ΠΕΡΙΠΟΥ 8.000 ΕΥΡΩ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΕΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΩΣ ΤΩΡΑ ΤΟ "ΔΕΙΠΝΟ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ"

Γράφει ο συντονιστής της εκδήλωσης Βαγγέλης Αυγουλάς

Που να το φανταζόμουν όταν ζούσα την εμπειρία του Dinner In The Dark στο Παρίσι, το Καλοκαίρι του 2007, σε ένα εστιατόριο που λειτουργεί καθημερινά από τυφλούς εργαζόμενους προσφέροντας σε επαγγελματικό επίπεδο αυτή την πρωτότυπη και βιωματική εμπειρία, ότι λίγα χρόνια μετά, θα βρεθούμε μια ομάδα εθελοντών από όλη την Ελλάδα, να αγγίζουμε την 10η βραδιά ευαισθητοποίησης!

Πάνω από 7.500 ευρώ έχουμε κατορθώσει να προσφέρουμε, μέσα από τα 9 Δείπνα Στο Σκοτάδι που έχουμε διοργανώσει ανά την Ελλάδα, σε οικονομικά αδύναμους συνανθρώπους μας και σε φορείς παιδικής προστασίας και μέριμνας!

21 Οκτώβρη 2017 θα γιορτάζουμε το ότι το Δείπνο Στο Σκοτάδι λαμβάνει χώρα από μας για δέκατη φορά στην Ελλάδα, σε ευρωπαϊκά πρότυπα, με τη διοργάνωση συνεχώς να βελτιώνεται και με το Όραμα του «Με Άλλα Μάτια» αντί να ξεφτίζει με τα χρόνια όπως κάποιοι πίστεψαν, να πολλαπλασιάζει το πάθος μας για εθελοντική δράση και προσφορά ακόμα περισσότερο!

Η αρχή έγινε στις 31 Μαρτίου 2012 σε ένα γραφικό ταβερνάκι στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου.

50 άτομα έζησαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα αυτή την εμπειρία.

Και μετά, 4 φορές Ηράκλειο, δύο φορές στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Τρίπολη. Και σε λίγες ημέρες, στις 21 Οκτώβρη, ξανά στην  Αθήνα!

Στη συνδιοργάνωση μαζί μας, έχει πρωτοστατήσει η Νεολαία του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών, ενώ κατά τόπους έχουμε συνεργαστεί μεταξύ άλλων με την Περιφέρεια Κρήτης, τους δήμους Ηρακλείου, Θεσσαλονίκης και Περιστερίου, το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου, τον Σύνδεσμο Φίλων ΑΕΚ Ηρακλείου Κρήτης, το Παιδικό Ραδιόφωνο “Family 89,5fm», τον Σύλλογο Τριτέκνων Ηρακλείου Κρήτης, το Κέντρο Ημέρας «Αμάλθεια» στην Τρίπολη, τη Λέσχη Lions Θεσσαλονίκης «ΗΡΑΚΛΕΙΑ», πολλούς χορηγούς και χορηγούς επικοινωνίας και ακόμη περισσότερους εθελοντές!

Όσες και όσοι δείπνησαν με κλειστά μάτια, όσες και όσοι δουλέψαμε γι’ αυτές τις 9 διοργανώσεις και πάμε για την 10η, όλες και όλοι είμαστε χαρούμενοι και περήφανοι, γιατί μεταξύ άλλων:

- Το 2012 και 2013 στηρίξαμε οικονομικά αδύναμες οικογένειες με παιδιά, σε Ηράκλειο και Ρέθυμνο!

- Στηρίξαμε τον αξιοπρεπή και δυναμικό αγώνα κοινωνικής επανένταξης ψυχικά πασχόντων συνανθρώπων μας από όλη την Πελοπόννησο!

- Κάναμε δυνατό το ταξίδι ενός μικρού αγγέλου ενάμισι έτους στο εξωτερικό, ώστε να υποβληθεί σε ένα πολύ δύσκολο και εξειδικευμένο χειρουργείο, στην προσπάθεια του να κερδίσει τη μάχη με τη ζωή και με μια σπάνια ασθένεια.

- Συμβάλαμε οικονομικά στη λειτουργία Ξενώνα φιλοξενίας των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος στο Ηράκλειο!

- Με δεύτερο Δείπνο στην Αθήνα, στηρίξαμε τη λειτουργία των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος, καλύπτοντας το βασικό μισθό ενός κοινωνικού τους επιστήμονα για 1 μήνα!

- Καταφέραμε την αγορά τριών ηλεκτρονικών υπολογιστών και ενός πολυμηχανήματος, για τον εκσυγχρονισμό του Εργαστηρίου Πληροφορικής της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης, αφήνοντας έτσι μια σύγχρονη παρακαταθήκη στα παιδιά με προβλήματα όρασης όλης της Βόρειας Ελλάδας!

- Στηρίξαμε δράσεις ζωής υπέρ των παιδιών,  του Παγκρητίου Συλλόγου Γονέων και Φίλων Παιδιών με καρκίνο  «Ηλιαχτίδα» που εδρεύει και λειτουργεί στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, για τα παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες.

- Καλύψαμε όλο το κόστος των απαραίτητων ηλεκτρολογικών εργασιών, ώστε να μπορεί σήμερα να λειτουργεί το Κέντρο Αποκατάστασης του Συλλόγου ΑμεΑ «Δικαίωμα Στη Ζωή», στο Θραψανό της Κρήτης!

Τι κερδίσαμε;

- Περίπου 100 εθελοντές σε όλη την Ελλάδα, μας έχουν βοηθήσει μία ή και περισσότερες φορές, να κάνουμε πράξη το Δείπνο με κλειστά μάτια και ανοιχτές καρδιές!

- Συνεχώς προστίθενται στο πλευρό μας εθελοντές και έρχονται νέες προτάσεις, ώστε το Δείπνο Στο Σκοτάδι να διοργανωθεί και σε άλλες πόλεις και νησιά της Ελλάδας.

- Τρεις ανήλικοι εθελοντές που πλαισιώνουν πλέον τους γονείς τους και μας βοηθούν στις διοργανώσεις μας, στέλνουν ήδη το μήνυμα ότι το Δείπνο Στο Σκοτάδι θα μπορεί να διοργανώνεται για πολλά χρόνια ακόμη!

- Κάθε φορά που μας επιβάλλεται να πληρώσουμε ΦΠΑ και ένσημα εθελοντών σ’ αυτή τη μη κερδοσκοπική εκδήλωση, κάθε φορά που παλεύουμε με τη γραφειοκρατία, πεισμώνουμε ακόμα περισσότερο και πάντως, εξακολουθούμε να αγαπάμε την Ελλάδα μας με τα συν και τα πλην της!

- Σε όλους όσους μας εμπιστεύονται και ζουν ένα πλήρες δείπνο στο απόλυτο σκοτάδι κινητοποιώντας όλες τις άλλες αισθήσεις τους, Εδραιώνουμε την αντίληψη ότι και να σου τύχει «μια στραβή», η ζωή συνεχίζεται!

Και τώρα, στις 21 Οκτώβρη στην Αθήνα, πάμε να αγκαλιάσουμε Το Σωματείο Ναυτικών Γονέων Παιδιών με αναπηρίες «Η ΑΡΓΩ», που προσφέρει εκπαίδευση σε νέους και νέες με Νοητική αναπηρία, Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος και λοιπές αναπηρίες όπου συνυπάρχει η Νοητική αναπηρία.

Κύριος σκοπός του Φορέα είναι η περίθαλψη, η φροντίδα και η εκπαίδευση (επ' αόριστο) νέων με Νοητική Αναπηρία, που ανήκουν - κατά προτεραιότητα - σε οικογένειες Ελλήνων Ναυτικών, ωστόσο προβλέπεται ότι σε περίπτωση κενών θέσεων μπορούν να εισαχθούν και νέοι/ες παιδιά, ασφαλισμένων άλλων ταμείων.

(βλ. και www.argonauts.gr )

Περισσότερα για το 10 Δείπνο Στο Σκοτάδι στην Αθήνα σε επόμενη ανάρτηση μας.

Αν θέλεις το Δείπνο Στο Σκοτάδι να έρθει και στην πόλη σου, επικοινώνησε μαζί μας στο meallamatia@gmail.com.

ΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΟΣΟ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΓΑΛΑ

Του Βαγγέλη Αυγουλά.

Μέσα σε δύο μήνες, έχασα δυο κοντινούς μου, αγαπημένους ανθρώπους που μου είχαν σταθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ένα κρίσιμο διάστημα που τους χρειαζόμουν απόλυτα κοντά μου. Και χάνοντάς τους, μού δόθηκε η ευκαιρία, δόθηκε σ΄ όλη μου την οικογένεια, στη μνήμη τους να κάνουμε μερικές σκέψεις. Η σημαντικότερη: Εσύ που μου κάνεις την τιμή να με διαβάζεις τώρα, το έχεις διαπιστώσει άραγε ότι ένα τριαντάφυλλο στο νεκροταφείο έφτασε να κοστίζει όσο ένα μπουκάλι γάλα; Ένα μπουκάλι γάλα που στις μέρες μας, δυστυχώς λείπει από πολλά σπίτια όπου μεγαλώνουν παιδιά. Σε τέτοιες συνθήκες, κανείς δε μπορεί να μένει αμέτοχος. Απλά πράγματα: Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί, προσφέρει ό,τι μπορεί και με όποια αφορμή , δίνει το οσοδήποτε μικρό μπορεί να δώσει σε κάποιον που το έχει ανάγκη.

Στις 27 Ιουνίου κηδέψαμε έναν θείο μου 65 ετών που έχασε μέσα σε 3 μήνες τη μάχη που έδινε με τον καρκίνο. Στη μνήμη του, αποφασίσαμε ως οικογένεια  να μην καταθέσουμε  στεφάνια, αλλά να συγκεντρώσουμε τα χρήματα και να αγοράσουμε 90 λίτρα λάδι έξτρα παρθένο από τη Μυτιλήνη, το οποίο και να προσφέρουμε, σε 3λιτρες συσκευασίες, στα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος -για να διανεμηθεί σε άπορες οικογένειες του Πειραιά-.

Τα έξοδα κηδείας του – ότι έδωσε το ασφαλιστικό του ταμείο- , τα διαθέσαμε για την αγορά ενός κλιματιστικού μηχανήματος το οποίο τοποθετήθηκε στη Μονάδα Εμφραγμάτων του Θριασίου Νοσοκομείου, κατόπιν συνεννόησης μας με τη διοίκηση του νοσοκομείου αφού εκεί άφησε την τελευταία του πνοή ο θείος μου. Και  δημοσιεύσαμε, ως οικογένεια, ευχαριστήριο προς τους ιατρούς και νοσηλευτές του Θριασίου ( http://meallamatia.blogspot.com/2017/07/blog-post_12.html), από τους οποίους μείναμε πολύ ευχαριστημένοι και οι οποίοι διαπιστώσαμε ότι δουλεύουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες καθημερινά, εδώ και χρόνια...

Πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από τον χαμό του θείου, την 1η Σεπτέμβρη κηδέψαμε μια θεία μου που χάθηκε μέσα σε λίγες ώρες, ξαφνικά και χωρίς να έχει νοσηλευτεί ποτέ στη ζωή της, από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, λίγα λεπτά μετά την είσοδο της στην εφημερία του Αττικού Νοσοκομείου.

Κι όπως το αποφασίσαμε αμέσως, στην κηδεία της δε θέλαμε περιττά έξοδα, λουλούδια και στεφάνια. Έτσι, και πάλι , αυτά τα λίγα –έστω- χρήματα , τα διαθέσαμε αυτή τη φορά  στα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος. Γιατί από τη θεσμική εμπειρία μου στα κοινωνικά δρώμενα, ξέρω ότι τον Αύγουστο οι περισσότεροι δεν κάνουν δωρεές αλλά διακοπές, πολλές οικογένειες όμως εξακολουθούν και πεινάνε, 365 μέρες το χρόνο…

Μέσα σε δύο μήνες, βρέθηκα δύο φορές στο νεκροταφείο να αποχαιρετήσω δύο πολύ δικούς μου , αγαπημένους ανθρώπους, μένοντας με τη θλίψη αλλά και τα ερωτηματικά γύρω από τις βίαιες απώλειες των κοντινών μου ανθρώπων και  του ξαφνικού θανάτου αναπάντητα.

Το συμπέρασμα ήταν για μιαν ακόμη φορά το ίδιο και απόλυτα απλοϊκό. Έξω και μακριά από θεοκρατικές, θρησκευτικές, ηθικές και επιστημονικές θέσεις,  βρέθηκα αντιμέτωπος με μιαν αλήθεια, με μια πραγματικότητα :  η ζωή συνεχίζεται και για να το πιστέψεις, θέλει λιγότερο συμβολισμό και περισσότερη ουσία. Μόνο έτσι μπορείς να κρατάς ζωντανούς τους δικούς σου ανθρώπους. Όχι μόνο με τη σκέψη. Αλλά και με μια μικρή χειρονομία. Γιατί αυτά μένουν βαθιά χαραγμένα μέσα στην ψυχή σου.