα", θα μου πει.

Θα ήθελα να μπορέσουν όλοι οι δήμοι και το δημόσιο να το εντάξουν στους κόλπους τους για να μπορούν όλοι να έχουν πρόσβαση ελεύθερα στις πληροφορίες. Αυτός είναι ο στόχος μου, να χτυπήσω την προκατάληψη που υπάρχει και τα εμπόδια που υπάρχουν, ώστε να υπάρχει επικοινωνία χωρίς εμπόδια παντού."

- Δεν θα μπορούσε όμως το ίδιο το Facebook ή μια άλλη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης να εντάξει στις λειτουργίες της και όσα προσφέρει το disabled book; ρωτάω τον Πέτρο.

"Θα μπορούσε, αλλά δεν σκέφτεται έτσι. Δεν στοχεύει στους ανθρώπους με αναπηρίες, στοχεύει στο πλήθος, για να του δώσει την εμπειρία που εκείνο έχει φανταστεί. Αλλά οι άνθρωποι με αναπηρίες χρειάζονται ειδικά εργαλεία, χρειάζονται βοηθήματα για να κάνουν ενέργειες τις οποίες ένας άνθρωπος  χωρίς αναπηρία δεν τις είχε σκεφτεί. Τις θεωρεί αυτονόητες.

Πιστεύω ότι η αγορά είναι κοινή και το Facebook ήδη γνωρίζει τις κινήσεις μας, διότι είναι ένας κολοσσός και φαντάζομαι ότι θα του έχουν μιλήσει για το disabled book, ότι έχει τόσους πολλούς χρήστες."

Η ιδέα του Πέτρου έχει ήδη διακριθεί σε κάποιους διαγωνισμούς και στόχος του είναι να προσεγγίσει επενδυτές και χορηγούς για την ανάπτυξη της πλατφόρμας του.

"Με έχουν προσεγγίσει αρκετές εταιρίες και μια τράπεζα και περιμένω να δω  τί εξέλιξη θα έχουμε.

Αυτή την πλατφόρμα την έχω δουλέψει μόνος μου και πλέον χρειάζομαι βοήθεια από προγραμματιστές και ανθρώπους που γνωρίζουν από μάρκετινγκ για να μπορέσω να το περάσω στο επόμενο επίπεδο."

Πηγή: http://www.cnn.gr/