meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΝΕΑΡΟΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ: ΠΡΟΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

Γράφει η Γωγώ Καραγιάννη, 
Ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια

Η σύγχρονη έρευνα γύρω από την ποιότητα ζωής των ατόμων με αναπηρία θεωρεί την εργασία ως μία σημαντική παράμετρο της ποιότητας ζωής τους, καθώς α) η εργασία παραμένει ένα πλέον σημαντικό πολιτισμικό γεγονός κατά τη διάρκεια μίας ημέρας και β) σύμφωνα με τα ίδια τα άτομα με αναπηρία δεν είναι ο χώρος στον οποίο απλώς θα βρεθούν που τους εμπνέει, αλλά η πραγματική εργασιακή απασχόληση, την οποία θεωρούν ως τον μεγαλύτερο σκοπό της ζωής τους.

Αν λοιπόν η σύγχρονη κοινωνία δέχεται την ανάγκη πλήρους κοινωνικής ένταξης του ατόμου με αναπηρία, σημαίνει ότι του επιτρέπει, ή έστω δεν τον παρεμποδίζει, να συμμετέχει στη ζωή της κοινότητας, δηλαδή του παρέχει, σε συνάρτηση με τις ειδικές του ανάγκες και τα αιτήματά του, την αναγκαία στήριξη ώστε να αναλάβει πλήρως έναν κοινωνικό ρόλο.

Είναι ωστόσο γεγονός ότι τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερα εμπόδια στην ένταξή τους στην αγορά εργασίας σε σχέση με τα άτομα που δεν παρουσιάζουν αναπηρία. Τα ποσοστά της ανεργίας, η εντατικοποίηση των σπουδών, η σύγχρονη απαίτηση για διά βίου μάθηση και επικαιροποίηση των επαγγελματικών δεξιοτήτων, οι κανονισμοί χορήγησης επιδομάτων είναι μόνο μερικά από τα εμπόδια που συναντούν τα Α.μ.Ε.Α. στην ένταξή τους στην αγορά εργασίας σε ένα μακροεπίπεδο.

Υπάρχει περιθώριο αντιστάθμισης των εμποδίων αυτών μέσω μίας εκπαίδευσης των Α.μ.Ε.Α. περισσότερο προσανατολισμένης σε προεπαγγελματικές δεξιότητες; Η διερεύνηση της πρότασης αυτής αποτελεί στόχο του παρόντος άρθρου. Αφού γίνει μία αναφορά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της θεσμικής εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία όπως αυτή παρέχεται στην Ελλάδα, θα συζητηθεί ο ρόλος των επίσημων φορέων εκπαίδευσης, αλλά και της οικογένειας, στην ανάπτυξη της προεπαγγελματικής ετοιμότητας στους νεαρούς ενήλικες με αναπηρία.

Αν κάνουμε μία μικρή ιστορική αναδρομή, θα δούμε ότι μόλις τα τελευταία 40 χρόνια άρχισαν στην Ελλάδα οι οργανωμένες συζητήσεις για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στον απόηχο των ευρωπαϊκών κινημάτων των αναπήρων του 1960 και 1970. Μέχρι το 1970 η αγωγή των παιδιών με αναπηρία ασκείται από την ιδιωτική πρωτοβουλία συνήθως υπό ιδρυματική μορφή. Ή έμφαση είναι στο  ελάττωμα και στην παρέκκλιση, κύρια κίνητρα είναι ο οίκτος και ο προστατευτικός περιορισμός. Το 1981 ψηφίζεται ο πρώτος νόμος που καθιστά υποχρεωτική την εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία και μιλά για την κοινωνική τους ένταξη και την επαγγελματική τους αποκατάσταση, ενώ 3 χρόνια αργότερα η ειδική αγωγή ενσωματώνεται στο νομικό πλαίσιο της γενικής εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση που προβλέπεται είναι εξατομικευμένη και παρέχεται στα ειδικά σχολεία. Στις αρχές του 1990 αρχίζει πια να γίνεται στην Ελλάδα λόγος για την ένταξη των ατόμων στην τυπική εκπαίδευση και εμφανίζονται οι πρώτες ειδικές τάξεις μέσα σε επιλεγμένα σχολεία.

Στις μέρες μας το όραμα για ένα σχολείο για όλους έχει σε μεγάλο βαθμό εξορθολογιστεί και γίνονται σοβαρές προσπάθειες ώστε να παρέχεται στα παιδιά με κάθε είδους αναπηρία αξιοπρεπής εκπαίδευση, συμβατή με τις δυνατότητές τους.

Ωστόσο η αυξημένη ορατότητα των παιδιών με αναπηρία δεν συνοδεύεται από την ανάλογη ορατότητα των νέων ενηλίκων με αναπηρία. Η αλήθεια είναι ότι γίνεται πολύς λόγος για την ένταξη παιδιών με αισθητηριακά ή κινητικά προβλήματα, διανοητική υστέρηση, αυτισμό στην εκπαίδευση και είναι γεγονός ότι ο αριθμός των διαγνωσμένων παιδιών αυξάνεται ραγδαία. Ο αριθμός αυτός ωστόσο δεν φαίνεται να εκπροσωπείται στη σύγχρονη έρευνα γύρω από την τεχνική εκπαίδευση, την επαγγελματική αποκατάσταση, τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση, την ανεργία, τη χρήση υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Με άλλα λόγια, φαίνεται να υπάρχει ένα έλλειμμα στην έρευνα σχετικά με την ποιότητα ζωής των νέων ενηλίκων με αναπηρίες.

Οι θεσμοί ενσωμάτωσης των Α.μ.Ε.Α. στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση φαίνεται να στοχεύουν περισσότερο στην ομαλοποίησή τους, έτσι ώστε να είναι σε θέση να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα του τυπικού σχολείου, το οποίο παρουσιάζει ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η σύγχρονη έρευνα της ειδικής παιδαγωγικής και της ψυχολογίας στρέφεται ολοένα και περισσότερο στην εξειδίκευση και στην τελειοποίηση μεθόδων διδασκαλίας για διαφορετικές μορφές μαθησιακών δυσκολιών, όπως προκύπτουν από την εκάστοτε διάγνωση. Αποτέλεσμα της έμφασης στην ακαδημαϊκή πλευρά της μάθησης είναι να τελειώνουν τα παιδιά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση με μεγάλο έλλειμμα σε δεξιότητες αυτόνομης διαβίωσης και κοινωνικές δεξιότητες, δύο από τους κυριότερους άξονες της προεπαγγελματικής ετοιμότητας.

Στο σημείο αυτό ας δούμε ποιες είναι οι δεξιότητες που εμπίπτουν στις πιο πάνω κατηγορίες: Μιλώντας για δεξιότητες αυτόνομης διαβίωσης, εννοούμε όλες εκείνες τις ενέργειες που επιτρέπουν σε ένα άτομο να αυτοεξυπηρετηθεί, όπως να μπορεί να τηρεί τους κανόνες υγεινής του σπιτιού και του σώματός του, να είναι σε θέση να διαχειριστεί χρήματα, ώστε να μπορεί να οργανώσει τα ψώνια του (τρόφιμα, ρουχισμό, υπόδηση), να διαθέτει τρόπους υπολογισμού του χρόνου για να μπορεί να διαχειριστεί τον χρόνο του, να μπορεί να απολαμβάνει δημιουργικές δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο του, να είνσι σε θέση να δώσει έναν ρυθμό στην καθημερινότητά του, να είναι σε θέση να αξιοποιεί δεξιότητες ανάγνωσης και γραφής για να αναζητήσει αναγκαίες πληροφορίες κτλ.

Στην κατηγορία των κοινωνικών δεξιοτήτων εμπίπτουν όλες εκείνες οι δεξιότητες που θα επέτρεπαν σε κάποιον να επιδιώξει και να διατηρήσει ικανοποιητικές σχέσεις με τον περίγυρο, όπως να διαχωρίζει το σημαντικό από το ασήμαντο, να μπορεί να ξεκινήσει και να διατηρήσει συζήτηση, να προσκαλεί κάποιον σε μία κοινή δραστηριότητα, να διαχωρίζει τα κοινωνικά πλαίσια και να γνωρίζει ποιες συμπεριφορές είναι οι ενδεδειγμένες για κάθε πλαίσιο, να είναι σε θέση να ζητήσει ή να παρέχει βοήθεια, να επιζητά την αλληλεπίδραση ως κάτι ευχάριστο και απολαυστικό, να είναι σε θέση να διαχειρίζεται το συναίσθημά του, να εκφράζει σκέψεις και ανάγκες, να έχει κατακτήσει ένα βασικό επίπεδο αυτογνωσίας ώστε να γνωρίζει τα δυνατά σημεία και τις δυσκολίες του κτλ.

Οι δεξιότητες που προαναφέρθηκαν ήδη αποτελούν μέρος του αναλυτικού προγράμματος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης παιδιών με αναπηρία, ωστόσο, όπως έχει ήδη αναφερθεί, φαίνεται να μην δίνεται σε αυτές η απαραίτητη έμφαση στη διδακτική πράξη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά να περνούν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (τυπικό σχολείο, τεχνικά επαγγελματικά εκπαιδευτήρια, εργαστήρια ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης), όπου αναμένεται βάσει αναλυτικού προγράμματος να ασκηθούν στην προεπαγγελματική ετοιμότητα χωρίς να έχουν ασκηθεί στα προαπαιτούμενα (βασικά προαπαιτούμενα αποτελούν οι προαναφερθείσες ομάδες δεξιοτήτων).

Λέγοντας «προεπαγγελματική ετοιμότητα», εννοούμε να είναι το άτομο σε θέση να κατανοήσει την αξία της εργασίας, να έχει πρόσβαση στην αγορά εργασίας, να αντιλαμβάνεται ότι στους εργασιακούς χώρους υπάρχουν κανόνες συμπεριφοράς, ασφαλείας και διάφορες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται, να διαθέτει στοιχειώδεις γνώσεις γύρω από τον τρόπο να μαθαίνει και να
μπορεί να διαμορφώνει ανάλογα με τις συνθήκες του εργασιακού του περιβάλλοντος, να διαθέτει βασικές τεχνικές γνώσεις εργαστηρίων (π.χ. κηπουρική, κατασκευαστικά εργαστήρια κτλ.), να διαθέτει βασικές γνώσεις χειρισμού εργαλείων, να διαθέτει στοιχειώδεις δεξιότητες γραφείου (διαχείριση και ταξινόμηση εγγράφων, χειρισμό φωτοτυπικού μηχανήματος κτλ.).

Οι βασικότερες όμως διαστάσεις της προεπαγγελματικής ετοιμότητας είναι να έχει το άτομο αναπτύξει σε ικανοποιητικό βαθμό τις δεξιότητες αυτόνομης διαβίωσης, να αντιλαμβάνεται το ίδιο και η οικογένειά του την αξία της αυτονομίας και να διαθέτει ένα υπόβαθρο σε κοινωνικές δεξιότητες.

Όπως γίνεται κατανοητό, η εκπαίδευση σε αυτού του είδους τις δεξιότητες δεν μπορεί να αποτελεί μόνο αντικείμενο δομημένης διδασκαλίας στους χώρους που παρέχεται εκπαίδευση. Δεξιότητες τέτοιου είδους απαιτούν βίωμα, διάρκεια και εμπιστοσύνη για να εμπεδωθούν, γι’ αυτό και ο πιο κατάλληλος χώρος για την ανάπτυξή τους θεωρείται η οικογένεια, το πεδίο των δεσμών και των πυκνών αλληλεπιδράσεων. Για τον λόγο αυτό τα περισσότερα εξατομικευμένα προγράμματα προεπαγγελματικών δεξιοτήτων συμπεριλαμβάνουν την οικογένεια του νεαρού ενήλικα ως σημαντικό συμβαλλόμενο, ενώ η συνεργασία μεταξύ των δύο συστημάτων (επίσημης εκπαίδευσης και οικογένειας) κρίνεται καθοριστικός παράγοντας για την έκβαση των προγραμμάτων αυτών.

Στο οικογενειακό σύστημα η αγωνία για «κανονικοποίηση» των παιδιών και η έμφαση στην ακαδημαϊκή τους εκπαίδευση, που αναφέρθηκε στον τομέα της επίσημης εκπαίδευσης, καθρεφτίζει σε πολλές περιπτώσεις την ανάλογη γονική αγωνία. Πιθανά συναισθήματα ντροπής σχετικά με την αναπηρία οδηγούν την οικογένεια σε απόσταση από το κοινωνικό περιβάλλον και ταυτόχρονα σε μία συσπείρωση των μελών μεταξύ τους που πολλές φορές έχει κόστος στην αυτονόμηση της νέας γενιάς. Επίσης τα συναισθήματα ντροπής τείνουν να απορροφώνται από το άτομο με αναπηρία, γεγονός που μπορεί να επιβαρύνει περαιτέρω τα ζητήματα αυτοεκτίμησής του. Ανάλογα συναισθήματα και αντιλήψεις έχουν το κόστος τους στη γονική παρουσία στη ζωή του παιδιού και ιδιαίτερα σε εκείνο το κομμάτι της ζωής του που θα μπορούσε να ευνοεί την κοινωνική και επαγγελματική του ανάπτυξη, αυτό που θα αποκαλούσαμε την «έξοδό του στον κόσμο».

Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερα από αυτά που βλέπουν παρά από αυτά που ακούν.  Η στάση των γονέων α. απέναντι στο παιδί και αργότερα στον ενήλικα με αναπηρία β. απέναντι στον έξω κόσμο  γ. απέναντι στην επίσημη εκπαίδευση και δ. απέναντι στην εργασία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη σχέση της οικογένειας με την κοινότητα και κατ’ επέκταση για τη σχέση του ίδιου του ατόμου με αναπηρία με την κοινότητα. Με απλά λόγια, πριν ο νεαρός ενήλικας εφαρμόσει συγκεκριμένες κοινωνικές συμπεριφορές ή συμπεριφορές ατομικής φροντίδας στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, θα πρέπει να έχει «προπονηθεί» σε αυτές στον στενό οικογενειακό του κύκλο.

Η στάση λοιπόν που θα προτείναμε σε όσους εμπλέκονται με την προεπαγγελματική εκπαίδευση νεαρών ενηλίκων με αναπηρίες είναι μία στάση «προπονητική». Μία στάση ενδυνάμωσης που ξεκινά από εκείνα που ο ενήλικας μπορεί να καταφέρει, επιτρέπει τα «λάθη» ως αποδεικτικά εμπειρίας, που μπορούν να αξιοποιηθούν με αναστοχασμό, και ενθαρρύνει τον πειραματισμό με καινούργιες συμπεριφορές, οι οποίες ίσως φανερώνουν αναδυόμενες δεξιότητες.


Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθερία του Τύπου» 


"Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΛΥΣΣΟΥΣ" ΔΙΝΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΕ ΑΜΕΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ



Μαχητές της ζωής

Συντάκτης: Βάση Παναγοπούλου.


«Αυτό που λείπει από τους ανθρώπους, πέρα από τα υλικά πράγματα, είναι η προοπτική. Τα πρώτα θύματα στην Ελλάδα της κρίσης είναι οι νέοι άνθρωποι, που στερούνται πολλών ευκαιριών. Πόσω μάλλον τα νέα παιδιά με αναπηρίες. Τι ευκαιρίες έχουν για επαγγελματική εκπαίδευση και αποκατάσταση, αυτές οι ομάδες ανθρώπων;»

Με αυτά τα λόγια ξεκίνησαν να μου εξηγούν οι Dr. Waltraud Sperlich και Eva Maria Lang το έργο που παράγουν, μέσω της Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Ο Κήπος της Λυσούς» που συνέστησαν τον Οκτώβριο του 2016 στην Καλαμάτα.

Στο εργαστήριο λαχανοκομίας και κηπουρικής που υλοποιούν μέχρις στιγμής  εκπαιδεύονται δώδεκα παιδιά με ελαφρά νοητική υστέρηση, είκοσι ενός έως σαράντα δύο ετών, ενώ άλλα περίπου είκοσι άτομα έχουν δηλώσει ενδιαφέρον συμμετοχής και αναμένουν την ένταξή τους.

Τι είναι όμως αυτό το εργαστήριο λαχανοκομίας και κηπουρικής; Είναι ακόμη ένα μάθημα στο ημερήσιο πρόγραμμα του σχολείου τους; Όχι.

Πραγματοποιείται με καθημερινή ενασχόληση, σε δύο φυτώρια που δημιουργήθηκαν με οικονομικά μέσα της ΜΚΕ και λειτουργούν σε εγκαταστάσεις του «ΕΛΓΟ Δήμητρα» στην Καλαμάτα και στην περιοχή Στούπα της Μάνης -ενταγμένα μάλιστα στον Οργανισμό Ελέγχου και Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ-, όπου υπό την επίβλεψη και την καθοδήγηση ειδικών και θεραπευτών, τα νέα αυτά παιδιά εκπαιδεύονται στην καλλιέργεια λαχανικών, παράγουν και πωλούν τα παραγόμενα προϊόντα τους στη λαϊκή αγορά της Καλαμάτας.

Καινοτόμο πρόγραμμα, αποκλειστικό πόνημα αυτών των δύο γυναικών, που επί δεκαετίες τώρα ζουν και δραστηριοποιούνται στην Πελοπόννησο.

• Για να δούμε, λοιπόν, ποιοι είναι οι στόχοι του «Κήπου της Λυσούς» και  πώς συστάθηκε η εταιρεία.

«Η LYSO δημιουργήθηκε αρχικά σαν εκδοτικός οίκος. Βρισκόταν σε ανάπτυξη όταν η κρίση χτύπησε την Ελλάδα. Εγκαταλείψαμε την αρχική μας δραστηριότητα, να εκδίδουμε δηλαδή βιβλία σχετικά με την αρχαιότητα στην Ελλάδα και στραφήκαμε στη δημιουργία Προγραμμάτων Ανάγκης, που στοχεύουν  στο μέλλον της χώρας, μέσα από μια απίστευτη ευκαιρία που μας δόθηκε. Γιατί το μέλλον μιας χώρας βρίσκεται στα παιδιά. Ομως τι μέλλον μπορεί να έχουν παιδιά με αναπηρίες, χωρίς καμία επαγγελματική εκπαίδευση; Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν δουλειές για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Με το που τελειώνουν το σχολείο, δεν έχουν τίποτα να κάνουν, εκτός από το να βοηθούν στην καθημερινότητα του σπιτιού τους. Έτσι μας γεννήθηκε η ιδέα τού να βοηθήσουμε ειδικά παιδιά, όταν πλέον είναι ενήλικα, για να μπορούν να  γίνουν ανεξάρτητοι, να έχουν το δικό τους μικρό εισόδημα, να αισθάνονται όμορφα, χρήσιμα άτομα, δημιουργικά. Έτσι εγκαταστήσαμε τα δύο φυτώρια, όπου εκπαιδεύονται νέοι, με διάφορες ειδικές ανάγκες, στην καλλιέργεια -προς το παρόν- λαχανικών και λουλουδιών, υπό την εποπτεία και καθοδήγηση αγρονόμων, γεωπόνων, μηχανικών, κηπουρών και θεραπευτών. Όλες οι καλλιέργειες γίνονται υπό τις επιταγές της βιολογικής καλλιέργειας», συμπληρώνει η Εύα Λανγκ.

«Ξεκινήσαμε με την καλλιέργεια λαχανικών, αλλά στα σχέδια και στις προθέσεις μας είναι να προχωρήσουμε, κατ’ αρχάς, στην καλλιέργεια και αποξήρανση βοτάνων. Και μια και ζούμε και δραστηριοποιούμαστε στην καλύτερη περιοχή παραγωγής ελαιόλαδου, σκεφτόμαστε να επεκτείνουμε τις γνωστικές δραστηριότητες και στην τέχνη του κλαδέματος ελαιόδεντρων. Γιατί 
το κλάδεμά τους είναι πράγματι μια μικρή τέχνη. Και αυτά, είναι ακόμη η αρχή».


• Πώς κατάφεραν να οργανώσουν και να υλοποιήσουν ένα τέτοιο έργο, ποια ήταν η απίστευτη ευκαιρία που άδραξαν;

«Η ιδέα γεννήθηκε όταν βρέθηκε στον δρόμο μας ένας ευεργέτης. Είδε στην ιστοσελίδα του εκδοτικού μας οίκου φωτογραφίες από μια χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες της Καλαμάτας και αμέσως τηλεφώνησε στη Βάλτραουτ Σπέρλιχ. Και της έκανε μια απίστευτη ερώτηση: “Θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε προς όφελος των ειδικών παιδιών στην περιοχή της Μάνης πενήντα χιλιάδες ευρώ τα οποία θα ήθελα να δωρήσω;” Ήθελε να κάνει κάτι για να βοηθήσει αυτά τα παιδιά. Αφού ξεπεράσαμε το πρώτο σοκ και βέβαια τη δυσπιστία τού κατά πόσο ήταν ειλικρινής, μετά από πολλές ιδέες και σκέψη καταλήξαμε ότι θα θέλαμε να βοηθήσουμε ενηλίκους με ειδικές ανάγκες. Γιατί ενηλίκους; Γιατί όταν τελειώνουν το σχολείο, είναι 
περίπου είκοσι χρόνων και δεν έχουν καμία ευκαιρία επαγγελματικής αποκατάστασης, στην περιοχή μας τουλάχιστον. Ξέρετε, έχω κι εγώ έναν γιο, τριάντα χρόνων σήμερα, με νοητική στέρηση, ο οποίος ζει και εργάζεται σε μια κοινότητα της Βαυαρίας, στη Γερμανία. Οπότε, είχα μια κάποια γνώση και πείρα για το πώς θα μπορούσαμε να οργανώσουμε και να πετύχουμε έναν τέτοιο στόχο».


• Πώς αντέδρασε η τοπική κοινωνία απέναντι στο εγχείρημά σας;

«Οι ντόπιοι αγκάλιασαν εξαρχής το έργο μας, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι ευρέως γνωστό το τι κάνουμε. Όσοι το μαθαίνουν, το λατρεύουν και το υποστηρίζουν όπως μπορούν, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, έχουμε την αίσθηση ότι περισσότεροι ξένης υπηκοότητας άνθρωποι, παρά Έλληνες πολίτες, γνωρίζουν την ύπαρξη “του κήπου της Λυσούς”. Οι οικογένειες όμως των εκπαιδευόμενων είναι κοντά μας, αλλά και πολλοί γονείς ειδικών παιδιών που περιμένουν να ενταχθούν στο πρόγραμμά μας, είναι κατενθουσιασμένοι με αυτήν την αναπάντεχη προοπτική που ανοίγεται στη ζωή των παιδιών τους. Είναι μεγάλη ανακούφιση γι΄ αυτούς καθώς μέχρι τώρα δεν ήξεραν τι επιφύλασσε το μέλλον στο παιδί τους. Είναι όλοι ιδιαίτερα ευγνώμονες και υποστηρικτικοί στο έργο μας».


• Η δημοτική αρχή σάς προσφέρει υποστήριξη;

«Ναι, οι δημοτικές αρχές της Καλαμάτας μας υποστηρίζουν με κάθε τρόπο. Ο δήμαρχος ψωνίζει από το περίπτερό μας όποτε μπορεί, έρχεται στις χριστουγεννιάτικες γιορτές που οργανώνουμε, υποσχέθηκε μάλιστα ότι θα δώσει δουλειά σε μερικούς από τους εκπαιδευόμενούς μας με το πέρας του προγράμματος. Μας βοηθά ακόμη στον εκτελωνισμό ενός μικρού VW λεωφορείου που αγοράσαμε για τους μαθητές μας».



Στη συζήτηση μπήκε και η γεωπόνος του ΑΠΘ, Ελευθερία Ξαγοράρη, υπεύθυνη Σχεδιασμού Συντονισμού και Εφαρμογής του προγράμματος που πραγματοποιείται στα δύο εκπαιδευτικά φυτώρια.


Ανέλαβε να μας μιλήσει για τη δουλειά που γίνεται στο εργαστήριο:

«Αυτή τη στιγμή καλλιεργούμε υπαίθρια κηπευτικά -παραδοσιακές ποικιλίες- σε έκταση περίπου 1,5 στρέμματος, στις εγκαταστάσεις του “ΕΛΓΟ –ΔΗΜΗΤΡΑ” (Λακωνικής 87), όχι μόνο για την παραγωγή αγροτικών προϊόντων αλλά και για την παραγωγή σπόρων. Στο τετρακοσίων είκοσι τετραγωνικών μέτρων θερμοκήπιο, που βρίσκεται στη Στούπα Δυτικής Μάνης -επίσης πιστοποιημένο από τη ΔΗΩ για την καλλιέργεια με βιολογικές μεθόδους-, μια ομάδα παιδιών, δύο φορές την εβδομάδα, εκπαιδεύεται στη θερμοκηπιακή παραγωγή κηπευτικών αλλά και λουλουδιών. Ταυτόχρονα παράγουμε δικό μας κόμποστ αξιοποιώντας τα φυτικά υπολείμματα των καλλιεργειών και της φυτομάζας που προκύπτει από τα σκαλίσματα, στοχεύοντας στην υλοποίηση μιας από τις βασικές επιδιώξεις του εκπαιδευτικού μας προγράμματος, που είναι η δυνατότητά μας να αντικαταστήσουμε πλήρως τα βιολογικά λιπάσματα που χρησιμοποιούμε. Επίσης, σε μικρή κλίμακα βέβαια και για τις παρούσες ανάγκες μας, παράγουμε Ενεργούς Μικροοργανισμούς, γνωστοί ως Ε.Μ., εγκεκριμένους για χρήση στη βιολογική γεωργία. Πρόκειται για ένα μείγμα ωφέλιμων μικροοργανισμών (βακτήρια φωτοσύνθεσης, ζυμομύκητες, γαλακτομύκητες κ.ά.), με πολλαπλά οφέλη. Με τη χρήση τους καταπολεμάμε ασθένειες του εδάφους ενώ ταυτόχρονα δυναμώνεται το ριζικό σύστημα των φυτών. Αποτέλεσμα της μεθόδου αυτής είναι η αύξηση της παραγωγής αλλά κυρίως η απολύμανση του εδάφους και του νερού με φυσικό και ακίνδυνο τρόπο. Έτσι, προσφέρουμε ένα ασφαλές περιβάλλον εργασίας τόσο στους εκπαιδευόμενους όσο και στο υπόλοιπο  προσωπικό».


• Ποια είναι τα σχέδια για το μέλλον του προγράμματος αλλά και των εκπαιδευόμενων;


«Η μέχρι τώρα εμπειρία μάς δείχνει ότι μπορούν να δημιουργηθούν και νέοι τομείς, συναφείς με τις ήδη βασικές δραστηριότητες. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι αναπτυσσόμενοι σαν πρόγραμμα θα μπορέσουμε να εντάξουμε περισσότερα άτομα με ειδικές ανάγκες και, ταυτοχρόνως, θα δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας, πολλαπλών ειδικοτήτων, έτσι ώστε να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της υλοποίησης του σχεδίου. Κι ένας από τους βασικούς μας στόχους είναι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις διατήρησης των δραστηριοτήτων και μετά το πέρας του προγράμματος.


Θέλουμε, λοιπόν, να αναπτύξουμε νέες ασχολίες και οι τομείς που κρίνουμε ότι χρειάζεται να δομηθούν αλλά και να ενισχυθούν είναι:


α. Η παραγωγή φιντανιών παραδοσιακών ποικιλιών. Είναι ουσιαστική επαγγελματική κατάρτιση που έχει και οικονομικό ενδιαφέρον, στην οποία  ανταποκρίνονται με ευκολία τα παιδιά.


β. Η δημιουργία τράπεζας σπόρων για τη διατήρηση σπόρων παραδοσιακών ποικιλιών. Στις εγκαταστάσεις του ΕΛΓΟ υπάρχει όλη η υποδομή για την ταυτοποίηση ποικιλιών, την οποία μπορούμε να αξιοποιήσουμε και να παράξουμε ταυτοποιημένους σπόρους, που θα μπορούν να καταχωριστούν στους εθνικούς καταλόγους, ενώ ταυτοχρόνως, κάποιες ποικιλίες, θα μπορούμε να τις διαθέτουμε σε επαγγελματίες αγρότες, σε συνεργασία ίσως με την αξιόπιστη μη κυβερνητική οργάνωση “ΑΙΓΙΛΟΠΑ”, που αντικείμενό της είναι η διατήρηση ντόπιων ποικιλιών και η διάθεσή τους σε επαγγελματίες αγρότες.


γ. Η καλλιέργεια, η αποξήρανση και η συσκευασία αρωματικών φυτών. Είναι εύκολες οι καλλιέργειες αυτές, και στην αποξήρανση αλλά και στην τυποποίησή τους μπορούν να απασχοληθούν και πιο “δύσκολες” περιπτώσεις ΑμεΑ. Εχουμε μάλιστα «συνδεθεί» με μία κοινότητα στο Μόναχο (Höhenberg), που έχει ένα οργανωμένο δίκτυο διάθεσης των προϊόντων, το οποίο μπορούμε να εκμεταλλευθούμε για να διοχετεύσουμε και τα δικά μας μεταποιημένα προϊόντα.


δ. Η λειτουργία εργαστηρίου παραγωγής μανιταριών. Είναι ένας επίσης δυναμικός τομέας στον οποίο θα μπορούσαν να αποδώσουν τα παιδιά και υπάρχει η κατάλληλη προς αξιοποίηση υποδομή στον ΕΛΓΟ. Μπορούμε να περάσουμε σε έναν συνδυασμό έρευνας και παραγωγής, ασχολία σημαντική και για την τοπική κοινωνία.


ε. Η παραγωγή κόμποστ. Οπως σας προανέφερα, αφορά την ολική κάλυψη των διατροφικών αναγκών των καλλιεργειών».


• Πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί η επέκταση του προγράμματος;

«Η ενίσχυση και η ανάπτυξη του έργου μπορεί να ενταχθούν στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του ΕΚΤ, κάτω από τον ειδικό στόχο “Αύξηση των οικονομικά ενεργών και απασχολούμενων ατόμων ευπαθών κοινωνικών ομάδων”, καθώς το εγχείρημά μας έχει στόχο την ουσιαστική κοινωνικοποίηση αυτών των ειδικών ομάδων ενηλίκων αφού τους προσφέρεται όχι μόνον επαγγελματική κατάρτιση αλλά και η δυνατότητα βιοπορισμού, έστω και εν μέρει αρχικά».


• Είναι καλυμμένες όλες οι ανάγκες σας για την εύρυθμη λειτουργία του προγράμματος;


«Τρεις είναι οι βασικές ελλείψεις μας: ειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, γη για την επέκταση των καλλιεργειών και χώροι για την αποθήκευση και τη μεταποίηση των προϊόντων μας. Εκτός από τους ήδη εκπαιδευόμενούς μας, έχουν δηλώσει ενδιαφέρον συμμετοχής επιπλέον δεκαοκτώ με είκοσι άτομα, τα οποία αδυνατούμε να δεχτούμε λόγω των περιορισμένων μας πόρων. Εκτιμούμε, όμως, ότι είναι πολύ περισσότεροι οι ενδιαφερόμενοι για το πρόγραμμά μας».


• Για να μπορέσουν να ενταχθούν περισσότερα άτομα στο πρόγραμμα κατάρτισης, τι ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό θα δημιουργηθούν;


«Στην περίπτωση ανάπτυξης και περαιτέρω τμημάτων οι ανάγκες μας σε ανθρώπινο δυναμικό θα αφορούν τουλάχιστον τρεις εργάτες γης, δύο ακόμη βοηθούς γενικών καθηκόντων (σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται η συνεχής επίβλεψη των εκπαιδευόμενων) και ακόμη τέσσερις εκπαιδευτές. Απαραίτητη είναι η παρουσία δύο κοινωνικών λειτουργών κι ενός τεχνικού (για επισκευή  και συντήρηση μηχανημάτων), ενώ υπάρχει ανάγκη πρόσληψης δύο οδηγών για τη μεταφορά των εκπαιδευόμενων από και προς στα σπίτια τους, μετά το τέλος του καθημερινού εκπαιδευτικού ωραρίου. Θα χρειαστούμε ακόμη δύο υπεύθυνους, έναν για τη λειτουργία του εργαστηρίου παραγωγής μανιταριών και έναν για την αποξήρανση και την επίβλεψη της καλλιέργειας των αρωματικών φυτών».


Καθώς η συζήτηση ολοκληρωνόταν, σκέφτηκα πόσο ελπιδοφόρο είναι να γνωρίζεις ανθρώπους που δουλεύουν για το γενικότερο καλό, με όραμα και διάθεση. Αλλωστε, αυτή ήταν η αφορμή για να έρθουμε σε επαφή: τα εξαιρετικά σχόλια για τη δουλειά τους που έφτασαν σε γνώση μου.


Μέχρι να γνωρίσω τις ιδρύτριες του «Κήπου της Λυσούς», δεν ήξερα από πού έλκει την καταγωγή του το όνομα «Λυσώ». Δεν μπορούσα παρά να απευθυνθώ στη δρα Σπέρλιχ, αφού το PHD της αφορά την αρχαία Ιστορία (Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου).


Και έμαθα ότι «η Λυσώ έζησε στην αρχαία Μεσσήνη τον δεύτερο αιώνα προ Χριστού, τον καιρό που η ιστορία των αμαζόνων ήταν πια μύθος. Η Λυσώ πολέμησε για την πόλη της, σε μια χρονική στιγμή που ο επιβεβλημένος ρόλος των γυναικών -βλέπε Αθήνα- ήταν η αποκλειστική ενασχόληση με τα οικιακά, μακριά από την εκπαίδευση, τα αθλήματα και την όποια επαγγελματική ενασχόληση. Η Λυσώ σκοτώθηκε στη μάχη και το μνημείο που ανέστησαν προς τιμήν της οι Μεσσήνιοι ακόμη υπάρχει και μπορεί κανείς να το δει. Με μια λέξη, ήταν πολεμίστρια, μαχήτρια».


Μαχητές της ζωής τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και με μεγαλύτερη δύναμη από τους σωματικά άρτιους θα τολμήσω να πω.


Μαχήτριες όμως και οι δύο ιδρύτριες του «Κήπου της Λυσούς», που είναι οι μόνες νόμιμες εκπρόσωποι, εξίσου υπεύθυνες για την πραγματοποίηση, την ανάπτυξη και την οικονομική διαχείριση αυτού του προγράμματος και της εταιρείας, που όπως δήλωσαν «το πράττουν με πολλή αγάπη για τη χώρα και τους ανθρώπους της και κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να υποστηρίξουν τους ντόπιους της περιοχής τους και όχι απαραίτητα μόνο τους ελληνικής καταγωγής».


ΛΥΣΩ - Εκπαιδευτική, Διαχειριστική ΑΜΚΕ

 - facebook.com/lysosgarden - email: evalang@lyso.gr


 Πηγή: Η εφημερίδα των συντακτών 




Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ



«Δύο παρεμβάσεις είχαν τη μεγαλύτερη επίπτωση στη δημόσια υγεία διεθνώς: το καθαρό νερό και τα εμβόλια». Με τη διαπίστωση αυτή ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) τονίζει την ιδιαίτερη σημασία του εμβολιασμού, ο οποίος θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στην ιστορία της Ιατρικής.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, o εμβολιασμός ως μέτρο πρόληψης για περίπου 30 μεταδιδόμενες μολυσματικές ασθένειες σώζει 2-3 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο και προφυλάσσει ακόμη περισσότερους από την εμφάνιση κάποιας νόσου ή από μόνιμη αναπηρία.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στον εμβολιασμό των παιδιών, χωρίς βεβαίως να ξεχνάμε και τησημασία της πρόληψης, εν όψει του χειμώνα, στα μεγαλύτερα άτομα και σε εκείνα τα οποία, λόγω κάποιου βεβαρημένου ιατρικού ιστορικού, ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου.

Στη χώρα μας τα παιδιά μπορούν σήμερα να προστατεύονται από 15 σοβαρές ασθένειες πριν από την ηλικία των 2 ετών με τα διαθέσιμα εμβόλια που υπάρχουν. Νόσοι όπως η διφθερίτιδα και η πολιομυελίτιδα έχουν εξαλειφθεί, άλλες όπως ο κοκκύτης, η ανεμοβλογιά, η ερυθρά, η παρωτίτιδα έχουν περιοριστεί σημαντικά. Την ίδια στιγμή, βέβαια, εντύπωση προκάλεσαν τα αυξημένα κρούσματα ιλαράς τους προηγούμενους μήνες.

Οι εμβολιασμοί γίνονται σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών/Εφήβων/Ενηλίκων, όπως αυτό διαμορφώνεται κάθε φορά από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, καθότι ο εμβολιασμός αφορά ευπαθείς ομάδες όλων των ηλικιών. Η πραγματοποίηση των εμβολιασμών με βάση το εθνικό πρόγραμμα είναι βασική προτεραιότητα για την προστασία της δημόσιας υγείας και τα οφέλη αντισταθμίζουν ή και ξεπερνούν το κόστος της. Τα εμβόλια που περιλαμβάνονται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών χορηγούνται δωρεάν σε όλους τους πολίτες.

Εμβόλια και ενήλικες

Η επανεμφάνιση παλαιότερων ασθενειών είναι υπαρκτός κίνδυνος. Οφείλεται όχι μόνο στον πλημμελή εμβολιασμό των παιδιών, αλλά και στο γεγονός ότι πολλοί ενήλικες δεν έλαβαν τις επαναληπτικές δόσεις των εμβολίων και δεν είναι επαρκώς προστατευμένοι. Παράλληλα, η μετανάστευση από χώρες στις οποίες η εμβολιαστική κάλυψη ή η κατάσταση ανοσίας του πληθυσμού δεν είναι γνωστές αυξάνει τον κίνδυνο επανεμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων.

Επιπλέον, η συνεχής αύξηση του μέσου όρου ηλικίας του γενικού πληθυσμού αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης πολλών νοσημάτων που συνδέονται με λοιμώξεις. Γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια θεωρείται διεθνώς επιβεβλημένος ο εμβολιασμός και ενηλίκων, ανάλογα με συστάσεις που εκδίδονται από τις υπεύθυνες Αρχές.

Στην Ελλάδα συστήνεται η χορήγηση εμβολίου για τον τέτανο και τη διφθερίτιδα ανά δεκαετία σε όλη την ενήλικη ζωή, η εφάπαξ χορήγηση εμβολίου για τον κοκκύτη, η ετήσια χορήγηση εμβολίου για τη γρίπη από την ηλικία των 60 ετών και άνω και η λήψη των δύο πνευμονιοκοκκικών εμβολίων μετά την ηλικία των 65 ετών. Επιπλέον, εμβόλια συστήνονται και σε νεότερους ενήλικες που είτε δεν έχουν κάνει όλα τα αναγκαία εμβόλια στην παιδική ηλικία είτε ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες λόγω χρόνιου νοσήματος, επαγγέλματος ή συνθηκών διαβίωσης.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Π.Ο.Υ. ΣΕ ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Παρά την εδώ και δεκαετίες αποδεδειγμένη αξία του εμβολιασμού, τα τελευταία χρόνια διεθνώς έχει αναπτυχθεί ένα ισχυρό «αντιεμβολιαστικό κίνημα», το οποίο, εκμεταλλευόμενο το διαδίκτυο, διασπείρει αστήρικτους ισχυρισμούς για την ασφάλεια των εμβολίων. Συνέπεια αυτής της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας ήταν και η έξαρση της ιλαράς που προαναφέραμε και η οποία αποδίδεται σε ανεμβολίαστα άτομα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, προκειμένου να διαλύσει τις όποιες αμφιβολίες υπάρχουν σχετικά με την αξία και την ασφάλεια των εμβολίων, προχώρησε στη δημοσιοποίηση οκτώ βασικών σημείων που απαντούν σε ισάριθμες ερωτήσεις:

Εξασφαλίζοντας υψηλά επίπεδα υγιεινής και καθαρού νερού εξακολουθεί να υπάρχει ανάγκη για εμβολιασμό;

Η καλή υγιεινή, η καθαριότητα, το καθαρό νερό και η διατροφή είναι απαραίτητα, αλλά δεν επαρκούν για να σταματήσουν την εξάπλωση των μολυσματικών ασθενειών. Εάν δεν διατηρήσουμε τα καλύτερα δυνατά ποσοστά ανοσοποίησης, κάτι που επιτυγχάνεται μέσω του εμβολιασμού, που ουσιαστικά «εξοπλίζει» το ανοσοποιητικό μας σύστημα, οι ασθένειες που προλαμβάνονται από τον εμβολιασμό θα επιστρέψουν.

Είναι ασφαλή τα εμβόλια; Τα εμβόλια είναι ασφαλή. Κάθε εγκεκριμένο εμβόλιο ελέγχεται αυστηρά σε πολλαπλές φάσεις δοκιμών πριν εγκριθεί για χρήση και επανεξετάζεται τακτικά όταν κυκλοφορεί στην αγορά. Επίσης, σπάνια αναφέρεται κάποια σοβαρή ανεπιθύμητη δράση, η οποία πάντα διερευνάται.

Τα εμβόλια παρέχουν καλύτερη ανοσία σε σχέση με την ανοσία που αποκτά ένα άτομο αφού «περάσει» λοίμωξη; Τα εμβόλια αλληλεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να θωρακίσουν τον ανθρώπινο οργανισμό σε επίπεδο αντίστοιχο με την ανοσία που θα αποκτούσε αν νοσούσε από μια ασθένεια. Όμως τα εμβόλια δεν προκαλούν την ασθένεια ή δεν θέτουν το ανοσοποιημένο άτομο σε κίνδυνο από τις πιθανές επιπλοκές που μπορεί να έχει αυτή η ασθένεια.

Πρέπει να εμβολιαστώ για ασθένειες που δεν βλέπω στη χώρα ή στην τοπική κοινωνία;

Αν και οι ασθένειες που μπορούν να προληφθούν από εμβόλια έχουν γίνει ασυνήθιστες σε πολλές χώρες, οι μολυσματικοί παράγοντες που τις προκαλούν εξακολουθούν να κυκλοφορούν σε ορισμένα μέρη του κόσμου. Στον σημερινό, ταχύτατα διασυνδεόμενο κόσμο, οι ασθένειες μπορούν να διασχίσουν γεωγραφικά σύνορα και να μολύνουν όποιον δεν προστατεύεται.

Μπορεί ένα παιδί να λάβει περισσότερα από ένα εμβόλια κάθε φορά;

Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι η χορήγηση αρκετών εμβολίων ταυτόχρονα δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού. Τα παιδιά εκτίθενται καθημερινά σε αρκετές εκατοντάδες ξένες ουσίες που προκαλούν ανοσολογική απόκριση. Η κατανάλωση τροφής, για παράδειγμα, εισάγει νέα αντιγόνα στο σώμα και πολλά βακτήρια ζουν στο στόμα και στη μύτη. Ένα κοινό κρυολόγημα ή ένας πονόλαιμος εκθέτει το παιδί σε πολύ περισσότερα αντιγόνα από αυτά στα οποία εκτίθεται με τα εμβόλια.

Πρέπει να προστατεύομαι από τη γρίπη με εμβολιασμό;

Η γρίπη είναι μια σοβαρή ασθένεια που σκοτώνει 300.000 έως 500.000 άτομα παγκοσμίως κάθε χρόνο. Οι έγκυοι, τα μικρά παιδιά, οι ηλικιωμένοι με κακή υγεία και όσοι πάσχουν από χρόνια πάθηση, όπως το άσθμα ή οι καρδιακές παθήσεις, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής μόλυνσης ή ακόμη και θανάτου. Ο εμβολιασμός των εγκύων γυναικών έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα της προστασίας των νεογέννητων (δεν υπάρχει επί του παρόντος κανένα εμβόλιο για βρέφη κάτω των 6 μηνών).

Ποια συντηρητικά χρησιμοποιούνται σε εμβόλια;

Χρησιμοποιείται θειομερσάλη, μια οργανική ένωση που περιέχει υδράργυρο και προστίθεται σε ορισμένα εμβόλια ως συντηρητικό. Είναι ασφαλές και το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο συντηρητικό για εμβόλια. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η ποσότητα θειομερσάλης που χρησιμοποιείται στα εμβόλια παρουσιάζει κίνδυνο για την υγεία.

Τι γίνεται με τα εμβόλια και τον αυτισμό;

Μελέτη του 1998 εξέφραζε ανησυχίες σχετικά με μια πιθανή σχέση μεταξύ του εμβολίου ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς (MMR) και του αυτισμού. Η μελέτη αυτή διαπιστώθηκε αργότερα ότι ήταν σοβαρά λανθασμένη και αποσύρθηκε από το περιοδικό όπου είχε δημοσιευτεί. Παρ’ όλα αυτά η δημοσίευση πυροδότησε τον πανικό, που οδήγησε στην πτώση των ποσοστών ανοσοποίησης και στην επάνοδο κρουσμάτων αυτών των ασθενειών. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για σύνδεση μεταξύ του εμβολίου MMR και της εμφάνισης αυτισμού ή αυτιστικών διαταραχών.

Πηγή: Εφημερίδα «Η Καθημερινή» 

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ "ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ" ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ


Του Βαγγέλη Αυγουλά

Ανήκετε στους «τυχερούς» που δικαιούστε Κοινωνικού Μερίσματος ή στους «άτυχους» που δεν έχετε τις προϋποθέσεις;  Είτε ισχύει το ένα, είτε το άλλο , δεν μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι τα έχετε υπολογίσει καλά και ότι ξέρετε σε ποια κατηγορία είστε. Διότι μπορεί να άνοιξε να παραμείνει ανοιχτή ως τις 12 Δεκεμβρίου η πλατφόρμα για τις ηλεκτρονικές αιτήσεις του κοινωνικού μερίσματος αλλά ήδη ξεκίνησαν τα ….παρατράγουδα της εφαρμογής ενός νέου μέτρου που δεν ξέρω πόσο  έτοιμοι ήμασταν να το υποδεχτούμε και να το εφαρμόσουμε.  Είτε εμείς, οι πολίτες που αγωνιζόμαστε να καταλάβουμε την εφαρμογή των προϋποθέσεων , είτε  οι λογιστές, τα ΚΕΠ, ο ΟΑΕΔ και ο ΕΦΚΑ  που  έχουν όλη την καλή διάθεση για να αντιμετωπίσουν έγκαιρα  τις όποιες  «γκρίζες ζώνες» υπάρχουν ή απλώς προβάλλουν από την απόφαση και τις διευκρινίσεις που δόθηκαν αλλά τα πράγματα δεν είναι  πάντα έτσι όπως δείχνουν. Και το  κυριότερο: Οι …ηλεκτρονικές πλατφόρμες, εξελίξεις και εφαρμογές δεν είναι ένα σημείο που το έχουμε κατανοήσει όλοι και πλήρως. Νέα πράγματα, νέες καταστάσεις  και χιλιάδες απλοί πολίτες στέκονται, κοιτάζουν, ρωτούν, περιμένουν, συμπληρώνουν χαρτιά και ηλεκτρονικές φόρμες χωρίς να ξέρουν τι τους περιμένει στο τέλος.

Σε μια λεπτομερή ανάλυσή του, ο καλός δημοσιογράφος Γιώργος Παππούς, προσπαθεί στο iefimerida.gr να διευκολύνει τα πράγματα και ενώ οι εξηγήσεις και οι αναλύσεις του είναι πλήρεις και κατατοπιστικές, το «κοινό» που υποτίθεται ότι θα τις «απορροφήσει», είτε δεν είναι έτοιμο ακόμα να τις κατανοήσει και να τις εφαρμόσει, είτε…. δεν διαβάζει iedimerida.gr. Βεβαίως κι άλλοι, καλοί δημοσιογράφοι και ειδικοί έχουν προσπαθήσει – και προσπαθούν ακόμη-  σε ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, εφημερίδες και διαδικτυακά ΜΜΕ να βοηθήσουν αλλά όποιος δεν έχει την «κουλτούρα», τη γνώση, το χρόνο, την υπομονή, τη δυνατότητα στο τέλος-τέλος να  κατανοήσει και να εφαρμόσει  αυτά που ακούει με τον κατάλληλο τρόπο αφού όλα αυτά ανήκουν σε μιαν άλλη σφαίρα, δεν το κάνουν καλά ή δεν το κάνουν καθόλου.

Βεβαίως και τα πράγματα εξελίσσονται και πρέπει να εξελιχθούν. Αλλά αυτό θέλει χρόνο και προετοιμασία και πολλούς, κατάλληλους ειδικούς ανθρώπους να βοηθήσουν αυτούς που δεν μπορούν χωρίς να τους ζητούν εξωφρενικές αμοιβές που αυτοί οι οποίοι χρειάζονται  το Κοινωνικό Μέρισμα, δεν μπορούν να τις δώσουν.

Μερικά βασικά , όπως τα τοποθετεί ο Γιώργος Παππούς : Αυτοί που φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα είναι οι άνεργοι που δεν καλύπτουν τις... προδιαγραφές του μερίσματος. Μπορεί να ελήφθη ειδική μέριμνα για όσους έχασαν τη δουλειά τους στη διάρκεια του 2017 και χάνουν το μέρισμα λόγω εισοδημάτων του 2016, αλλά αυτή η «μέριμνα» έχει «φίλτρο».
Προϋπόθεση 1: Να είσαι άνεργος για τουλάχιστον 6 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι όσοι έχουν συμπληρώσει 4-5 μήνες χωρίς δουλειά δεν θα δουν ποτέ μέρισμα.

Προϋπόθεση 2: Η ελάχιστη ανεργία των 6 μηνών να είναι συνεχόμενη. Αυτό σημαίνει ότι εάν βρήκες μια δουλειά για έναν μήνα και στη συνέχεια ξαναέμεινες άνεργος, δεν θα δεις ποτέ μέρισμα.

Μεγάλο το μπλέξιμο και τους με τους φιλοξενούμενους και ήδη πολλοί λογιστές τραβάνε τα μαλλιά τους, καθώς είτε το σύστημα «μπλοκάρει» από συγκεκριμένες αλλά όχι λίγες ειδικές περιπτώσεις είτε δεν υπάρχει σαφής απάντηση στην Κοινή Υπουργική Απόφαση. Για παράδειγμα, υπάρχουν περιπτώσεις, όπου κάποιος ήταν ένα εξάμηνο φιλοξενούμενος κι ένα εξάμηνο είχε ιδιοκατοίκηση, αλλά το σύστημα τον θεωρεί ως φιλοξενούμενο άρα δεν μπορεί να υποβάλει μόνος του αίτηση για μέρισμα. Σε άλλη περίπτωση, κάποιος που δηλώθηκε στη φορολογική δήλωση ως φιλοξενούμενος για τη χρήση του 2016, φέτος από τον Ιανουάριο κιόλας ζει μόνος του, έχει τα δικά του οικογενειακά βάρη, αλλά παρά ταύτα το σύστημα δεν αναγνωρίζει αυτήν την αλλαγή, ούτε καν με δυνατότητα ηλεκτρονικής υπεύθυνης δήλωσης κι έτσι δεν μπορεί να υποβάλει μόνος του αίτηση για μέρισμα.

Και τι γίνεται στην περίπτωση που ο φιλοξενούμενος του 2016, έχει αποβιώσει στη διάρκεια του 2017;  Και τι γίνεται στις περιπτώσεις που ο υπόχρεος της φορολογικής δήλωσης έχει αποβιώσει στη διάρκεια του 2017;  Απολύτως ξεκρέμαστες μένουν  και  χιλιάδες μονογονεϊκές οικογένειες, αφού σε αντίθεση με ό,τι προβλέπεται για επιδόματα τέκνων, για τα κριτήρια του μερίσματος δεν έχουν την ίδια αντιμετώπιση με μια οικογένεια όπου υπάρχουν και πατέρας και μητέρα. Αναπάντητο μένει, επίσης, το ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι με όσους λαμβάνουν το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, αλλά δεν έχουν ούτε ένα ένσημο στη διάρκεια του 2017. Η Απόφαση ορίζει ότι «ο δικαιούχος οφείλει να είναι ασφαλισμένος τουλάχιστον μία φορά σε οποιονδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης και για χρόνο ασφάλισης μεγαλύτερο του ενός μήνα μέχρι και 31/10/2017, όπως αυτό προκύπτει από το μητρώο Άμεσα Ασφαλισμένων και Συνταξιούχων του ΕΦΚΑ είτε να είναι συνταξιούχος εξ ιδίου δικαιώματος ή εκ μεταβιβάσεως είτε να λαμβάνει το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης ανασφάλιστων υπερηλίκων», άρα δεν καλύπτει περιπτώσεις ανασφάλιστων πλην των ηλικιωμένων.  
Επίσης, η Εθνική Συνομοσπονδία ΑμεΑ, επισημαίνει 3 σημεία που ζητούν άμεση παρέμβαση:

Ανασφάλιστοι πολίτες με αναπηρία επισημαίνουν ότι, σύμφωνα με την παρ. 3 της υπ’ αριθ. 2/85835 ΚΥΑ για τον καθορισμό των όρων και των προϋποθέσεων διανομής του κοινωνικού μερίσματος έτους 2017, «ο δικαιούχος οφείλει να είναι ασφαλισμένος τουλάχιστον μία φορά σε οποιονδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης και για χρόνο μεγαλύτερο του ενός μήνα μέχρι και 31.10.2017».  Αυτό αποτελεί αδικία για τα άτομα με αναπηρία που δεν έχουν εργαστεί, γιατί δεν είναι σε θέση να εργαστούν ή γιατί δεν υπήρξαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις να εργαστούν και δεν έχουν ασφαλιστεί ούτε για μία ημέρα.

Ο συνυπολογισμός των αναπηρικών επιδομάτων στα εισοδηματικά κριτήρια που αφορούν στην παροχή του κοινωνικού μερίσματος. Η ΕΣΑμεΑ έχει τονίσει επανειλημμένα ότι τα επιδόματα έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για την κάλυψη των αναγκών που πηγάζουν από την αναπηρία, λαμβάνοντας υπόψη και την ανυπαρξία κρατικών δομών και ως εκ τούτου πρέπει να εξαιρούνται από τον υπολογισμό των εισοδηματικών κριτηρίων για όλες τις ευεργετικές ρυθμίσεις που αφορούν σε άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, όπως άλλωστε δεν υπολογίζονται και για το ΚΕΑ.

Η  οριζόντια χρήση των τεκμηρίων: Είναι αδικαιολόγητο π.χ. να προσμετράται στα περιουσιακά κριτήρια το Ι.Χ. αυτοκίνητο ατόμου με παραπληγία, που αποτελεί το μέσο κίνησής του, τη στιγμή που είναι αδασμολόγητο.

Η ΕΣΑμεΑ ζητά την άμεση άρση των παραπάνω αδικιών ώστε να μην αποκλειστούν άτομα με αναπηρία από την παροχή του κοινωνικού μερίσματος, οι οποίοι το έχουν και μεγαλύτερη ανάγκη από όλους και ουσιαστικά είναι οι φτωχότεροι των φτωχών.

Αδιαμφισβήτητα το κοινωνικό μέρισμα το έχουν ανάγκη οι δικαιούχοι του και ακόμα περισσότεροι, σαν σταγόνα της οικονομικής ερήμου στην καθημερινότητα τους. Όπως όμως προκύπτει και από τα ανωτέρω, ανάγκη έχουμε και τη λίγο καλύτερη οργάνωση, και τη λίγο περισσότερη εξέλιξη πολιτών και κράτους, διότι αυξημένοι αυτοματισμοί σημαίνουν μειωμένη ταλαιπωρία και γραφειοκρατία.


ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΨΑΝ ΦΑΡΜΑΚΑ; ΔΩΡΙΣΕ ΤΑ ΠΡΙΝ ΛΗΞΟΥΝ!



Το πρώτο δίκτυο αξιοποίησης περισσευούμενων φαρμάκων είναι πλέον γεγονός στην Ελλάδα!

Βοηθούν κάθε άνθρωπο να δωρίσει τα φάρμακα που του περισσεύουν ακριβώς εκεί που υπάρχει ανάγκη.

Συνεργάζονται με κοινωνικά φαρμακεία, γηροκομεία και ΜΚΟ ώστε να ξέρουν κάθε στιγμή τις ανάγκες που υπάρχουν για φάρμακα σε κάθε περιοχή.

Είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός.

2.300.000 συμπολίτες μας ζουν κάτω από τα όρια  της φτώχειας και πολλοί από  αυτούς δεν μπορουν να καλύψουν  τις φαρμακευτικές τους ανάγκες.

Τι θέλει να πετύχει το GIVMED;
1. Να έχουν όλοι οι συμπολίτες μας πρόσβαση στα φάρμακα που χρειάζονται.
2. Να γίνεται σωστή αξιοποίηση των περισσευούμενων φαρμάκων από την κοινωνία προς όφελος κοινωνικά ευπαθών ομάδων.
3. Να γνωρίζουν όλοι τι φάρμακα έχουν, πότε λήγουν και πως πρέπει να τα διαχειρίζονται.
4. Να υπάρχει σωστή ενημέρωση στην κοινωνία για την διαχείριση των οικιακών φαρμάκων (περισσευούμενων και μη).

To GIVMED υλοποιείται μέσω μιας mobile και web εφαρμογής για smartphone που δουλεύει με τον εξής πολύ απλό τρόπο:

1. Σκανάρισμα του barcode ή πληκτρολόγηση του δωδεκαψήφιου κάθετου κωδικού του κουτιού που θέλεις να δωρίσεις.
2. Επιλογή για το αν θα παραδώσεις το φάρμακο άμεσα ή τρεις μήνες πριν λήξει.
3. Επιλογή τρόπου παράδοσης (αν θα το πας ο ίδιος ή αλλιώς με τη βοήθεια του κοινωφελή φορέα).
4. Καταχώρηση όλων των φαρμάκων για να δημιουργηθεί το προσωπικό online φαρμακείο, ώστε να γνωρίζεις κάθε στιγμή τι φάρμακα έχεις στο σπίτι σου.

Το GIVMED επίσης σου δίνει τη δυνατότητα να δωρίσεις τα φάρμακα σου μέσα από τον υπολογιστή. Επισκέψου τη σελίδα τους στο  www.givmed.org φτιάξε το δικό σου λογαριασμό και ξεκίνα σήμερα την πρώτη σου δωρεά.

Μπορείτε να δωρίσετε Όλα τα φάρμακα, πριν την ημερομηνία λήξης τους, ανεξάρτητα από το αν είναι ανοιχτά ή κλειστά και συνταγογραφούμενα ή μη. Εξαιρούνται* μόνο οι ακόλουθες κατηγορίες:


1. ΑΝΟΙΧΤΑ σιρόπια, αλοιφές, εισπνεόμενα, σταγόνες
2. Φάρμακα που χρειάζονται ψυγείο
3. Φάρμακα κόκκινης γραμμής (π.χ. Ψυχοφάρμακα η φάρμακα επιληψίας)

*Ο λόγος που εξαιρούνται οφείλεται στο γεγονός ότι δε τα δέχονται οι συνεργαζόμενοι φορείς (κοινωνικά φαρμακεία, ΜΚΟ).

Τα φάρμακα καταλήγουν αποκλειστικά σε κοινωφελείς φορείς που στηρίζουν κοινωνικά ευπαθείς ομάδες και έχουν φαρμακοποιούς που μπορούν να τα ελέγξουν. Τέτοιοι φορείς είναι τα κοινωνικά φαρμακεία,ΜΚΟ, γηροκομεία, ορφανοτροφεία και οποιοσδήποτε άλλος φορέας καλύπτει τις προϋποθέσεις που ορίζει ο οργανισμός GIVMED. Για λόγους ασφάλειας και διαφάνειας, δε γίνεται κάποιο φάρμακο να καταλήξει απευθείας σε έναν ασθενή.

οι συνεργαζόμενοι φορείς  που ελέγχουν τις συνταγές των ασθενών και επιβεβαιώνουν ότι ο επωφελούμενος όντως θα πάρει ένα φάρμακο χωρίς βλαβερές επιπτώσεις για την υγεία του.

Η μεταφορά των φαρμάκων που δωρίζονται μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

1. Ο ίδιος ο δωρητής μπορεί να παραδώσει αυτοπροσώπως τα φάρμακα.
2. Ο δωρητής μπορεί να ζητήσει τη βοήθεια του κοινωφελή φορέα για το συντονισμό της δωρεάς από κοινού. Στην περίπτωση αυτή, ο φορέας θα επικοινωνήσει άμεσα με τον  δωρητή για να βρουν την πλέον αποτελεσματική λύση και για τις 2 πλευρές.

Επίσης, μπορείτε να βοηθήσετε το Givmed είτε με την εθελοντική σας εργασία στο Δίκτυο, είτε καλύπτοντας με την αγορά σας, κάποιες από τις φαρμακευτικές ελλείψεις των συνεργαζόμενων με το Givmed κοινωφελών φορέων.

το GIVMED καθώς είναι δίκτυο αξιοποίησης περισσευούμενων φαρμάκων δεν αποτελεί χώρο συγκέντρωσης  φαρμάκων το ίδιο.

Οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει δωρεάν την εφαρμογή για smartphones ή ηλεκτρονικούς υπολογιστές.



Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

IONIAN TV- ΕΚΠΟΜΠΗ "ΣΚΕΨΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ" ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΕΣΣΙΑΝ



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ionian TV -  Εκπομπή «Σκέψου Διαφορετικά»

Πρεμιέρα την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου στις 21.00 στην Περιφερειακή Τηλεόραση του ΙΟΝΙΑΝ για την εκπομπή "Σκέψου Διαφορετικά".

Μια εκπομπή του ionian tv, με παρουσιαστή τον Γεράσιμο Φεσσιάν, που συνεχίζει για 3η συνεχόμενη σεζόν αναδεικνύοντας θέματα και μοναδικές  εμπειρίες με επίκεντρο τα Άτομα με αναπηρίες και όχι μόνο.

Το τηλεοπτικό ταξίδι της εκπομπής για τη σεζόν 2017-18 αγκαλιάζει όλη την Ελλάδα, ταξιδεύοντας από τη Θράκη μέχρι τη Μεσσηνία γεμάτο εμπειρίες, ανακαλύψεις, αποκαλύψεις, εικόνες και ξεναγήσεις...
Η εκπομπή, ξεκινά από την Ηπειρωτική Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Χαλκίδα.

Μια εκπομπή αποκλειστικά αφιερωμένη στο Scuba diving και στο πως αυτό μπορεί έκτος από τουριστικό προϊόν να εξελιχθεί και ως μια πολύ καλή εμπειρία ώστε να βοηθήσει ΑμεΑ να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και σχέση με την κατάδυση. Ο Στράτος Συνόδης και ο Μάνθος Μάρας μας μυούν στα μυστικά της θαλάσσιας κατάδυσης, η οποία ως εκπαιδευτικό σκέλος εξελίσσεται μέσα σε απολυτά προστατευμένο περιβάλλον στη Δημοτική πισίνα του Δήμου Χαλκιδαίων.

Η εκπομπή ταξιδεύει, με την υποστήριξη και την Χορηγία των Εταιριών:
Λούξ, τη μεγαλύτερη ελληνική εταιρία αναψυκτικών και χυμών και  DUR, την ελληνική εταιρία παραγωγής και εμπορίας προϊόντων ανδρικής ένδυσης.

Το ΙΟΝΙΑΝ TV εκπέμπει και στη δορυφορική πλατφόρμα του
COSMOTE TV στη θέση 673

Promo Trailer Επεισοδίου:









ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΔΩΡΕΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ "ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ"

Μήνυμα "χάρις σε σένα Ιωάννα"

Όπως αναφέρεται μεταξύ άλλων και στο newsbomb.gr: "Συγκινητική κίνηση ανθρωπιάς, στους δύσκολους καιρούς που διανύει η χώρα μας, από τους κ.κ. Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλο.


Οι δύο πρόεδροι της ΚΑΕ Ολυμπιακός έκαναν δωρεά έναν νέο και υπερσύγχρονο γραμμικό επιταχυντή στο Γενικό Αντικαρκινικό - Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Άγιος Σάββας», ανακαινίζοντας, παράλληλα, και την Ακτινοθεραπευτική Πτέρυγα.

Το άκρως συγκινητικό μήνυμα στην είσοδο του αμφιθεάτρου, όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της δωρεάς το βράδυ της Τρίτης (21/11/2017), ανέφερε «Χάρις σε σένα Ιωάννα», τιμώντας έτσι τη μνήμη της αδικοχαμένης Ιωάννας Αγγελοπούλου - Στάχτου, συζύγου του εφοπλιστή και ενός εκ των δυο προέδρων και μεγαλομετόχων του Ολυμπιακού, κ. Γιώργου Αγγελόπουλου, που έφυγε από τη ζωή στα 42 της χρόνια, νικημένη από τον καρκίνο.

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος στο βήμαΗ οικογένεια Αγγελοπούλου, ο Αρχιεπίσκοπος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Υπουργός Υγείας


«Σήμερα θα έπρεπε να είναι εδώ η σύζυγός μου, η πολυαγαπημένη μας Ιωάννα, που είχε ζητήσει να προσφερθεί αυτό το μηχάνημα, όταν εκείνη έδινε τη δική της μάχη με τη νόσο σε νοσοκομείο της Βοστώνης. Γιατί η Ιωάννα ήθελε όλοι οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση στην καλύτερη θεραπεία. Και παρακολούθησε προσωπικά την πορεία της υλοποίησης αυτής της δωρεάς, όσο μπορούσε. Έτσι ήταν η Ιωάννα, αντιμετώπιζε τις δυσκολίες με δύναμη, αισιοδοξία, θέληση για τη ζωή. Αυτή ήταν η Ιωάννα μας, ακούραστη, επίμονη, αγωνίστρια, η Ιωάννα της καρδιάς και της ψυχής μας» , ανέφερε, εμφανώς συγκινημένος, ο κ. Γιώργος Αγγελόπουλος για τη σύζυγό του, η οποία έφυγε από τη ζωή το Σεπτέμβριο του 2016 και με την οποία είχε αποκτήσει μία κόρη.


Οι επίσημοι στον αγιασμό του γραμμικού επιταχυντήΟ πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος με τους Γιώργο Αγγελόπουλο και Γιώργο Δενδραμή


Από την πλευρά του, ο επιστημονικός υπεύθυνος του Ακτινοθεραπευτικού Τμήματος του νοσοκομείου, κ. Χαράλαμπος Ζαμπάνης, δήλωσε:


«Η πορεία και η εργασία στο νοσοκομείο είναι συνυφασμένη με τις δωρεές της συγκεκριμένης οικογένειας. Αυτό το μηχάνημα έχει ιδιαίτερη αξία. Ο “Άγιος Σάββας” είχε παλαιά μηχανήματα, ενώ εμείς μπορούσαμε να προσφέρουμε ιατρικές υπηρεσίες σύγχρονες. Τώρα, λέμε στους ασθενείς μας ότι δεν είστε παιδιά ενός κατώτερου θεού. Το μηχάνημα μας έφερε 15 χρόνια μπροστά και μας επέτρεψε να βλέπουμε άλλα τόσα χρόνια μπροστά. Είμαι περήφανος για τους συνεργάτες μου, που κατάφεραν να κάνουν σε λίγους μήνες βήματα δεκαετιών, να κάνουμε τον “Άγιο Σάββα” το μεγαλύτερο ακτινοθεραπευτικό κέντρο όλης της χώρας. Δεσμευόμαστε ότι θα τιμήσουμε με τη δουλειά μας και το τελευταίο ευρώ της δωρεάς».


Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η οικογένεια Αγγελόπουλου χρηματοδοτεί εδώ και χρόνια τη Δημόσια Υγεία της χώρας μας, έχοντας κάνει κι άλλες - άκρως σημαντικές - δωρεές σε νοσοκομεία στο παρελθόν".


"Έχουμε καταφέρει να μειώσουμε την αναμονή στις ακτινοθεραπείες από τους 7 στους 3 μήνες, ενώ με την αξιοποίηση και νέων προγραμμάτων ΕΣΠΑ, στόχο έχουμε να τη μηδενίσουμε", σημείωσε κατά τον χαιρετισμό του ο Διοικητής και Πρόεδρος του Νοσοκομείου "Άγιος Σάββας" κ. Γεώργιος Δενδραμής, τονίζοντας παράλληλα ότι πλέον το νοσοκομείο επάξια κατατάσσεται στα μεγαλύτερα Ογκολογικά Νοσοκομεία της Ευρώπης.

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς στο μήνυμα της εκδήλωσηςΟ Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Νικόλα Βαφειάδη

Το «παρών» στην τελετή έδωσε, μεταξύ άλλων, σύσσωμη η οικογένεια Αγγελόπουλου, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ. Ιερώνυμος, ο οποίος τέλεσε και τον αγιασμό της νέας πτέρυγας που φέρει το όνομα του Παναγιώτη Θ. Αγγελόπουλου, ο υπουργός Υγείας, κ. Ανδρέας Ξανθός,ο υφυπουργός μεταναστευτικής πολιτικής Γιάννης Μπαλάφας, ο Πρόεδρος του Οίκου Ναύτου, κ. Βαγγέλης Αυγουλάς, βουλευτές από όλα τα κόμματα, και από την ΚΑΕ Ολυμπιακός ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, ο Μίλαν Τόμιτς, o Βασίλης Σπανούλης και ο Γιώργος Πρίντεζης, ενώ την εκδήλωση παρουσίασε ο έμπειρος δημοσιογράφος κ. Νικόλας Βαφειάδης.

Ο Βαγγέλης με τον κο Γιώργο ΑγγελόπουλοΟ Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Γιάννη Μπαλάφα


Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Γιώργο Πρίντεζη





Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΑΜΕΑ ΣΕ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ: Ο ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ

Ο Βαγγέλης παρουσιάζει το εγχειρίδιο με οδηγίες προστασίας σε έκτακτες καταστάσεις για άτομα με οπτική απώλεια

«Κάλλιο αργά παρά ποτέ» θα πείτε, όταν ακούσετε ότι εδώ και δύο χρόνια περίπου, στο Υπουργείο Εσωτερικών και στην αρμόδια  Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, άρχισαν να βλέπουν πιο συστηματικά και πιο σοβαρά το θέμα της διάσωσης των ΑμεΑ βάση οργανωμένου σχεδίου, σε περίπτωση έκτακτης κατάστασης.

«Το ότι δεν έχουμε μόνιμες σχέσεις εργασίας σε όλες ανεξαιρέτως τις δομές που περιθάλπουν, εκπαιδεύουν, απασχολούν δημιουργικά και γενικώς έρχονται σε επαφή με ΑμεΑ, αλλά κάθε τόσο το προσωπικό αυτό αλλάζει με το θεσμό των αναπληρωτών, των επικουρικών κλπ. Ενώ και η υποστελέχωση κυριαρχεί εδώ και χρόνια, αυτό δυσχεραίνει πολύ την κατάρτιση και σωστή εφαρμογή εξατομικευμένων σχεδίων εκκένωσης των δομών αυτών σε έκτακτες καταστάσεις, θέτοντας τους ανθρώπους με αναπηρία στο έλεος του Θεού στην περίπτωση που γίνει κάτι», τόνιζε μεταξύ άλλων ο δικηγόρος και Επικεφαλής της Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών Βαγγέλης Αυγουλάς. 
Ο Βαγγέλης Αυγουλάς στο πάνελ με τον Μενέλαο Τσαούση, την κα Κακαλιάγκου και τον κο Σταθερόπουλο


Ημερίδα ενημέρωσης σχετικά με την εκπόνηση Σχεδίων Εκκένωσης Κρίσιμων Υποδομών σε Περίπτωση Σεισμού ή Πυρκαγιάς για Άτομα με Αναπηρία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017, στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δασικών Πυρκαγιών (ΕΚΕΔΑΠ) του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Σκοπό της ημερίδας αποτέλεσε η παρουσίαση του ομώνυμου βιβλίου, καθώς και η αναφορά σε δράσεις που στοχεύουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των ατόμων με αναπηρία απέναντι στις καταστροφές.

Την ανάγκη για εντοπισμό και σαφή καταγραφή σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο όλων των ΑμεΑ και των χρονίως πασχόντων, ώστε να μπορεί να υπάρξει ουσιαστικός στρατηγικός σχεδιασμός για έκτακτες καταστάσεις, τόνισε επίσης ο κ. Αυγουλάς, ενώ πρότεινε να συμπεριληφθεί στα κριτήρια επιλογής διευθυντών στις σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής, και η αποτελεσματικότητα εκπόνησης άσκησης εκκένωσης Ειδικού Σχολείου από τον υποψήφιο διευθυντή.

Ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, κ. Γιάννης Καπάκης

Ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, κ. Γιάννης Καπάκης, στον χαιρετισμό του προς τους συμμετέχοντες, έκανε λόγο για την αναγκαιότητα ανάδειξης της εξέχουσας σημασίας της κατάρτισης ενός ατομικού σχεδίου εκκένωσης κτιρίων όπου κατοικούν, εκπαιδεύονται ή εργάζονται τα άτομα με αναπηρία, εξαίροντας έτσι τη σπουδαιότητα της έκδοσης αυτού του εγχειριδίου. Επίσης, δεν παρέλειψε να τονίσει τη σημασία που έχει η διαρκής εκπαίδευση και η επαναλαμβανόμενη άσκηση, στη φάση προετοιμασίας και ετοιμότητας, για τα άτομα με αναπηρία, τους φροντιστές ή τους συνοδούς τους, καθώς και για το προσωπικό που εμπλέκεται στην εκκένωση των κτιρίων.

ο εκπρόσωπος της ΕΣΑμεΑ Κ. Γαργάλης

«Το εγχειρίδιο ομολογουμένως αποτελεί μια καλή πρώτη προσπάθεια επαφής με το θέμα της διαφυγής ατόμων με αναπηρίες σε έκτακτες συνθήκες, αν και η ακαδημαϊκή προσέγγιση και η απουσία συμμετοχής του αναπηρικού κινήματος στην εκπόνησή του είναι θα λέγαμε εμφανής σε αρκετά σημεία», σημείωσε στην ομιλία του ο εκπρόσωπος της ΕΣΑμεΑ Κ. Γαργάλης και συμπλήρωσε: «Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, που αποτελεί πλέον τον νόμο 4074/2012 της Ελληνικής Πολιτείας, περιλαμβάνει ειδική αναφορά στο άρθρο 11 αυτής στην ανάγκη λήψης όλων των κατάλληλων μέτρων για την προστασία των ατόμων με αναπηρία σε καταστάσεις κινδύνου.

Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την αναπηρία 2010-2020 δεσμεύεται επίσης να προωθήσει την ευαισθητοποίηση όσον αφορά τη Σύμβαση και τις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένης της προσβασιμότητας στον τομέα αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών και ανθρωπιστικής βοήθειας.

Σε εθνικό επίπεδο, ο Ν.4488/2017 περιλαμβάνει και αυτός στο άρθρο 64 αναφορά στην υποχρέωση των διοικητικών οργάνων και αρχών να μεριμνούν για την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον, τόσο σε συνήθεις συνθήκες όσο και σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (Ν.4067/2012) επίσης εισάγει για πρώτη φορά την έννοια της προστασίας ατόμων με αναπηρία ως χρηστών κτιρίων, επιβάλλοντας τη δημιουργία προστατευμένων προσβάσιμων χώρων αναμονής σε περίπτωση έκτακτων αναγκών σε κάθε όροφο του κτιρίου. Στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί η ανάγκη περαιτέρω εξειδίκευσης της σχετικής νομοθεσίας και η σύνταξη σχετικών τεχνικών προδιαγραφών για το σχεδιασμό των χώρων αυτών, όπως και η συμπλήρωση/τροποποίηση του ισχύοντος Κανονισμού Πυροπροστασίας στη λογική των αρχών του «Σχεδιασμού για Όλους». Επισημαίνουμε ότι η ΕΣΑμεΑ έχει αποστείλει κατ’ επανάληψη προτάσεις στο αρμόδιο Υπουργείο, οι οποίες όμως δεν ελήφθησαν υπόψη κατά την εκάστοτε επεξεργασία του».

Ο Αντιπρύτανης του ΕΜΠ, Καθηγητής Δρ. Ευάγγελος Σαπουντζάκης, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι τα άτομα με αναπηρία, καθώς και άλλες ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, συχνά παρουσιάζονται πιο ευάλωτοι στις επιπτώσεις μιας καταστροφής. Για τον λόγο αυτό, σημείωσε ότι είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν εφαρμογές που θα συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου για τα άτομα αυτά. Δεν παρέλειψε δε να κάνει ιδιαίτερη μνεία στο ρόλο και μιας ενεργής Κοινωνίας των Πολιτών που θα συμβάλλει σημαντικά στην ενίσχυση της πρόληψης και της προετοιμασίας των ατόμων με αναπηρία.

Ο Καθηγητής του ΕΜΠ και Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δασικών Πυρκαγιών, κ. Μιλτιάδης Σταθερόπουλος, πραγματοποίησε την εναρκτήρια ομιλία παρουσίασης του οδηγού «Σχέδια Εκκένωσης Κρίσιμων Υποδομών σε περίπτωση Σεισμού ή Πυρκαγιάς για Άτομα με Αναπηρία», η έκδοση του οποίου αποτέλεσε το έναυσμα για τη διεξαγωγή της ημερίδας.
  
Ο Αντιπρύτανης του ΕΜΠ, Καθηγητής Δρ. Ευάγγελος Σαπουντζάκης

Η ημερίδα υπήρξε και μια εξαιρετική αφορμή για τη συγκέντρωση εκπροσώπων από φορείς ατόμων με αναπηρία, Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, καθώς και στελεχών των εμπλεκόμενων δημόσιων Αρχών και φορέων, αλλά και την παρουσίαση εκ μέρους τους δράσεων που αποσκοπούν στη μείωση των επιπτώσεων των καταστροφών στα άτομα με αναπηρία. Επιπλέον, παρουσιάστηκαν διεθνείς κατευθύνσεις για την ενίσχυση των ατόμων αυτών, καθώς και οι πτυχές ευρωπαϊκών προγραμμάτων ανθεκτικότητας και διαχείρισης των καταστροφών από παιδιά και ενήλικους με αναπηρία. Τέλος, στην ίδια ημερίδα παρουσιάστηκε, από τον κ. Μενέλαο Τσαούση – Πρόεδρο και Διοικητή του ΚΕΑΤ,  το έργο της ΓΓΠΠ σε συνεργασία με το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) για τη δημιουργία εγχειριδίου με οδηγίες προστασίας σε έκτακτες καταστάσεις για άτομα με οπτική απώλεια ως μέρος των δράσεών της, αλλά και το σχέδιο αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών σε ειδικό σχολείο για μαθητές με εγκεφαλική παράλυση από τον ίδιο τον Διευθυντή του ειδικού σχολείου.

Η κα Πέλλη στην παρουσίαση τηςΓενική κοινού

«Είναι κλασσικό πια το παράδειγμα των ελληνικών σύγχρονων οδικών σηράγγων που δε διαθέτουν στην συντριπτική πλειονότητα τους ούτε μία προσβάσιμη έξοδο διαφυγής ατόμου με αναπηρία! Ή η αδυναμία διαφυγής σε έκτακτες συνθήκες ατόμου με αναπηρία από χώρους αθλητικών ή πολιτιστικών εκδηλώσεων, εμπορικά κέντρα και δημόσιες υπηρεσίες ή ακόμη και από το ΜΕΤΡΟ, στο οποίο μάλιστα –λόγω κακού συγχρονισμού της συντήρησης των ανελκυστήρων σε εργάσιμες ώρες-καθίσταται συχνά προβληματική και η χρήση του σε κανονικές συνθήκες, οπότε καλείται το άτομο με αναπηρία να χρησιμοποιήσει άλλο σταθμό από αυτόν του προορισμού του λόγω εργασιών συντήρησης ή βλάβης στον ανελκυστήρα», σημειώνει η ΕΣΑμεΑ.

«Όλα τα σχέδια εκκένωσης που αφορούν σε άτομα χωρίς αναπηρία μπορούν να αφορούν πληθυσμιακές ομάδες. Στην περίπτωση όμως ατόμων με αναπηρία τα σχέδια αυτά πρέπει να είναι λεπτομερέστερα και προσωποποιημένα. Κανένα άτομο με αναπηρία δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με ένα άλλο άτομο ακόμη και της ίδιας ομάδας (π.χ. ένα άτομο σε αμαξίδιο με ένα άτομο που χρησιμοποιεί πατερίτσες ή έχει κάποιο τεχνητό μέλος -αν και όλα είναι άτομα με κινητική αναπηρία- ή δύο άτομα τυφλά ένα συνηθισμένο στην ύπαρξη συνοδού και ένα με αυτόνομη κίνηση κ.λπ.). Η προσωπικότητα του κάθε ατόμου, ο βαθμός κινητικότητάς ή/και αυτονομίας του, ο ενδεχόμενος συνδυασμός αναπηριών, ο βαθμός εξάρτησής του από φαρμακευτική αγωγή ή/και υποστηρικτικό εξοπλισμό κ.λπ. ποικίλουν από το ένα άτομο στο άλλο. Και η παραμικρή διαφοροποίηση ενδέχεται να αποβεί κρίσιμη σε έκτακτες συνθήκες.

Σημαντικό ρόλο στην κατάστρωση γενικών σχεδίων προστασίας ατόμων με αναπηρία αποτελεί το «Ατομικό Σχέδιο Εκκένωσης Έκτακτης Ανάγκης». Θεωρούμε όμως, ότι το προτεινόμενο σχέδιο στο εγχειρίδιο που παρουσιάστηκε, δεν αποτελεί «ατομικό σχέδιο», αλλά συνένωση «ατομικού σχεδίου» και κυρίως «λίστας ελέγχου προσβάσιμης διαφυγής από κτίριο με χρήση κοινού». Το ατομικό σχέδιο πρέπει να είναι αυστηρά προσαρμοσμένο στις ανάγκες του συγκεκριμένου ατόμου, να τις περιγράφει με σαφήνεια -ώστε οι διασώστες να γνωρίζουν πως μπορούν να βοηθήσουν- καθώς και να περιλαμβάνει προσωποποιημένες αναφορές ως προς το πως αυτό μπορεί να διαφύγει από συγκεκριμένο κτίριο (π.χ. την κατοικία του) ή σε ποιο σημείο αυτού να καταφύγει ή ποιον να ειδοποιήσει και με ποιό τρόπο και να αποτυπώνει το βαθμό γνώσης αυτών από το συγκεκριμένο άτομο. Χρειάζεται δε, εκτενέστερη αναφορά στις ανάγκες και την εσωτερική διαφοροποίηση των κατηγοριών των ατόμων με αναπηρία, καθώς και αναφορά στην περίπτωση των ατόμων με χρόνια προβλήματα υγείας (π.χ. νεφροπαθείς, καρδιοπαθείς, αναπνευστικά προβλήματα ή συνδυασμό των παραπάνω κ.λπ.) ώστε να λαμβάνονται υπόψη κατά τον αρχιτεκτονικό ή λειτουργικό σχεδιασμό π.χ. οι ανάγκες τους για σύντομες διαδρομές εκκένωσης και πιθανής υποστήριξης», συμπλήρωσε στην ομιλία του ο ταμίας της ΕΣΑμεΑ κ. Γαργάλης.

Τρέχουμε λοιπόν, Μαραθώνιο, για να προλάβουμε να εναρμονιστούμε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, με τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των ΑμεΑ, με τα αυτονόητα!

Ο κος Χάλαρης στην ομιλία τουΗ κα Κακαλιάγκου στην ομιλία της


Η κα Νικολαραϊζη κατά την παρουσίαση της




Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ


Του Βαγγέλη Αυγουλά

Μια σοβαρά προβληματική κατάσταση που εδώ και χρόνια «βαλτώνει» χωρίς να υπάρχει φως στον ορίζοντα φαίνεται ότι είναι πλέον το Κέντρο Υγείας Περιστερίου που λειτουργεί συνεχώς από τις 18-04-2011, παρέχοντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στους πολίτες. Είναι δηλαδή μια αναγκαία δομή που στηρίζει χιλιάδες πολίτες που χρειάζονται πρωτοβάθμια φροντίδα.

Τι συμβαίνει; Η λειτουργία του Κέντρου Υγείας δεν στηρίζεται σε μόνιμο προσωπικό αλλά σε υπαλλήλους, γιατρούς και νοσηλευτές με σύμβαση – σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου με το ΚΕΕΛΠΝΟ. Οι συμβάσεις τριών ιατρών και εννέα νοσηλευτών, διαρκώς ανανεώνονται και οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι εξακολουθούν και διατίθενται από το ΚΕΕΛΠΝΟ στο κέντρο υγείας επί επτά χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι υπάλληλοι, γιατροί και νοσηλευτές μπορεί να μην έχουν οιασδήποτε φύσεως σχέση εργασίας με το Κέντρο Υγείας Περιστερίου, αλλά στην ουσία καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του. Το μόνιμο προσωπικό του κέντρου υγείας, που κατέχει αντίστοιχες οργανικές θέσεις, είναι μόλις ένας ιατρός και ένας νοσηλευτής.

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, η συνέχιση της λειτουργίας του Κέντρου Υγείας στηρίζεται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα στην απασχόληση προσωπικού που διατίθεται από το ΚΕΕΛΠΝΟ. Με άλλα λόγια, μια ενδεχόμενη διακοπή διάθεσης αυτού του προσωπικού συνεπάγεται την άμεση αναστολή της λειτουργίας του και την αδυναμία εξυπηρέτησης οποιουδήποτε περιστατικού.

Θα πρέπει να βρεθεί λύση, που αφενός θα διασφαλίζει την απρόσκοπτη και συνεχή λειτουργία του κέντρου υγείας, αφετέρου θα συμβάλλει σε μια ελάχιστη κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων του προσωπικού που απασχολείται εκεί επί επτά (7) έτη.

Θεωρούμε ότι θα μπορούσε να υπάρξει σύσταση οργανισμού του Κέντρου Υγείας Περιστερίου, με πρόβλεψη ισάριθμων οργανικών θέσεων με το προσωπικό που ήδη υπηρετεί εκεί με διάθεση από το ΚΕΕΛΠΝΟ. Εν συνεχεία θα πρέπει να υπάρξει προκήρυξη για την πλήρωση των θέσεων αυτών, με έμφαση στην μοριοδότηση του κριτηρίου της προϋπηρεσίας στον συγκεκριμένο φορέα.

Η συγκεκριμένη πρόταση, σε γενικές γραμμές, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, θα μπορούσε να αποτελέσει την αφετηρία ενός γόνιμου διαλόγου για την εξεύρεση μιας ρεαλιστικής λύσης με στόχο να δοθεί νέα πνοή στο κέντρο υγείας καθώς θα απελευθερώσει το προσωπικό από το καθεστώς εργασιακής «ομηρίας» και αβεβαιότητας των τελευταίων ετών.

Σε ένα θέμα που αφορά όλη τη Δυτική Αθήνα, θα είμαι δίπλα στους εργαζόμενους, τόσο θεσμικά όσο και προσωπικά. Νομικά άλλωστε, έχω διαχειριστεί τέτοια «αδιέξοδα» αλλά και σχετικές διαπραγματεύσεις και ξέρω ότι φως στο τούνελ, μπορεί να φανεί.